Cześć dziewczyny.....
Wiem, że mnie zaraz kopniecie w dupę....ale im więcej wyników odbieramy i są one dobre....tym bardziej zaczynam obwiniać siebie....przyznam się Wam, że jak Z. odebrał posiew....to miałam nadzieje, że tam coś znajdą i że będzie jakiś trop ....i byłam naprawdę rozczarowana, że nic nie ma....i poczułam , że znowu cała odpowiedzialność spadła na mnie.....
A skoro moje wyniki jak narazie też są ok....to dlaczego...tak się stało....???
Czuje w sobie ogromną siłę do walki o Nasz cud.....ale nie potrafię się pogodzić z tym, że moich dzieci nie ma, że tak poprostu znikają i ja nic nie mogę z tym zrobić.
Nie mam nawet z kim pogadać, bo wszystkich wywiało...
Mój Z. dziś pojechał na cały dzień do swoich rodziców...moi rodzice pojechali do znajomych....a ja sama w domku (z psem) i mam doła!!!!!
Chyba trochę posprzątam....i otworzę sobie wino....upije się na smutno....
Z. mnie wczoraj zaskoczył....jak się przytulaliśmy wieczorkiem...to sam zapytał czy na pewno ma zakładać gumkę i się tak słodko uśmiechnął, że się wzruszyłam....oczywiście założył....bo to stanowczo za wcześnie....ale sam fakt, że już nie chciał jest milusi....
....a ja poczułam strach przed kolejną porażką.....tak bardzo chce mu dać to szczęście.
), bo ma koleżankę, która jadła w ciąży tylko zdrowe jedzenie i mała ma już 2 latka i jeszcze nigdy im nie zachorowała, więc postanowiłam od II trymestru też jeść zdrowo.
Miłego dnia życzę najlepiej z uśmiechem na twarzy.
wczoraj niestety nie zaglądałam bo zajęłam się innymi sprawami;/i tak czas zleciał..
