Ostatnio dodane przez MartaJB

Jechałam taxi bez klimy,ale oczywiście upału nie było. Może jeszcze dopytam w klinice, człowiek już jest taki przewrażliwiony i się obawia, żeby czegokolwiek nie zepsuć 🫣😞

Dziewczyny kochane powiedzcie mi czy jak przewoziłam z klinki Gonapeptyl ( jedną strzykawkę) i przez korki był ok 30min poza lodówką to mogło to wpłynąć jakoś na lek? Zestresowałam się, że to może mieć jakieś znaczenie 😞, a kończę stymulację i w nd mam punkcję. Dziękuję za odp❤️

Kiedyś jak słyszałam czy czytałam, że jakaś kobieta poroniła to nie wyobrażałam sobie, żeby samej przez to przejść i zastanawiałam się jak te kobiety sobie poradziły psychicznie,jak one dalej potrafią funkcjonować. Nigdy nie sądziłam, że to mnie spotka i to tyle razy 😞 jak czytam ile z Was...

Ja dokładnie doszłam do takich samych wniosków, pierwsze poronienie, gdzie trafiłam do szpitala zaczęło się samoistnie, potem dostałam tabletki dwukrotnie, bo bałam się łyżeczkowania, ciągnęło się to kilka dni, aż lekarz stwierdził, że musi być zabieg bo to co zostało zatrzymało mi się w szyjce...

W lipcu mamy wizytę u doc Paśnika, a oprócz tego pójdziemy na konsultacje do dwóch lekarzy z dwóch innych klinik, żeby poznać ich opinie, podejście i zobaczyć czy mają jakieś inne zalecenia 🙏 chcę wierzyć, że w końcu znajdziemy przyczynę ❤️🥺

Super oby tak dalej 🤗❣️

Oj to szkoda ☹️ a to Ty na jakim etapie jesteś? Tylko iui czy ivf?❤️

Właśnie niestety takie porównywanie nic człowieku nie daje, myślimy dlaczego nie my? Że to niesprawiedliwe? Co takiego w życiu zrobiliśmy źle, itd, a jest to niestety błędne myślenie i sadomasochizm 💔 właśnie co do punkcji 🫣 pamiętam, że okropnie ją przeszłam, nie mogłam nawet leżeć, wstać...

Kiedyś zrobiliśmy sobie przerwę, bo tego potrzebowałam i stwierdzam, że czasami takie pauzy są potrzebne...w końcu my też mamy jakąś wytrzymałość, te wszystkie leki, zastrzyki, stres, zawód, rozczarowanie...ale nie potrafię się poddać, zwłaszcza jak widzę, że inne się nie poddają ❤️ Cieszę się...

Z Poznania 🙂 a Ty? Świetny pomysł ❤️

Dokładnie tak jest. Czasami nie dziwię się, że te osoby, które tego nie przeżyły, nie wiedzą nawet jak się zachować, co powiedzieć, jedyne co mogą mówić to, że będzie dobrze. Mnie swego czasu nawet te słowa denerwowały, bo myślałam, że jasne też tak sobie mówiłam, a wyszło jak zawsze. Dobrze...

Gratuluję drugiej córeczki 🤗❤️ fakt nie dogodzi... my unikamy tych tematów z ludźmi, z którymi nie mamy jakiś mocniejszych relacji, ale też z rodziną np babciami, które pytały " kiedy dzieci? kariera poczeka!" ..i to były słowa po pierwszym poronieniu, myślałam, że się rozpłaczę... kiedyś były...

Tylko, że my jesteśmy świadomi tego co napisałaś, co nie zmienia faktu, że jest to trudne czasami być wśród tych, którym się udało. U nas to ja zawsze tłumaczę mężowi, że nie wiemy co Ci ludzie przeżyli, jaka jest ich historia, może spacerują z dzieckiem i się cieszą, że w końcu się...

6 lat...jednak te, które się nie poddają, w końcu mają upragnione maleństwo, wspaniale ❤️❤️🥺 trzymam kciuki, żeby wszystko było dobrze 🌺❤️ Zgadzam się, my już z mężem tak źle reagujemy nawet na obce kobiety na ulicy z brzuszkiem lub z wózkiem, na ojców z dziećmi....nie mamy ochoty się spotykać...

Dziękuję kochana ❤️🥺🙏