Wylizałam się po cesarce i jestem mamusią szczęśliwą. Myślę o tych moich szkrabach kochanych i cieszę się że ich mam.

Wiku jest kochanym bratem, dzisiaj podał smoczka Igiemu, a spodziewałam się raczej że sam sobie wsadzi do pyszczka.

Igor to słodki aniołeczek. Coraz częściej otwiera oczka i patrzy się na Wiktora. A tak poza tym to je i śpi

Wiku ma coraz więcej energii, muszę mu zorganizować basen i chciałabym z nim chodzić na zajęcia. W połowie listopada wracam do gabinetu do pracy. Chciałabym żeby się wszystko poukładało i żebym nie musiała z niczego rezygnować... grunt to dobra organizacja

Cieszę się, że chłopcy są zdrowi, mąż mi pomaga a ja zdrowieje po przejściach.

a poza tym... hormony miłości mi walą na głowę