Poród - wymiana doświadczeń :)

[ewa86]

Zdziwicie się, jak odważni będą Wasi mężowie przy porodach Mój zawsze chciał przy porodzie być, nie było innej opcji, ale myślałam właśnie, że będzie stał przy mojej głowie i wspierał mnie duchowo Nie dlatego, że nie chciałam, żeby gdzieś tam się patrzył - szczerze mówiąc, po paru godzinach porodu, przy skurczach partych, mogłaby tam stać cała grupa studentów robiących notatki, a ja i tak bym to olała

No ale mój Mąż i tak mnie zaskoczył - był dosłownie wszędzie. Położna wszystko mu pokazywała Widział główkę, oglądał dokładnie łożysko (), tylko na szyciu nie został, bo poszedł do Franka Mówił potem, że w ogóle nie czuł żadnego obrzydzenia itp. - to było wszystko TAK naturalne, że nawet mu takie myśli przez głowę nie przeszły. Miał tylko jeden kryzys - jak wychodziłam spod prysznica z 10-centymetrowym rozwarciem i skurczami partymi, które nagle się pojawiły, wycierał mi nogi, a po nich spływały stróżki krwi. Myślał, że mu tam wtedy zemdleję i mnie nie doniesie do fotela z tym moim wielkim brzuchem i kroplówką na stelażu Ale jakoś daliśmy radę

Teraz sama nie rodzę - nie ma szans. Sama nie dam rady.

 

[kakakarolina]

Może mu się zmienić ale nie musi. Mój tak jak Ewy widział wszystko a mu się nie zmieniło ;-)

 

[Black_Opal]

Kruszki M nawet jak będzie stał przy Twojej głowie to i tak będzie widział wszystko wyraźnie. Mój tak stał, bo trzymał mi tlen i nie mógł się przez to ruszyć, ale i tak nic nie stracił z widoków
Ja jestem baaardzo szczęśliwa, że mój M był ze mną Teraz też chce być i nie ma innej opcji ani dla niego ani dla mnie Jego pomoc, sama obecność była nieoceniona! Moment, kiedy kładą dziecko na piersi, jak płakusia, to jest tak wzruszające i piękne przeżycie, że żal je tracić... Mój M oszalał w trakcie mojego porodu na punkcie moim i dzidziusia A jaki był dumny, że był ze mną, że przecinał pępowinę eh... Aż mam łzy w oczach jak sobie przyponę te piękne chwile...


A co do obecności osób "trzecich" to mój lekarz świetnie to ujął - kobieta jak zaczyna rodzić to jest jej tak bardzo wszystko jedno i liczy się tylko to żeby urodziła, że mogłaby to zrobić bez żadnej krępacji nawet na stadionie przy pełnych trybunach I to jest prawda, u mnie była cała sala lekarzy, pielęgniarek i nie wiem sama nawet kto tam jeszcze stał, ale było pelno ludzi i mnie to waliło - po prostu chciałam urodzić! Dziś nie czuję żadnej krępacji z tego powodu - nie ja pierwsza i nie ja ostatnia

 

[kruszki]

ale taki latajcy i zagladajacy Ci prosto w krocze partner, a taki stojacy przy glowie to jakos inaczej, niech widzi z innej strony, a nie z tej gdzie lekarze jakos dla mojej psychiki lepiej

 

[kakakarolina]

Kruszki będę już mega obleśna. Mój jest ciekawski zajrzał tam, byłam dość załamana po położna właśnie mi powiedziała, że jeszcze pół godziny i będziemy mieć z głowy a ja już miałam dość a mój M patrzy i mówi. Co ty głowę widać jeszcze raz i będzie po krzyku no to spięłam się i było po krzyku
ale Black Opal ma rację mogłabym rodzić na stadionie i by mnie to nie obeszło. Przed porodem też miałam opory, że przy ludziach takie rzeczy. Miałam zamknięte oczy i słyszałam tylko swój organizm. Na sali było chyba z 10 osób ale to do mnie jak przez mgłę dochodziło.
Mój niby stal przy mnie i trzymał mi trzęsące nogi ale ta głowę jakoś zobaczył.

 

[malutka_ja87]

ja sie balam tej krepacji- ale naprawde wszystko bylo mi jedno byle juz byl koniec:-)

 

[Black_Opal]

Bo to wszystko dokładnie widać jak kobieta lezy na samolociku - dupkę ma wyżej, nogi w szpagacie, więc wszystko jak na dłoni z której by strony nie stał

Dziewczyny a miałyście dreszcze po porodzie?? Ja to się przestraszyłam co się dzieje, bo nie wiedziałam, że to normalne! Całe ciało mi telepało i nie mogłam tego powstrzymać! To jest późniejsza reakcja mięśni na wysiłek. Mój M też się przeraził, krzyknął do lekarza, że coś się ze mną dzieje, a ten jak gdyby nigdy nic "eee, to normalne, to z wysiłku"

 

[kakakarolina]

Telepało mną równo, nogi to w czasie porodu tak, że dwie osoby je trzymały a i drętwiały mi dłonie (od ściskania M i położnej) jak ich to musiało boleć )

 

[jaga80]

Dziewczyny jak czytam Wasze wspomnienia z porodów to strasznie się wzruszam i beczę jak bóbr To mimo wszystko niezwykłe wydarzenie w życiu kobiety, taki magiczny moment, kiedy w końcu jest po wszytskim, a na piersi leży maleńki człowiek, krew z naszej krwi, ciało z naszego ciała:-) Chciałabym, żeby M. był ze mną podczas porodu, ale jak na razie on nie chce:-( Powiedział, że chce być ze mną, ale on na korytarzu, ja na porodówce:-( Nie chcę go do niczego zmuszać, bo po co potem ma mieć jakiś uraz:-no: Ale cały czas mam nadzieję, że jak przyjdzie czas, nie opuści mnie i będzie dzielnie stał przy moim boku podczas tej naszej magicznej chwili...

 

[Black_Opal]

Jaga nie zmuszaj, bo to nie dla każdego, niektórzy nie potrafia patrzec na lejącą się krew bo im nogi miękną, albo mdleją. Chłop się nie przyzna, że to z jego słabości wynika, nie ma co naciskać Umów się z M, że będzie z Tobą przez pierwszą fazę porodu, a przy samym parciu już nie skoro nie chce. Jedna z sierpniówek 2010 tak zrobiła i jej M się jednak zdecydował zostać - nie żałował!