Czerwcowe mamy 2017

[Anusiek1508]

Ja też przed chwilą wstałam...jeszcze chwila relaksu w łóżku i czas na zakupy, bo wieczorem imprezka ;-)

 

[Daktyl2016]

Nie jestem ani silna ani dzielna dziewczyny. Mam męża który był dla mnie ogromnym wsparciem i ciągnął mocno do góry mimo tego że sam wyglądał jak wrak człowieka, nie wiem co musiał czuć sprzątająca w domu wszystkie rzeczy, składał łóżeczko, sciagal imię że ściany, ja weszłam do domu w którym nie było śladu że czekaliśmy na dziecko. Nigdy też o tym nie rozmawialiśmy.
Po tym wszystkim kiedy leżałam na sali przyszła położna i spytała "co teraz??" "musimy się spotkać jeszcze na porodowce" powiedziałam że nigdy już nie będę w ciąży a ona mówi "słonko, nawet nie zdajesz sobie sprawy jak wiele jesteśmy w stanie unieść" dopiero dotarło do mnie ze ta kobieta musiała przejść wiele a ma dwójkę dorosłych dzieci. Zawsze mówiliśmy że dzieci mieć już nie będziemy. A los Nas zaskoczył i zdecydował za Nas. Cieszę się, ale nie swiruje. W tamtej ciąży źle się działo od pierwszych tygodni, ciągle coś, wiele łez i strachu, wizyty co tydzień co dwa. A nie uchronilam się, nie dałam rady. Kiedy napisałam lekarzowi co się stało, zadzwonił spytał i mówi "***** nigdy nie prowadziłem tak ciąży, nigdy, a i tak coś poszło źle" wiele łez wylalam, podnosiłam się z dna, dosłownie z dna. Do dziś oboje ryczymy na cmentarzu. Każda strata boli. Ale kiedy matka widzi swoje maleństwo, dotyka je, boli jeszcze bardziej. Skąd wiem?? Bo dotknęło Nas jedno i drugie.

No, wyglądałam się. Przepraszam!!

 

[CIACHO82]

Heda trzymaj się jestem myślami z Tobą

 

[użytkownik 16]

Nie jestem ani silna ani dzielna dziewczyny. Mam męża który był dla mnie ogromnym wsparciem i ciągnął mocno do góry mimo tego że sam wyglądał jak wrak człowieka, nie wiem co musiał czuć sprzątająca w domu wszystkie rzeczy, składał łóżeczko, sciagal imię że ściany, ja weszłam do domu w którym nie było śladu że czekaliśmy na dziecko. Nigdy też o tym nie rozmawialiśmy.
Po tym wszystkim kiedy leżałam na sali przyszła położna i spytała "co teraz??" "musimy się spotkać jeszcze na porodowce" powiedziałam że nigdy już nie będę w ciąży a ona mówi "słonko, nawet nie zdajesz sobie sprawy jak wiele jesteśmy w stanie unieść" dopiero dotarło do mnie ze ta kobieta musiała przejść wiele a ma dwójkę dorosłych dzieci. Zawsze mówiliśmy że dzieci mieć już nie będziemy. A los Nas zaskoczył i zdecydował za Nas. Cieszę się, ale nie swiruje. W tamtej ciąży źle się działo od pierwszych tygodni, ciągle coś, wiele łez i strachu, wizyty co tydzień co dwa. A nie uchronilam się, nie dałam rady. Kiedy napisałam lekarzowi co się stało, zadzwonił spytał i mówi "***** nigdy nie prowadziłem tak ciąży, nigdy, a i tak coś poszło źle" wiele łez wylalam, podnosiłam się z dna, dosłownie z dna. Do dziś oboje ryczymy na cmentarzu. Każda strata boli. Ale kiedy matka widzi swoje maleństwo, dotyka je, boli jeszcze bardziej. Skąd wiem?? Bo dotknęło Nas jedno i drugie.

No, wyglądałam się. Przepraszam!!

Warto czasami powspominać i wyglądać się. Ja przezylam dwa poronienia i pomimo że były to wczesne tygodnie to i tak było ciężko. Jestem z tobą serduszkiem i wiem ze wkoncu będzie nam dane przytulic nasze malenstwa.

 

[Beata.]

Nie jestem ani silna ani dzielna dziewczyny. Mam męża który był dla mnie ogromnym wsparciem i ciągnął mocno do góry mimo tego że sam wyglądał jak wrak człowieka, nie wiem co musiał czuć sprzątająca w domu wszystkie rzeczy, składał łóżeczko, sciagal imię że ściany, ja weszłam do domu w którym nie było śladu że czekaliśmy na dziecko. Nigdy też o tym nie rozmawialiśmy.
Po tym wszystkim kiedy leżałam na sali przyszła położna i spytała "co teraz??" "musimy się spotkać jeszcze na porodowce" powiedziałam że nigdy już nie będę w ciąży a ona mówi "słonko, nawet nie zdajesz sobie sprawy jak wiele jesteśmy w stanie unieść" dopiero dotarło do mnie ze ta kobieta musiała przejść wiele a ma dwójkę dorosłych dzieci. Zawsze mówiliśmy że dzieci mieć już nie będziemy. A los Nas zaskoczył i zdecydował za Nas. Cieszę się, ale nie swiruje. W tamtej ciąży źle się działo od pierwszych tygodni, ciągle coś, wiele łez i strachu, wizyty co tydzień co dwa. A nie uchronilam się, nie dałam rady. Kiedy napisałam lekarzowi co się stało, zadzwonił spytał i mówi "***** nigdy nie prowadziłem tak ciąży, nigdy, a i tak coś poszło źle" wiele łez wylalam, podnosiłam się z dna, dosłownie z dna. Do dziś oboje ryczymy na cmentarzu. Każda strata boli. Ale kiedy matka widzi swoje maleństwo, dotyka je, boli jeszcze bardziej. Skąd wiem?? Bo dotknęło Nas jedno i drugie.

No, wyglądałam się. Przepraszam!!

Kochana podziwiam meza jak i Ciebie ze przetrwaliscie i teraz bedzie Wam wynagrodzone pieknym zdrowym bobaskiem :* ja "tylko" poronilam a i tak bylo mi strasznie ciezko... Nie wyobrazam sobie co musieliscie przezyc

 

[Zając Czerwcowy]

Dziewczyny poplakalam się przez was. Daktyl nawet sobie nie wyobrażam, nie chce wyobrazić co czułas i co czujesz...to nie powinno się nigdy przytrafić żadnej z nas. W czerwcu będziemy tulac swoje maleństwa:*

 

[Daktyl2016]

Oczywiście że będzie dobrze i oczywiście że bedziemy przytulać swoje małe różowe bobasy. Nie ma innej opcji :-)

 

[madireiro]

Nie jestem ani silna ani dzielna dziewczyny. Mam męża który był dla mnie ogromnym wsparciem i ciągnął mocno do góry mimo tego że sam wyglądał jak wrak człowieka, nie wiem co musiał czuć sprzątająca w domu wszystkie rzeczy, składał łóżeczko, sciagal imię że ściany, ja weszłam do domu w którym nie było śladu że czekaliśmy na dziecko. Nigdy też o tym nie rozmawialiśmy.
Po tym wszystkim kiedy leżałam na sali przyszła położna i spytała "co teraz??" "musimy się spotkać jeszcze na porodowce" powiedziałam że nigdy już nie będę w ciąży a ona mówi "słonko, nawet nie zdajesz sobie sprawy jak wiele jesteśmy w stanie unieść" dopiero dotarło do mnie ze ta kobieta musiała przejść wiele a ma dwójkę dorosłych dzieci. Zawsze mówiliśmy że dzieci mieć już nie będziemy. A los Nas zaskoczył i zdecydował za Nas. Cieszę się, ale nie swiruje. W tamtej ciąży źle się działo od pierwszych tygodni, ciągle coś, wiele łez i strachu, wizyty co tydzień co dwa. A nie uchronilam się, nie dałam rady. Kiedy napisałam lekarzowi co się stało, zadzwonił spytał i mówi "***** nigdy nie prowadziłem tak ciąży, nigdy, a i tak coś poszło źle" wiele łez wylalam, podnosiłam się z dna, dosłownie z dna. Do dziś oboje ryczymy na cmentarzu. Każda strata boli. Ale kiedy matka widzi swoje maleństwo, dotyka je, boli jeszcze bardziej. Skąd wiem?? Bo dotknęło Nas jedno i drugie.

No, wyglądałam się. Przepraszam!!

Czytam i ryczę... żadne słowa tu nie są odpowiednie, aby wyrazić jak bardzo mi przykro że przydarzyło Wam się takie nieszczęście. Wierzę, ze po każdym złym doświadczeniu przychodzę lepsze, więc za 5 miesięcy będziemy wszystkie tulić nasze maleństwa.

Heda - trzymam kciuki za Was... musi być dobrze :*

 

[Gemmina]

Heda, tak mi przykro, że przez to przechodzisz! Trzymam kciuki, na pewno będzie dobrze, musi być [emoji8] [emoji173] [emoji110]

 

[Emkaa]

O matko Daktyl, nie mam słów na to co przeszłaś. Nie mogę sobie tego nawet wyobrazić. Teraz już musi być tylko lepiej. W którym TC odkleiło Ci się łożysko ?