Ciąża po 40

[Nunia]

Właśnie zaczynamy Dzisiaj

Kochana trzymam mocno kciuki
Żeby się Wam udało za pierwszym razem
Ja jeszcze trochę czekam ze staraniami, chociaż przychodza też chwile zwątpienia. Ale jak pomyślę, że to może być ostatnia szansa w życiu, to jak nie spróbuję, to mogę żałować do końca życia. Myślę, że takie myśli są skutkiem strachu po poronieniu.
Nie ma co ukrywać, że szczęśliwe historie na tym wątku dodają sił i przywracają nadzieję
Dzięki dziewczyny

 

[kwiatek250]

Właśnie zaczynamy Dzisiaj

Trzymam kciuki!!!!!

 

[Monika82Piotrek76]

Mój syn miał mieć komunie teraz w maju ale przesunęli ją na przyszły rok

Ja się świadomie zamierzam bawić
Co prawda gdyby nie to, ze rok temu zaszłam w ciąże niespodziankę , która była wielkim szokiem , potem wielka radością , a potem niestety poroniłam, to zapewne nie przyszłoby mi do głowy chcieć kolejne dziecko.
Mąż baaaardzo chce, myśle, ze bardziej niż ja . Chciałabym mieć tyle optymizmu co on

Miałam wczoraj rozmowę z lekarzem na temat moich wyników badań i powiedział, ze dawno już nie widział tak świetnych wyników
Zachęcał do starań i kazał się nie martwić wiekiem. Mówił, ze ma teraz mnóstwo pacjentek 40+ . Świat jest inny , medycyna jest inna. Zasugerowal co prawda i skierował na badania mojego męża . Bo skoro były te poronienia to może jednak to on ma problem .

Taki lekarz jest super, a nie ta lekarka, która mi powiedziała, że "dzieci trzeba rodzić za młodu"

 

[Monika82Piotrek76]

Kochana trzymam mocno kciuki
Żeby się Wam udało za pierwszym razem
Ja jeszcze trochę czekam ze staraniami, chociaż przychodza też chwile zwątpienia. Ale jak pomyślę, że to może być ostatnia szansa w życiu, to jak nie spróbuję, to mogę żałować do końca życia. Myślę, że takie myśli są skutkiem strachu po poronieniu.
Nie ma co ukrywać, że szczęśliwe historie na tym wątku dodają sił i przywracają nadzieję
Dzięki dziewczyny

Ja po I poronieniu zaszlam w ciążę po I miesiaczce i urodziłam zdrowa córke. Ciaza bezproblemowa, oprócz cukrzycy. Teraz przy II poronieniu była w szpitalu dziewczyna, która po I poronieniu czekała pol roku, bo tak Jej kazał lekarz. Zeszła w drugą ciążę i też poronila. Ona ma gorzej niż ja, bo nie ma w ogóle dzieci.
Uważam, że czas nie ma tu za bardzo znaczenia. Jak komórki dziela się prawidłowo, to ciąża będzie rosła i dzidziuś się urodzi. Tez mam chwilę zwątpienia czy próbować i ewentualnie za jaki czas?

 

[Katijah]

Właśnie zaczynamy Dzisiaj

Powodzenia

 

[arona]

Nelja to my tu już zaczynamy wizualizacje... Za 3 tyg mdłości, senność masakryczna... Myślisz, że to chłopczyk czy dziewczynka? Najważniejsze, że usg idealne, maleństwo pięknie i zdrowo rośnie

 

[Wiedzmin]

Właśnie zaczynamy Dzisiaj

<ok>

 

[Teredka]

Nelja to my tu już zaczynamy wizualizacje... Za 3 tyg mdłości, senność masakryczna... Myślisz, że to chłopczyk czy dziewczynka? Najważniejsze, że usg idealne, maleństwo pięknie i zdrowo rośnie [emoji471]

Dwa dni mnie tu nie było i tyle się dzieje. @Nelja Obstawiam na dziewczynkę [emoji7]
@Kasiulek ale mnie zainteresowała ta Twoja postawa, muszę to zgłębić bo ja to taka czarnowidzka z reguły jestem i czas to zmienić [emoji123][emoji123][emoji123]
@kwiatek u nas 9 tydzień i kolki od 4 tygodnia wieczorem pomimo różnych kropli :Biogaja, Delicol i Espumisan. Najlepiej też się sprawdza noszenie na brzuszku lub kąpiel. Dwa dni temu chyba ją przegrzałam termoforem, nie był gorący ale skórka taka delikatna. Ryczałam bardziej niż Ona . Uważaj bo to coś okropnego . Masujemy brzuszek tylko nie wtedy jak boli. Wyszukaj sobie na YouTube.
Dziewczyny Wiki ostatnio je dosłownie 5 minut jak z zegarkiem w ręku. Jak chcę ja jeszcze przystawić to okropnie się złości i płacze. Wygląda na pojedzoną ale przez ostatnie 3 tyg mało przybrała. Jak po karmieniu dam butelkę to je dalej a cyca nie chce, choć mleko mam.Lekarka mówi żeby się wstrzymać jeszcze z dokarmianiem bo waga jest ok.
Macie jakiś pomysł. Podobno powinna jeść minimum 10 minut.

 

[Nelja]

Powodzenia Gorących i owocnych starań życzę

Dziekuje

Kochana trzymam mocno kciuki
Żeby się Wam udało za pierwszym razem
Ja jeszcze trochę czekam ze staraniami, chociaż przychodza też chwile zwątpienia. Ale jak pomyślę, że to może być ostatnia szansa w życiu, to jak nie spróbuję, to mogę żałować do końca życia. Myślę, że takie myśli są skutkiem strachu po poronieniu.
Nie ma co ukrywać, że szczęśliwe historie na tym wątku dodają sił i przywracają nadzieję
Dzięki dziewczyny

Ja tez właśnie m.in dlatego, postanowiłam się starać , bo boje się, ze bym żałowała , ze nie spróbowałam teraz, ze potem już odwrotu nie będzie , bo po prostu będzie już na prawdę za późno . Bardzo bym była wdzięczna losowi jakby udało się za 1 podejściem

Trzymam kciuki!!!!!

dziekuje

Taki lekarz jest super, a nie ta lekarka, która mi powiedziała, że "dzieci trzeba rodzić za młodu"

Dokładnie. Uspokoił mnie tym co i jak to powiedział

Uważam, że czas nie ma tu za bardzo znaczenia. Jak komórki dziela się prawidłowo, to ciąża będzie rosła i dzidziuś się urodzi. Tez mam chwilę zwątpienia czy próbować i ewentualnie za jaki czas?

Myśle, ze warto próbować. Jeśli nie ma jakiś poważnych medycznych przeciwwskazań, to ja bym odczekała 1 cykl i do dzieła !

Powodzenia

Dziekuje

Nelja to my tu już zaczynamy wizualizacje... Za 3 tyg mdłości, senność masakryczna... Myślisz, że to chłopczyk czy dziewczynka? Najważniejsze, że usg idealne, maleństwo pięknie i zdrowo rośnie

Dwa dni mnie tu nie było i tyle się dzieje. @Nelja Obstawiam na dziewczynkę

Jesteście niemożliwe dziewczyny

 

[agda]

Z tym pozytywnym myśleniem, to ja kiedyś po bardzo trudnych przejściach dostałam inny sposób, może ciut łatwiejszy (bo czasem jak wszystko jest źle to naprawdę trudno o pozytywne myślenie). Mi psycholog poradziła żeby dostrzegać (i podkreślać, szukać, nazywać) każdą miłą chwilę nawet w pozornie beznadziejnym dniu, np. 5 min miłej rozmowy telefonicznej, 10 min relaksu ze smaczną kawą, jakaś krótka rozmowa z sąsiadką spotkaną pod domem - ot, takie drobiazgi... Jak zaczęłam to robić (a miałam naprawdę mega ciężki czas), to stwierdziłam, że chociaż jest tak trudno, to jednak mam sporo miłych chwil, więcej niż sądziłam. I chociaż to był dopiero początek trudnej drogi godzenia się z ciężką i niestety nieodwracalną sytuacją, to naprawdę to był duży i potrzebny krok. Nadal często to robię - np. pod koniec dnia myślę, co miłego mnie dziś spotkało - polecam