reklama
Forum BabyBoom

Dzień dobry...

Starasz się o maleństwo, wiesz, że zostaniecie rodzicami a może masz już dziecko? Poszukujesz informacji, chcesz się podzielić swoim doświadczeniem? Dołącz do naszej społeczności. Rejestracja jest bezpieczna, darmowa i szybka. A wsparcie i wdzięczność, które otrzymasz - nieocenione. Podoba Ci się? Wskakuj na pokład! Zamiast być gościem korzystaj z wszystkich możliwości. A jeśli masz pytania - pisz śmiało.

Ania Ślusarczyk (aniaslu)

reklama

Mutyzm

Emilda

Zaciekawiona BB
Dołączył(a)
29 Grudzień 2020
Postów
55
Witam. Mam problem z córka 3 latka. Jest bardzo lękliwym , bojazliwym dzieckiem. Boi sie wielu rzeczy wielu aktywności ruchowych. Nie chodzi do przedszkola .Na co dzień siedzi że mną i młodszą siostrą w domu ale codziennie gdzieś wychodzimy. Boi sie ludzi i innych dzieci. Miała podejrzenie mutyzmu wybiorczego ( wykluczono). Niestety zdarzyły się już 3-krotnie sytuacje jeszcze pogarszajace ten stan. Otóż na przestrzeni paru miesiecy córka została zaatakowana przez inne dziecko. Była wówczas otoczona grupka dzieci a mimo to " atakujący "upatrzył sobie ja bez powodu. Corka w każdej z tych 3 sytuacji stała jak wryta przerażona zupełnie nie reagując tylko dając się bić. Miałam wrażenie że zachowuje się tak jakby to ona coś źle robiła. Za każdym razem tłumacze przytulam. Jak reagować? Jak wzmocnić jej charakter i pewność siebie? I najważniejsza moja obawa - mam wrażenie że w grupie jest postrzegana jako ofiara, słabe ogniwo i to prowokuje atak, ale dlaczego ? Co z tym mogę zrobić?
 
reklama

Rozalix

Aktywna w BB
Dołączył(a)
18 Lipiec 2021
Postów
80
Na pewno sytuacja w której się znajdujesz jest bardzo trudna i wymaga uwagi. Pierwsze co przychodzi mi do głowy to konsultacja ze specjalistą integracji sensorycznej, być może zaburzenia w tej strefie mogą tłumaczyć nadmierny lęk. Poza tym córka większość czasu spędza w bezpiecznym i znanym jej miejscu, w którym nie jest wystawiona na niespodziewane reakcje ze strony innych dzieci. Proponowałabym kontakt z jakąś koleżanką, która ma dziecko w podobnym wieku i umówiła się na spotkania, w których będziecie brały udział razem dziećmi. Pokazujcie i modelujcie zasady wspólnej zabawy, bądź blisko, tak, żeby dziecko mogło oswajać się z ewentualnym lękiem.. Zerknij sobie tutaj

Link do: Mutyzm - leczenie i terapia online | Avigon



Na stronie jest więcej informacji o mutyzmie.
 
Ostatnia edycja:

witch84

Fanka BB :)
Dołączył(a)
10 Styczeń 2015
Postów
7 533
A ja proponuję zacząć od poradni psychologiczno-pedagogicznej w Twoim mieście.
Zrobią diagnozę całościową i ewentualnie skierują na określoną terapię.

I ja bym się zastanowiła nad przedszkolem, bo potem może być coraz trudniej.
 

Mamafasolki

Fanka BB :)
Dołączył(a)
22 Sierpień 2018
Postów
3 422
Witam. Mam problem z córka 3 latka. Jest bardzo lękliwym , bojazliwym dzieckiem. Boi sie wielu rzeczy wielu aktywności ruchowych. Nie chodzi do przedszkola .Na co dzień siedzi że mną i młodszą siostrą w domu ale codziennie gdzieś wychodzimy. Boi sie ludzi i innych dzieci. Miała podejrzenie mutyzmu wybiorczego ( wykluczono). Niestety zdarzyły się już 3-krotnie sytuacje jeszcze pogarszajace ten stan. Otóż na przestrzeni paru miesiecy córka została zaatakowana przez inne dziecko. Była wówczas otoczona grupka dzieci a mimo to " atakujący "upatrzył sobie ja bez powodu. Corka w każdej z tych 3 sytuacji stała jak wryta przerażona zupełnie nie reagując tylko dając się bić. Miałam wrażenie że zachowuje się tak jakby to ona coś źle robiła. Za każdym razem tłumacze przytulam. Jak reagować? Jak wzmocnić jej charakter i pewność siebie? I najważniejsza moja obawa - mam wrażenie że w grupie jest postrzegana jako ofiara, słabe ogniwo i to prowokuje atak, ale dlaczego ? Co z tym mogę zrobić?
Oczywiście, że warto iść do psychologa, ale... 1) są dzieci nieśmiałe, które takie są i trzeba mądrze je prowadzić 2) dziecko w bezpieczniej bazy domowej, gdzie jest długo z mamą, szczególnie lękliwe, trochę gorzej się adaptuje - może zajęcia adaptacyjne/ muzyczne, gdzie jesteście razem? Ona nie ma okazji kształtować kompetencji społecznych - nie chodzi, że ma być na głęboką wodę, ale na spokojnie ma nauczyć się odpłynąć od mamy 3) obejrzyj webinar jak kształtować pewność siebie u dzieci - jest kilka na YouTube. Ewentualnie parentflix.

Przeanalizuj, jak Ty się zachowujesz czy nie dajesz dwuznacznych komunikatów ( często nieświadomie) że świat i inni to niebezpiecznych miejsce? Czy córka może zostać gdzieś z innymi dziećmi sama i sprawdzić jak to jest się bawić?
 

EwelinaW

Fanka BB :)
Dołączył(a)
23 Sierpień 2020
Postów
2 386
Witam. Mam problem z córka 3 latka. Jest bardzo lękliwym , bojazliwym dzieckiem. Boi sie wielu rzeczy wielu aktywności ruchowych. Nie chodzi do przedszkola .Na co dzień siedzi że mną i młodszą siostrą w domu ale codziennie gdzieś wychodzimy. Boi sie ludzi i innych dzieci. Miała podejrzenie mutyzmu wybiorczego ( wykluczono). Niestety zdarzyły się już 3-krotnie sytuacje jeszcze pogarszajace ten stan. Otóż na przestrzeni paru miesiecy córka została zaatakowana przez inne dziecko. Była wówczas otoczona grupka dzieci a mimo to " atakujący "upatrzył sobie ja bez powodu. Corka w każdej z tych 3 sytuacji stała jak wryta przerażona zupełnie nie reagując tylko dając się bić. Miałam wrażenie że zachowuje się tak jakby to ona coś źle robiła. Za każdym razem tłumacze przytulam. Jak reagować? Jak wzmocnić jej charakter i pewność siebie? I najważniejsza moja obawa - mam wrażenie że w grupie jest postrzegana jako ofiara, słabe ogniwo i to prowokuje atak, ale dlaczego ? Co z tym mogę zrobić?
Nie znam się ale ja bym leciała do psychologa dziecięcego. Z wiekiem będzie coraz gorzej bo niestety nie wiesz w jakim towarzystwie ( jak wychowanymi innymi dziećmi) będzie otoczona. Niestety dzieciaki ale też i dorośli uwielbiają znaleźć sobie takie ofiary i nad nimi się znęcać. Reaguj za wczasu co nie jest to w niej aż tak bardzo zakotwiczone.
Może autyzm? Jaka odmiana?
 

mamakochajaca

Fanka BB :)
Dołączył(a)
17 Sierpień 2021
Postów
880
Córeczka może być po prostu introwertykiem. Wszystkie znane mi dzieci które nie chodzą do żłobków/ przedszkoli są bardziej nie śmiali.
To dziecko które uderza ma być potępiane. Dziecko twoje uderzone przez kogoś jest ofiara. Myslenie w kategoriach ofiara prowokuje jest krzywdzące.
Zostawmy na razie na sile szukanie choroby u zdrowego dziecka.
Po prostu stwórzcie dziecku możliwość spędzenia czasu z rówieśnikami w bezpiecznym środowisku: zlobek, przedszkole, klub malucha, opieka dzienna, jakieś zajęcia na które uczęszczają dzieci w podobnym wieku najlepiej pod opieka zupełnie obcych pań.
Moim zdaniem każde dziecko powinno czasem mieć czas z niania, ciocia, przedszkolanka (bez mamy, taty, babci). Uczyć się ze są tez inne dzieci w ich wieku, inni dorośli i ze to Ok kilka godzin pobyć bez mamy/ taty. To już większe dziecko. I to w porządku.
Twoje dziecko nie musi być super towarzyskie ale pomysł jak mu stworzyć bezpieczne warunki do ćwiczenia umiejętności społecznych. Na spokojnie. Nie przejmuj się. Poradzicie sobie. Twoje dziecko tez musi odczuwać ze jesteś spokojna wtedy ono tez będzie spokojniejsze (dzieci wyczuwają nasz stres i obawy). Ja przy swoim mówię pozytywnie o jego Paniach ze żłobka czy niani. Jestem spokojna jak się z nim żegnam. To bardzo pomaga. Napewno jesteś fajna mama, super ze coś robisz jak widzisz problem. Trzymam krzciuki, jesteś na dobrej drodze.
 
reklama

Kocurek

Moderator
Członek załogi
Dołączył(a)
9 Marzec 2018
Postów
9 220
Witam. Mam problem z córka 3 latka. Jest bardzo lękliwym , bojazliwym dzieckiem. Boi sie wielu rzeczy wielu aktywności ruchowych. Nie chodzi do przedszkola .Na co dzień siedzi że mną i młodszą siostrą w domu ale codziennie gdzieś wychodzimy. Boi sie ludzi i innych dzieci. Miała podejrzenie mutyzmu wybiorczego ( wykluczono). Niestety zdarzyły się już 3-krotnie sytuacje jeszcze pogarszajace ten stan. Otóż na przestrzeni paru miesiecy córka została zaatakowana przez inne dziecko. Była wówczas otoczona grupka dzieci a mimo to " atakujący "upatrzył sobie ja bez powodu. Corka w każdej z tych 3 sytuacji stała jak wryta przerażona zupełnie nie reagując tylko dając się bić. Miałam wrażenie że zachowuje się tak jakby to ona coś źle robiła. Za każdym razem tłumacze przytulam. Jak reagować? Jak wzmocnić jej charakter i pewność siebie? I najważniejsza moja obawa - mam wrażenie że w grupie jest postrzegana jako ofiara, słabe ogniwo i to prowokuje atak, ale dlaczego ? Co z tym mogę zrobić?
Polecam integracje odruchów przetrwałych wg. MASUGOWEJ i pracę z paraliżującym lękiem
 
Do góry