Wszystko wskazuje, ze masz depresje. To choroba jak kazda inna i sie ja poprostu leczy. Tabletki powinny postawic ciebie troche na nogi, ale napewno przydalyby ci sie rozmowy z psychoterapeuta. Uwier mi - to naprawde pomaga....
Wiem, ze dzis wszystko widzisz w czarno -bialo, a wlasciwie w szarosciach. Ale to kwestia chemi w twoim organizmie. jesli ja wyrownasz - zycie zacznie powoli nabierac barw.
Kiedys bylam w podobnej sytuacji. Czasm mylalam, ze gdybym sie juz nieobudzila rano - wszystko wkoncu byloby prostsze. Z drugiej strony wiedzialam, ze obudzic sie musze - dla innych. Az zdecydowalam siena leczenie. To zmienilo moje zycie o 180 stopni. Zmienilo tak, ze pol roku pozniej bylam zareczona - z nowym "nabytkiem" a obecnie mezem. I dzis mysle, ze gdyby nie ta terapia, gdybym przez to wszystko nie przeszla to nie poznalibysmy sie i nie mieli Misi.
Uwazam, ze w zyciu wszystko ma sens i cel. Ja duzo w zyciu przeszlam i czesto zastanawialam sie dlaczego. Dzis wiem, ze dlatego aby moc docenic to co mam; zeby moc sie tym cieszyc; zeby madrze na rozne rzeczy patrzec.....Bez tych wszystkich kopow w tylek nie bylabym dzis ta ososba, ktora jestem. A jestem szczesliwa zona i matka.
I tego ci zycze. Ale to ty musisz wykonac pierwsze kroki i zaczac sie leczyc.
Trzymam kciuki!