Od rana dobre wieści. Ledwo się obudziłam, to myślałam że głowa mi odpadnie. Potworstwo. Dziecko szaleje. Szkoda gadać. Wczoraj wieczór też miałam do bani. Jedno wydarzenie popsuło mi humor do końca wieczoru. Mały przyciął łapę szufladą i od razy wrzask: tata. I nie wytrzymałam. Ja cały dzień się dziecku poświęcam a on tylko tata i tata. Porażka wychowawcza totalna. Teraz słodko śpi, a ja biorę się za gotowanie. Tylko to w życiu mi zostało.
No i dobra wiadomość ...

Dzisiaj króciutko bo jestem okropnie zmęczona. Poza tym mam nie za bardzo samopoczucie. Już zaczyna mi przeszkadzać, że moje dziecko mówi ciągle tata i baba. A mama nie umie nawet powtórzyć. Zostaje mi tylko oglądnąć nagranie na którym to mówi.
Dzisiaj niechcący przycięłam mu palce szufladom. Bo on akurat wcisnął łapkę jak już się miała ku końcowi zamykania. No i oczywiście wielki wrzask. Ostatnio przy mnie on w ogóle ciągle wrzeszczy. A jak jest u teściowej ...

Taki piękny poranek a tu już człowiek zbulwersowany. Piszę tego bloga, żeby odreagować trudy całodziennego przebywania z dzieckiem. A tu jakaś delikwentka śmie komentować że zrobiłam błąd ortograficzny. "Jak już bierzesz się za pisanie bloga to korzystaj ze słownika...". Jak już bierze się ktoś za czytanie bloga to niech czyta. A jak komuś przeszkadzają błędy ortograficzne (które rzadko się zdarzają) to niech nie czyta. Proste.
Mój maluszek teraz usnął, ...

Oj ale jestem kosmicznie zmęczona. Ledwo co udało mi się dziecko uspać. Ale chyba go coś męczy, bo strasznie się wierci w łóżeczku.
Byłam dzisiaj z Hubertem na długim spacerku. Tak długo jeszcze nie łaziliśmy. Ale pogoda boska więc czemu marnować taki piękny dzień?? Spotkałam się z koleżanką. Miła odskocznia od codzienności. Zaczynam tęsknić za pracą ale na razie nie zanosi się na powrót do jakiejkolwiek pracy. Tak w ogóle musiałabym ją znaleźć. A mąż ...

Ale mam dzisiaj dzień koszmarny. Hubert od rana koncertuje, ja nie potrafiłam z łóżka wstać. Zwlokłam się na brzydule o 8 rano, ale i tak ją przespałam. Potem nie mogłam nawet śniadania jeść bo moje dziecko domagało się uwagi. Więc postanowiłam wziąć go na spacer. Podjechaliśmy do parku i tradycyjnie na miasto. na poprawę humoru kupiłam sobie kolczyki (identyczne ostatnio połamałam a bałam się że dziurki mi zarosną albo zaropieją) więc mam usprawiedliwienie. Odwiedziłam ...