reklama
Choroby tarczycy a ciąża

Choroby tarczycy a ciąża

Można się spotkać z mitem, że ciąża „leczy” wiele problemów zdrowotnych kobiet, a w szczególności reguluje gospodarkę hormonalną.

Niestety bardzo często bywa odwrotnie, bo choć ciąża to nie jest stan chorobowy, to jednak obciąża organizm przyszłej mamy i jeżeli jakiś organ działał słabiej i nie był w pełny wydolny, to właśnie teraz może się to ujawnić. Takim organem, który daje się we znaki, gdy musi podołać zwiększonemu obciążeniu, jest właśnie tarczyca. Wydziela ona szereg hormonów, których ważnym składnikiem jest jod, przyswajany z pożywieniem. Choroby związane z tarczycą to przede wszystkim niedoczynność i nadczynność tarczycy.

Kto powinien być szczególnie ostrożny?

Każda kobieta, która przed zajściem w ciążę była leczona hormonalnie z powodu zaburzeń pracy tarczycy, musi pozostawać pod opieką endokrynologa przez całą ciążę i jeszcze jakiś czas potem. Specjalista odpowiednio dobierze leki, jeśli to konieczne, zleci badania, podejmie decyzję w kwestii podawania preparatów z jodem lub bez. O problemach z tarczycą należy powiedzieć lekarzowi jeszcze przed planowaną ciążą, nawet jeżeli problemy te występowały jakiś czas temu. Warto też wiedzieć, że tarczyca może być przyczyną problemów z płodnością – lekarz monitorujący starania zwykle zaleca konsultację ze specjalistą.

W samej ciąży nie można bagatelizować takich dolegliwości, które zwykle kojarzone są po prostu z tym stanem, lecz w przypadku chorób tarczycy objawy te są bardziej nasilone:

-    uczucie niepokoju, nerwowość,
-    bezsenność,
-    częste dreszcze,
-    nasilona potliwość,
-    uczucie zmęczenia,
-    kołatanie serca (objawy przy nadczynności tarczycy),

lub:
-    osłabienie, zmęczenie,
-    kłopoty z oddychaniem przy wysiłku,
-    spadek koncentracji uwagi,
-    zaburzenia pamięci,
-    uczucie chłodu,
-    szorstka skóra, zrogowaciała na łokciach i kolanach,
-    zwolnienie akcji serca,
-    częste zaparcia (objawy możliwe przy niedoczynności tarczycy).

Oczywiście nie wszystkie objawy muszą się pojawić, aby nabrać wątpliwości do stanu tarczycy i zrobić badania. Należy też zgłosić lekarzowi prowadzącemu ciążę biegunki, utratę wagi ciała lub jej niewystarczający przyrost, obecność wola (czyli chorobliwego powiększenia tarczycy znajdującej się u nasady szyi), ale też fakt istnienia problemów z tarczycą w rodzinie, szczególnie u bliskich krewnych.

Dlaczego to takie ważne?

Zaburzenia pracy tarczycy mogą wpłynąć negatywnie na rozwój płodu. Najważniejsza jest odpowiednia ilość hormonów w pierwszym okresie ciąży, kiedy płód nie jest jeszcze zdolny do samodzielnego ich wytwarzania. Prawidłowe stężenia hormonów tarczycy umożliwiają regulację wzrostu tkanek, przede wszystkim układu kostnego, warunkują dojrzewanie centralnego układu nerwowego oraz są odpowiedzialne za powstawanie pewnych enzymów. Skutki niedoboru tych hormonów mogą być bardzo poważne – przede wszystkim powodują upośledzenie umysłowe dziecka. Mogą też być odpowiedzialne za poronienie lub wcześniejsze odklejenie się łożyska. Z kolei nadmiar hormonów może być przyczyną nadciśnienia lub stanu przedrzucawkowego. Jednak badania czynności tarczycy nie należą do standardowych badań przesiewowych u kobiet w ciąży, dlatego tak ważne jest odpowiednio wczesne rozpoznanie objawów.

Lekarz pierwszego kontaktu lub ginekolog mogą zlecić badanie poziomu TSH – jest to pierwszy test, jaki wykonuje się przy podejrzeniu nieprawidłowości. Nie należy jednak samemu interpretować wyników, ponieważ ogólnie dostępne normy nie dotyczą kobiet w ciąży, a okres ten charakteryzuje się wieloma odrębnościami w interpretacji wyników. Należy poczekać na opinię zaufanego lekarza. W ciąży może bowiem dojść do pozornego zaburzenia poziomu hormonów tarczycy, co wynika z tego, że łożysko produkuje hormon HCG, którego działanie częściowo naśladuje TSH. Specjalista zleci prawdopodobnie kolejne badania, polegające na zmierzeniu poziomu innych hormonów i podejmie adekwatne do tego decyzje.

Istotne leczenie

Wiele mam ma obawy, że leki, które zażywają w ciąży, mogą być niebezpieczne dla dziecka, dlatego zdarza się, że podejmują decyzję o odstawieniu leków na „własną rękę”. Dodatkowym źródłem stresu jest to, że są to leki hormonalne i przekonanie, że hormony to coś złego i groźnego dla dziecka. Jednak podawanie hormonów tarczycy w pewnych przypadkach jest bardzo, bardzo ważne i absolutnie nie wolno zaniechać wyrównywania ich poziomu. Prawidłowe leczenie rozpoczęte odpowiednio szybko oraz związana z tym regularna kontrola poziomu hormonów mogą wyeliminować ryzyko, jakie chora tarczyce niesie dla dziecka i matki.

Jod – potrzebny czy nie?

Badania wykazują, że nie tylko jest potrzebny, ale też niezwykle ważny w ciąży. Nawet niewielkie niedobory jodu mogą sprawić, że dziecko będzie mieć obniżone zdolności poznawcze. Dlatego kobiety w ciąży powinny zadbać o wystarczającą ilość tego pierwiastka w swojej diecie (ryby, owoce morza, jodowana sól) lub zażywać odpowiednie preparaty zawierające jod. Decyzję o tym, aby nie podawać jodu może podjąć tylko i wyłącznie lekarz.

Joanna Górnisiewicz
www.gadzetomama.pl

Uważasz, że ten tekst jest wart przeczytania? Poleć go znajomym:

Oceń:

Wysyłam Twój głos!
Ocena: 4,00 z 5. Głosów: 2
Kliknij w gwiazdki, żeby dodać swój głos.
reklama