reklama

poradźcie.

Temat na forum 'Potrzebuję porady' rozpoczęty przez gosiawit, 2 Czerwiec 2016.

jozefinapachowska
Najlepsza odpowiedź jozefinapachowska, 3 Czerwiec 2016
Najpierw musi Pani sobie uświadomić że dyscyplina i kara to dwie różne rzeczy. Dyscyplina to nie to samo co karanie, dyscyplinowanie to uczenie dziecka... Przejdź do pełnej odpowiedzi
  1. gosiawit

    gosiawit Początkująca w BB

    Witam,
    Jak myślicie, kiedy jest odpowiedni wiek na wprowadzanie kar i dyscypliny?
    Mój syn ma 3 lata, czy już powinnam zacząć to robić czy jest jeszcze za wcześnie? Nie wiem czy będzie cokolwiek rozumiał...
    Ale chciałąbym, żeby w końcu zaczął po sobie sprzątać - i pomyślałam, że może karanie za bałagan będzie dobrą metodą na nauczenie go tego.
    Do tej pory wszytsko robiłam za niego, bo uważam że jest jeszcze malutki, ale teraz jestem w ciąży z drugim dzieckiem i już zaczyna brakować mi sił, i myślę też o tym, że jak dzidzia przyjdzie na świat to nie będę miała tyle czasu na wszystko...
     
  2. Najlepsza odpowiedź:
    Post #14059966 by jozefinapachowska, 3 Czerwiec 2016
  3. magoo

    magoo Fanka BB :)

    wow, nieźle się spóźniłaś. naukę samodzielności trzeba było zacząć dawno temu.... teraz ucz, ale nie karami tylko przykładem, bo to ty zaniedbałaś odpowiedni moment na naukę. wspólne sprzątanie zaczyna się kiedy dziecko nauczy się chodzić...
     
  4. reklama
  5. cytrynowa_

    cytrynowa_ Fanka BB :) Członek załogi

    A moze zamiast kar. Lepiej nagrody na sprzatanie?
    Przy karach bedzie to traktowal jako niefajny obowiazek.a tak bedzie kojarzyl z czyms pozytywnym.
     
  6. nowanka

    nowanka Zaciekawiona BB

    Ani kara, ani nagroda. Po prostu przez rodzaj wspólnej zabawy nauczyć dziecko sprzątać. Naśladując Twoje zachowanie, dziecko nauczy się sprzątać zabawki. Kara będzie kojarzona jako coś niemiłego, a nagroda może przecież doprowadzić do tego, że dziecko w późniejszym wieku nadal będzie uważało, że "jemu się należy"... Zgadzam się z magoo - trochę za późno się za to zabierasz, bo teraz jak źle to rozegrasz to będzie bunt i płacz, bo coś każesz robić, a wcześniej nie trzeba było...
     
  7. jozefinapachowska

    jozefinapachowska Początkująca w BB

    Głosów: 1
    Najpierw musi Pani sobie uświadomić że dyscyplina i kara to dwie różne rzeczy. Dyscyplina to nie to samo co karanie, dyscyplinowanie to uczenie dziecka granic. Początkowo, póki ono jest jeszcze małe, to rodzice muszą je tych granic (co wolno, czego nie wolno. co jak się robi ) nauczyć, ostatecznie - dyscyplinowanie prowadzi do tego aby dziecko nauczyło się samodyscypliny czyli żeby wytyczone przez nas granice stały się ich własnymi granicami.

    Karanie można powiedzieć, że jest środkiem dyscyplinującym, ułatwiającym nam nauczenie dziecka "czegoś".

    Ale do rzeczy:

    Dobry moment na wprowadzanie dyscypliny jest kiedy dziecko zaczyna raczkować, wtedy już zaczyna sprawdzać granice i nas testować. Wtedy to, nie pozwalając mu podejść np do kuchenki mówimy " nie" "stop" "nie wolno" - to są właśnie stawiane przez nas granice. Jeżeli będziemy konsekwentni i stanowczy to po jakimś czasie, dziecko samo podchodząc do kuchenki, zatrzyma się i powie do siebie "nie" - co będzie oznaczało, że przejęło nasze zasady jako własne.

    I o to właśnie chodzi w dyscyplinowaniu.


    Sprzątania również uczymy dziecka od małego, kiedy jeszcze samo nie potrafi tego robić, możemy trzymać jego rączkę i wkładać porozrzucane zabawki spowrotem do pudełka czy szuflady. Oczywiście nie jest to proste, i na pewno wymaga od nas więcej wysiłku ( i czasu) ale z pewnością zaowocuje w przyszłości. Kiedy dziecko jest już starsze, dołączamy do tego komunikat - wyjaśnienie - skończyłeś się bawić, musisz posprzątać. i pomagamy dziecku w sprzątaniu.

    Jeśi Pani syn ma 3 lata i do tej pory nie był uczony sprzątać samodzielnie, powinna Pani przy najbliższej okazji, wytłumaczyć mu, że jest już dużym chłopcem i musi sprzątać sam po sobie, i że Pani nie będzie tego robić za niego ani mu pomagać. Że ten kto się bawi, ten sprząta. I że dopóki tego nie zrobi, nie będzie mógł zająć się nową czynnością. Radzę nie mówić, że jest Pani teraz cieżko, bo ma Pani dzidziusia w brzuszku, bo jak urodzi się dziecko, to syn na pewno to wykorzysta i powie, że już Pani ma mały brzuszek więc może Pani znowu sprzątać. Po prostu, jest już duży a takie zasady obowiązują w Waszym domu, że każdy sprząta po sobie. Tutaj ważny jest też przykład - jeżeli Pani i Maż nie będziecie po sobie sprzątać, i syn będzie widział, że on musi, a wy nie - to będzie się buntował i cała nauka pójdzie w las. Najważniejsze w tym przypadku to przykład i konsekwencja w egzekwowaniu samodzielnego sprzątania. Jeśłi ugnie się Pani choć raz, z pewnością zostanie to wykorzastane przeciwko Pani. A jeśli chodzi o karę - to nie wprowadzałabym tutaj żadnej dodatkowej - samo wykluczenie - czyli to że dopóki nie posprząta nie może uczestniczyć w żadnych aktywnościach, myślę że będzie bardzo mobilizujące. Ewentualnie, będzie mogła Pani w tym czasie zacząć jakąś czynność, którą Pani syn bardzo lubi, żeby miał dodatkową motywację.


    Jeżeli nauka będzie szła bardzo ciężko, to może Pani w początkowym okresie wprowadzić nagrody za sprzątanie po zabawie. jedno sprzątniecie = jeden punkt (słoneczko, żeton, kwiatek, piłka ) po uzbieraniu 3 punktów - nagroda. Wraz z upływem czasu, i nabieraniu łatwości wykonanaia zadania, ilość uzbieranych punktów na tą samą nagrodę powinna się zwiększać. Ale to już osobny temat.

    Prosze spróbować od wprowadzenia zasady - bez nagród. Konsekwencją i przykładem powinna Pani osiągnać oczekiwany efekt.
     
    jozefinapachowska, 3 Czerwiec 2016 Najlepsza odpowiedź
    #5

Poleć forum