Moja przyjaciółka wraz z córką M. (7 lat) + TZ pojechali do Włoch na narty. Postanowili, że dziecię zostanie zapisane do szkółki żeby pod fachowym okiem doskonalić swe umiejętności. M. absolutnie nie chciała się zgodzić, wychodząc z założenia, że potrafi jeździć i już. W końcu ojciec sięgnął po najsilniejszy argument:
- Córeczko, ale tutaj lekcji będzie ci udzielał prawdziwy włoski książę.
To przemówiło do młodej damy.
Następnego dnia

więcej...

Tra la la la. Pierwszy raz od 12 lat zostajemy bez dzieci. I to na kilka dni. Hurra. Szaleństwo, rozkosz, cud. Hania w poniedziałek wyjeżdża na obóz, Szymek nocuje u kolegi.
Poniedziałek. Kino, kolacja przy świecach , romantyczny wieczór. Mrau. Po północy czas spać i nie trzeba jutro wstawać. Zazdrościmy sami, sobie
Godzina 3.00 z poniedziałku na wtorek. Chyba dzwoni budzik. Ciemno, a dzwoni budzik. Ciekawe. Nie to nie budzik, telefon.
J odbiera. Widzę, że

więcej...

Godzina 00.30. Nagle dzwoni komórka. Na wyświetlaczu napis Ciocia K. Odbieram i słyszę:
-Aniu, ratuj...
W tym momencie moje serce staje, krew odpływa z twarzy. Przez głowę przebiega miliard myśli i jedynie co potrafię wydukać to:
- Oczywiście, ale co...
- Chomik mi uciekł z klatki. Wiesz, jak go można złapać? W dodatku właściwie nie mam pojęcia, gdzie może być - bardzo przejęta ciocia opowiada historię Wielkiej Ucieczki
- Eeee... to ja już mówię

więcej...

Haneczka przed chwilą wyruszyła na obóz narciarsko -teatralny. Pierwszy raz samodzielnie i niezależnie. Wczoraj wieczorem miałam kryzys, że już nie mam żadnego małego dziecka w domu. Dzisiaj pobudka o 6 rano i na dworzec. Na dworcu w ramach oczekiwania wymyślałam sobie scenariusze pożegnania. Jednak ten, który się rozegrał przerósł moje oczekiwania.

Po zbiórce w hali głównej dworca, cała grupa (22 dzieci) i wychowawcy z panią reżyser na czele ruszyli na peron,

więcej...

To był spokojny, sobotni wieczór. Siedziałam w pokoju z koleżanką, ustalałyśmy cele, które chcemy osiągnąć w tym roku i słuchałyśmy muzyki. W sypialni, na górze domu, mój mąż czytał książkę, a dzieci się bawiły. Bawiły się radośnie i trochę głośno. Właściwie całkiem głośno, a ich śmiech rozbrzmiewał w całym domu. Z ulgą pomyślałam, że to cudowna odmiana po wczorajszy dniu, kiedy między nimi panował stan wojny.

No i to byłoby na tyle, bo

więcej...