Intymne rozmowy listopadówek.

[martttika]

ja tez chciałam tak za dwa lata mieć kolejnego bobika, ale życie napisało mi inny scenariusz Zobaczymy co z tego wyjdzie

[Majuska1]

nimfii nie wiem czy to Cię pocieszy, ale ja mam prawie 42 lata i w chwili obecnej czuję, że to co robiłam do tej pory, a jestem Przedstawicielem Handlowym, wyniszcza mnie psychicznie i nie chcę już tego robić, jeszcze parę lat temu czułam się dobrze w tej pracy, bardzo ją sobie chwaliłam, a teraz po prostu mnie "wywraca flakami" na samą myśl, że mam tam wracać....kombinuję i chce założyć własną działalność, bardziej w klimatach które lubię, ale to jest w dzisiejszych czasach duże ryzyko i może nie wypalić, więc też mam sporego stresa...tak więc z tymi zawodowymi rozterkami to nie jest kwestia wieku chyba, tylko wogóle jakiś życiowych zrządzeń losu...mi sie bardzo podoba to stare przysłowie pszczół: Rób to co kochasz, a nie będziesz musiał pracować...albo to drugie: rób to co kochasz i znajdź kogoś kto ci za to zapłaci....teraz masz czas na odchowanie maluszków w domu, ale w tym kierunku właśnie poszukuj...wsłuchaj się mocno w siebie; co lubisz, co Ci daje radość...

[nimfii]

majuska u mnie to wszystko jest troszke zagmatwane :P Powiem ze w ciagu dotychczasowego zycia interesowalo mnie wiele - mialam wiele pomyslow na siebie - poczawszy od nauk scisłych do humanistycznych. Marzyl mi sie kierunek biologiczno chemiczny ktory okazal sie totalnym niewypalem. Potem zapisalam sie na dziennikarstwo ktore tez nie wypalilo. Udalo mi sie skonczyc studium administracji i takie prace biurowe mnie ciekawia, ale.... to tez po latach pracy jest monotonia. Rachunkowosc zaczelam, ale nie skonczylam i tak to jest... Za co sie wezme to tak do polowy zrobione i nadal brak mi pomyslu na przyszlosc...