Zgadzam się. Czy nie ma przepisu w kodeksie pracy, że możesz pracować tylko do 22?Nie wiem czy prawo cie nie chroni że nie mozesz pracować w godzinach nocnych a 24 to przecież noc
Słuchajcie ja mam zupełnie inne doświadczenia, dostałam od szefostwa gratulacje, deklarację żebym się nie przejmowała jak trzeba będzie pójść na l4 bo po ciąży moje miejsce będzie na mnie czekać... Tylko żebym dała znać wcześniej jeśli l4 będzie już wynikiem zmęczenia materiału a nie nagłej sytuacji by móc zatrudnić kogoś na zastępstwo... ba nawet pozwolono mi przyjąć dodatkowe zlecenie, które nie wymaga wielkiego nakładu pracy z dosyć dużym dodatkiem, (mimo że działanie jest przewidziane na 2 lata więc z założenia go nie skończę) bym miała wyższą podstawę do zasiłku macierzyńskiego... Naprawdę nie liczyłam nawet na tak dobre traktowanie przez pracodawcę w tym okresieDzisiaj mialam tak stresujacy dzien, ze zasnac nie moge. Powiedzialam szefowej o ciazy i wyobrazcie sobie, ze zaczela podnosic na mnie glos ze na pewno pojde na l4 ze ja zostawie na lodzie,ze moge spokojnie pracowac do 6 miesiaca, ze dlatego chcialam umowe na caly etat... ehhha szczerze? Wlasnie to bym zrobila teraz najchetniej poszla na l4 za to jak traktuje ludzi ale nie jestem taka i nie zostawie jej (pracuje w sklepie monopolowym)
I dzięki temu wprost nie mogę uwierzyć gdy czytam o reakcjach waszych kierowników w pracy... Jak tak można... czy Oni myślą, że na świecie tylko Oni jedni zatrudniają albo, że plany rodzicielskie będziecie konsultować z nimi ? Rozumiem złość gdy dziewczyna się zatrudnia a za miesiąc jest w ciąży ale gdy długo się pracuje to chyba naturalne, że większość kobiet ma takie plany...
Też bym zrobiła tak jak dziewczyny, L4... Prawda jest taka że większość pracodawców patrzy tylko na swój tylek i ma często gdzieś jaka masz sytuację. Ja powiem szczerze jak pierwszym razem zaszłam w ciążę i miałam podejrzenie ciąży pozamacicznej później jak się okazało ciążę zagrożona to bez zastanowienia poszłam do szpitala i potem na l4 (mimo że umowa mi się kończyła i wiedziałam co mnie czeka)... Czasem nie warto patrzeć na innych tylko dbać o siebie... Ja mimo że ciążę straciłam nie żałuję decyzji jaka pdjelam, bo wiem ze robiłam wszystko żeby ciążę ratować, najważniejsze było dla mnie to maleństwo, a nie utrzymanie pracy.Dzisiaj mialam tak stresujacy dzien, ze zasnac nie moge. Powiedzialam szefowej o ciazy i wyobrazcie sobie, ze zaczela podnosic na mnie glos ze na pewno pojde na l4 ze ja zostawie na lodzie,ze moge spokojnie pracowac do 6 miesiaca, ze dlatego chcialam umowe na caly etat... ehhh
To są ludzie. Pracujesz dobrze, są z Ciebie zadowoleni więc chcą byś wróciła do nich po macierzyńskim. Jak byś była za przeproszeniem leniem, nie wyrabiala czy ogólnie byliby z Ciebie nie zadowoleni to by powiedzieli odwrotnie.Słuchajcie ja mam zupełnie inne doświadczenia, dostałam od szefostwa gratulacje, deklarację żebym się nie przejmowała jak trzeba będzie pójść na l4 bo po ciąży moje miejsce będzie na mnie czekać... Tylko żebym dała znać wcześniej jeśli l4 będzie już wynikiem zmęczenia materiału a nie nagłej sytuacji by móc zatrudnić kogoś na zastępstwo... ba nawet pozwolono mi przyjąć dodatkowe zlecenie, które nie wymaga wielkiego nakładu pracy z dosyć dużym dodatkiem, (mimo że działanie jest przewidziane na 2 lata więc z założenia go nie skończę) bym miała wyższą podstawę do zasiłku macierzyńskiego... Naprawdę nie liczyłam nawet na tak dobre traktowanie przez pracodawcę w tym okresie
Ooo tak juz widze jej mineZgadzam się. Czy nie ma przepisu w kodeksie pracy, że możesz pracować tylko do 22?
Ale wtedy na pewno byłaby jeszcze większa złość ze strony szefowej... lepiej idź na l4
Pewnie masz rację
Natomiast mam takie przekonanie, że są też dziewczyny które robią co mogą w pracy a wieść o ciąży rozbudza w ich przełożonych jakąś niechęć... Jak gdyby nie było to naturalne zatrudniając młodą dziewczynę, że kiedyś ta chwila nastąpi...
