reklama
Kalendarz szczepień zalecanych dzieciom - 2016

Kalendarz szczepień zalecanych dzieciom - 2016

Kalendarz szczepień na rok 2016 obejmuje szczepienia obowiązkowe i zalecane, mające zabezpieczać dzieci przed powszechnymi chorobami, zostały ujęte w Programie Szczepień Ochronnych, opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Ministra Zdrowia. Niestety szczepienia zalecane, w przeciwieństwie do szczepień obowiązkowych, nie są bezpłatne.Rodzice muszą sfinansować je sami.

Kalendarz szczepień zalecanych na rok 2016 - najważniejsze szczepienia dodatkowe

Wśród szczepień zalecanych dzieciom znajdują się te przeciwko pneumokokom, meningokokom, rotawirusom, WZW A, kleszczowemu zapaleniu mózgu, ospie wietrznej i grypie.

Pneumokoki

Szczepienie przeciwko pneumokokom zaleca się podawać dzieciom:

  • od 2. miesiąca życia do 5. roku życia (szczepionka skoniugowana, 13 i 10-walentna; 2 lub 3 dawki),
  • z przewlekłą chorobą serca, przewlekłą chorobą płuc, cukrzycą, wyciekiem płynu mózgowo-rdzeniowego, implantem ślimakowym, przewlekłą chorobą wątroby
  • z anatomiczną i czynnościową asplenią; sferocytozą i innymi hemoglobinopatiami, z wrodzoną i nabytą asplenią
  • z zaburzeniami odporności; wrodzonymi i nabytymi niedoborami odporności, zakażeniem HIV, przewlekłą chorobą nerek i zespołem nerczycowym, białaczką, chorobą Hodgkina, uogólnioną chorobą nowotworową związaną z leczeniem immunosupresyjnym, w tym przewlekłą steroidoterapią i radioterapią, szpiczakiem mnogim.

Rotawirusy

Szczepionkę należy podać dzieciom między 6. a 24. tygodniem życia, można ją stosować jednocześnie z innymi szczepionkami. Podaje się 2 lub trzy 3 dawki (zależnie od preparatu) co 4–8 tygodni.

Meningokoki

Dzieci od 2. do 12. miesiąca życia otrzymują 2 dawki w odstępach co 4 tygodnie, a po skończonym roku – 1.

Szczepienia zaleca się:

  • niemowlętom powyżej 2 miesiąca życia.
  • dzieciom i osobom dorosłym narażonym na ryzyko inwazyjnej choroby meningokokowej; z bliskim kontaktem z chorym lub materiałem zakaźnym (personel medyczny, pracownicy laboratorium), przebywającym w zbiorowiskach (przedszkola, żłobki, domy dziecka, domy studenckie, internaty, koszary), osobom z zachowaniem sprzyjającym zakażeniu (intymne kontakty z nosicielem lub osobą chorą, np. głęboki pocałunek), osobom podróżującym.
  • dzieciom i osobom dorosłym z wrodzonymi niedoborami odporności, z anatomiczną i czynnościową asplenią,zakażonym wirusem HIV, nowotworem złośliwym, chorobą reumatyczną, przewlekłą chorobą nerek i wątroby,leczonym ekulizumabem (napadowa nocna hemoglobinuria, atypowy zespół hemolityczno-mocznicowy), osobom leczonym immunosupresyjnie.

Ospa wietrzna

Szczepienie przeciwko ospie wietrznej jest zalecane wszystkim zdrowym dzieciom od 12. miesiąca życia oraz starszym dzieciom, młodzieży i dorosłym, którzy nie chorowali na tę chorobę. Szczepienia przeciw ospie wietrznej są obowiązkowe (finansowane z budżetu Ministra Zdrowia) w grupach ryzyka.

Zaszczepić można dziecko w 2. roku życia. Konieczne są 2 dawki szczepionki.

WZW A

Szczepienie przeciwko WZW A zaleca się podawać:

  • dzieciom w wieku przedszkolnym, szkolnym i młodzieży, które nie chorowały na WZW typu A.
  • dzieciom powyżej 1. roku życia wyjeżdżającym do krajów o wysokiej i pośredniej endemiczności zachorowań na WZW typu A.

Można szczepić dzieci od 10. miesiąca życia. Podaje się 2 lub 3 dawki szczepionki, w odstępie 6–12 miesięcy.

Kleszczowe zapalenie mózgu

Szczepienie przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu zalecane jest dzieciom, które przebywają na terenach o nasilonym występowaniu tej choroby lub np. planują uczestnictwo w obozach letnich czy koloniach.

Grypa

Dziecko szczepione po raz pierwszy dostaje 2 dawki,  przy następnych szczepieniach już jedną. Pediatra będzie mógł zalecić ją zarówno przewlekle chorym dzieciom powyżej 6. miesiąca życia, jak i zdrowym – ze względów epidemiologicznych.

Szczepienia zaleca się dzieciom:

  • przewlekle chorym (powyżej 6 miesiąca życia), szczególnie chorującym na niewydolność układu oddechowego, astmę oskrzelową, przewlekłą obturacyjną chorobę płuc, niewydolność układu krążenia, chorobę wieńcową (zwłaszcza po przebytym zawale serca), niewydolność nerek, nawracający zespół nerczycowy, choroby wątroby, choroby metaboliczne, w tym cukrzycę, choroby neurologiczne i neurorozwojowe;
  • w stanach obniżonej odporności (w tym pacjentom po przeszczepie narządów lub tkanek) i chorym na nowotwory układu krwiotwórczego;
  • z grup ryzyka od 6 miesiąca życia do 18 roku życia, szczególnie zakażonym wirusem HIV, ze schorzeniami immunologiczno-hematologicznymi, w tym małopłytkowością idiopatyczną, ostrą białaczką, chłoniakiem, sferocytozą wrodzoną, asplenią wrodzoną, dysfunkcją śledziony, po splenektomii, z pierwotnymi niedoborami odporności, po leczeniu immunosupresyjnym, po przeszczepieniu szpiku, przed przeszczepieniem lub po przeszczepieniu narządów wewnętrznych, leczonym przewlekle salicylanami;
  • z wadami wrodzonymi serca zwłaszcza sinicznymi, z niewydolnością serca, z nadciśnieniem płucnym;

Źródło

reklama