Kto po in vitro?

[fredka84]

Trzeba było coś schować pod poduszką. Ja zaraz zjadłam krówkę , mają w bocianie na stoliczku

Mam zarcie w torebce ale nie pozwalają

 

[JestemMama!]

Nie zgodzę się, ale każdy może mieć swoje zdanie. Mam w rodzinie osobę która urodziła swoje dziecko w wieku 16 no prawie 17 lat. Nie idę za przesłaniem panów w przebraniu (jak to mój mąż mówi) bo owszem jestem za aborcja ale, no właśnie ale Aborcja pod pewnymi przesłankami. Tak jak pisałam wyżej i wcześniej każdy może mieć w tej kwestii swoje zdanie. Ja je wyraziłam. Tak jeśli by ktoś mi powiedział odpuści in vitro i idz adoptuj, to nie wiem co bym zrobila alee kiedyś na pewno bym chciała zaadoptować dziecko z domu dziecka. Chodź wiem ile tam jest papierologi. Gdyż znajomi adoptowali mając już swoje dzieci, i teraz kolejni chcą adpotowac lecz czekają na "szkolenie"

 

[Per Em]

Ja 10min temu już wyjechałam z sali. Nic na razie nie wiem oprócz tego, że żyję i jestem mega głodna

A to już całkiem dobra informacja to szamaj coś tam

 

[motylek24]

Mam zarcie w torebce ale nie pozwalają

A to łajzy wytrzymasz jakoś, byle dobrze jajeczka policzyli.

 

[bazylia128]

Rencyyyma wykulkować kulkę

 

[mala_Mi 80]

Ja 10min temu już wyjechałam z sali. Nic na razie nie wiem oprócz tego, że żyję i jestem mega głodna

To najważniejszy punkt już odhaczony, żyjesz

 

[Wesoła_Aga]

Co za ironia losu. Najpierw się napocimy żeby uruchomić (jego) jajca. Potem żeby te jajca coś wykluły i przetransportowały. A potem jeszcze się martwimy o swoje jajca i aby treść jego jajec połączyła się z jajcem naszym. Ale jaja!

 

[Wesoła_Aga]

Ja 10min temu już wyjechałam z sali. Nic na razie nie wiem oprócz tego, że żyję i jestem mega głodna

Oj ja też byłam okropnie głooooooooooooodna Jeszcze tylko 3 kroplówki i zjesz

 

[Pchełka216]

Właśnie o tym piszę. Nic nie jest proste ani łatwe. Każdy z nas podejmuje jakieś wybory albo po prostu tak w życiu nam się układa. Ja mam męża od ponad 20 lat, pierwsze dziecko 10 lat po ślubie, drugie 20nie ogarniesz ludzkich zachowań ani pragnień. Zdecydowanie lepiej mi służy to późniejsze macierzyństwo. Więcej cierpliwości i zrozumienia.

No właśnie. Ja też męża spotkałam chwilę przed 30. jak miałam 32 to odstawiliśmy tabletki i rok nic, a potem się udało i strata, i strata i potem znowu próby i nic, i klinika niepłodności i próbu wspomagane i nic. I tak w planowany dzień porodu pierwszego dziecka kończę lat 38 - o ile to się wydarzy, bo po tym wszystkim to nadal jeszcze trudno mi w to uwierzyć, że tym razem będzie dobrze. Także oceniać jest łatwo, tylko jak ktoś się już znajdzie w danej sytuacji to dopiero wtedy rozumie. Ja przez to wszystko nauczyłam się jeszcze bardziej, żeby nie oceniać i zakładać z góry, nie włazić z pytaniami w czyjeś życie itd. a tych co to robią tępię bezlitośnie, bo to w dużej mierze sprawcy naszych cierpień, poza samą sytuacją.

 

[Evela.6]

Ja 10min temu już wyjechałam z sali. Nic na razie nie wiem oprócz tego, że żyję i jestem mega głodna

Ten glod po punkcji to chyba standard brzuszki nam oprozniaja w koncu ale jak Ty szybko sie ogarnelas?! ja po punkcji prawie 3 godziny spalam