reklama

Kolka niemowlęca – raz jeszcze

Płaczące - bez wyraźnego powodu - dziecko to dla rodzica jedno z najbardziej frustrujących i stresujących wyzwań. Jesteś bezradna i się obwiniasz. Twojego maluszka coś dręczy, więc krzyczy, pręży się i wije – codziennie przez dłuższą chwilę, o mniej więcej stałych godzinach. Nie wiesz co zrobić, jak mu pomóc. Pediatra sugeruje, że waszą zmorą jest kolka, którą po prostu… trzeba przetrwać.

 

Kilka słów o kolce

Specjaliści mówią, że kolka niemowlęca to częsta dolegliwość występująca u niemowląt, objawiającą się nadmiernym, napadowym, trudnym do ukojenia płaczem. Jego przyczyny upatruje się w zaburzeniach przewodu pokarmowego, powodujących bóle w obrębie brzucha. Inni twierdzą, że o kolce mówimy, gdy „dobrze karmione niemowlę płacze dłużej niż trzy godziny dziennie, przez okres dłuższy niż trzy dni w tygodniu, przez ponad trzy tygodnie."

·    Kolka zwykle zaczyna się od około 2 tygodnia życia u donoszonego noworodka (lub później w przedwczesnego dziecka).

·    Kolka prawie zawsze przechodzi w 3 lub 4 miesiącu życia.

·    Kolka nie lubi reguł. Nie ma więc różnicy w częstości jej występowania w przypadku: chłopców i dziewczynek, karmionych piersią czy butelką, kolejności urodzin (czy dziecko jest potomkiem pierworodnym, czy też nie).

·    Badania naukowe wykazały, że dzieci, które mają kolki, nie różnią się od maluchów, które na nią nie cierpiały pod żadnym względem, np. osobowości, zdrowia psychicznego czy inteligencji,

Jakie są przyczyny kolki?

Mimo wielu badań naukowych, nie ma jednoznacznego stanowiska co do przyczyny kolki. Niektóre teorie to:

·    Niedojrzałość układu pokarmowego i wynikająca z tegoż nietolerancja białek mleka krowiego lub laktozy.

·    Niedojrzałość układu pokarmowego, w którym mięśnie jelit często pozostają w skurczu.

·    Refluks (zgaga z powodu kwasu żołądkowego i cofania się mleka).

·    Występowanie powietrza (gazy) w przewodzie pokarmowym.

·    Podwyższony poziom hormonów, które powodują bóle brzucha.

·    Nadwrażliwość na środowisku pełne stymulacji (dźwięk, światło, itp.)

·    Intensywny temperament w okresie noworodkowym.

·    Niedojrzały układ nerwowy.

Zanim padnie diagnoza "kolka", ważne, by lekarz wykluczył takie choroby, jak:

·    zakażenie (np. zapalenie ucha lub moczu),
·    refleks przewodu pokarmowego,
·    ciśnienie lub zapalenie mózgu i systemu nerwowego,
·    problemy oczu (np.: ciśnienia zarysowania lub zwiększone)
·    zaburzenia rytmu serca,
·    złamanie kości,
·    przepuklina.

Czym pokonać kolkę?

·    Zmianą formuły mleka (marka, mleko krowie na sojowe, klasyczne na hipoalergiczne).

·    Dietą eliminacyjną mamy, jeśli ta karmi piersią.

·    Zmianą butelki lub smoczka (być może maluch z pokarmem połyka powietrze) z klasycznych na wyprofilowane, antykolkowe.

·    Podając herbatki ziołowe (np. rumianek, mięta, koper włoski)

·    Lekami. Lekarz może przepisać: leki antyrefluksowe, jeśli jest podejrzenie refleksu (mogą one zmniejszyć produkcję kwasu żołądkowego), krople zmniejszające ilość gazów, krople homeopatyczne, inne farmaceutyki, dedykowane dzieciom z kolką. Pamiętaj, by nie leczyć dziecka na własną rękę!

Jak pomóc dziecku?

·    Przytul dziecko, tul je i kołysz. Nuć mu kołysankę lub szepcz do ucha.

·    Delikatnie masuj brzuszek dziecka.

·    Połóż dziecko w foteliku samochodowym w pobliżu zmywarki czy suszarki – te dźwięki często są dla maluszków kojące.

·    Użyj "białego szumu" – jednostajnego, nie nachalnego dźwięku. Może to być pozytywka lub muzyka klasyczna, choć znane są przypadki przyjaźni dziecka z suszarką do włosów.

·    Na brzuszku połóż ciepłą (ogrzaną np. żelazkiem) pieluszkę, dziecięcy (lekki) termofor lub ciepłą butelkę wody.

·    Zabierz niemowlę na przejażdżkę samochodem (ale nie gdy jesteś senny!).

·    Daj dziecku smoczek.

·    Zanurzyć malucha w ciepłej kąpieli.

·    Zwiększ lub zmniejsz ilość stymulacji w środowisku.

Jak pomóc… sobie?

Widok cierpiącego dziecka ściska za serce, ale i wyzwala masę emocji, z którymi – w obliczu cierpienia dziecka i własnej niemocy – trudno sobie poradzić. Rodzicu!

·    Stajesz na głowie, by pomóc dziecku, a ono wciąż płacze – jeśli czujesz, że zaraz wybuchniesz, połóż je w bezpiecznym miejscu i wyjść na chwilę z pokoju. Jeśli możesz, wezwij na zastępstwo partnera, mamę czy przyjaciółkę.

·    Pamiętaj, że ten okres w życiu twojego dziecka nie trwa wiecznie. Kolka minie. Naprawdę!

·    Bądź dla siebie wyrozumiały -  przyczyna kolki twojego dziecka nie leży w tobie.

·    Nie czuj się winny, jeśli czujesz wściekłość i  gniew. Pamiętaj, że nie jesteś odpowiedzialny za swoje emocje, ale za to, co z nimi zrobisz – już tak.

·    Nie staraj się walczyć sam! Nie wstydź się prosić o pomoc. Szukaj wsparcia i pomocy wszędzie tam, gdzie masz szanse je znaleźć – patrz: pediatra, przyjaciele, literatura, internetowe strony dla rodziców, fora czy blogi.

Kiedy zacząć się martwić?

·    Jeśli wzrost, waga dziecka oraz jego rozwój wydaje ci się nieharmonijny i nieprawidłowy.

·    Dziecko ma gorączkę, jest senne, nie ma apetytu i wydaje ci się inne niż zazwyczaj.

·    Kolka utrzymuje się dłużej niż 5 miesięcy.

red. mzb
Wsparcie merytoryczne: www.webmd.com

Uważasz, że ten tekst jest wart przeczytania? Poleć go znajomym:

Oceń:

Wysyłam Twój głos!
Ocena: 3,75 z 5. Głosów: 16
Kliknij w gwiazdki, żeby dodać swój głos.
reklama