Liliana87
Fanka BB :)
Siostra chodzila na takie warsztaty dla niepełnosprawnych. Mamy takie w mieście. A on mieszka obok. To dorośli ludzie. W każdej chwili mogli wychodzić, często zresztą wychodzili na plac na jakieś spacery, lody. Ona jest niepełnosprawna w stopniu umiarkowanym. Więc wtedy (bo teraz jest gorzej i choroba postępuje) na pierwszy rzut oka nie było widac,ze w ogóle jest chora. Ja wiem,ze to głupio zabrzmi ale z takimi osobami chorymi są gorsze problemy niż z ciężkim upośledzeniem.. ciagle się martwisz czy nie pójdzie po jakis kredyt , problemów nie narobi. W domu nie utrzymasz. Czlowiek na każdym kroku pilnował A i tak nie upilnowal. Teraz ma zakładane regularnie wkładkę ale ile mamy z tym walki... ehh. Ciezko sobie to wszystko wyobrazić jak nie ma się z tym do czynienia. Naprawde.jaaaaa ale historiaA co studiowałas? Ja jestem mgr internacjonalista, studia skonczylam we Wrocławiu...Tylko jak to sie stalo ze on sie tak zblizyl do niej? Ja bym takiego chyba rozszarpala. Patrz jacy ludzie potrafia byc podli i zapomniec o swoich błędach... I on adalej mieszka w tym amym miesice? w głowie mi sie to nie miesci... Jula ma szczescia ze ma taka rodzine
Jula jeszcze nie wie,ze jestem w ciazy. Czekamy do prenatalnych. Wiedzą tylko moi rodzice, młodsza siostra, brat i moje koleżanki z wydziału. Ja ciągle się boję. Chcialabym wejść w 2 trymestri wtedy może będę spokojniejsza. Ale młodsza siostra ma Franka, skończył pol roku ale Julka nie przejawia nim zainteresowania. Mimo,ze ciagle chodzila i mowila do mnie,ze chciałaby bym miala dzidzie , aż jej w końcu powiedzialam,ze jestem chora i to nie jest takie łatwe.. nie wiem jak zareaguje. Zobaczymy. Mam nadzieje,ze bedzie pomocna. I wyrośnie z tego buntu. Teraz koronoferie to jest u młodszej siostry. Właśnie u Frania. Pojadę do nich po obiedzie to może upieczemy jakies babeczki.
A studiowałam ekonomię, licencjat mam z gospodarki regionalnej i lokalnej A magistra z gospodarki publicznej i samorządowej. Pod mój zawód. Nuda [emoji23][emoji1787]
właśnie jestem pod SOR em. Mąż strasznie głęboko rozciął kciuk i go wzięli na szycie a ja nawet wejść nie mogę 
my się tak strasznie kochamy a życie nam ciagle kłody pod nogi, nigdy nic nam nie przychodzi lekko
