Mięczak zakaźny - co to takiego?

Mięczak zakaźny - co to takiego?

Mięczak zakaźny to bardzo zakaźna i dość dokuczliwa, ale niegroźna dla życia choroba skóry i błon śluzowych. Wywołuje ją Poxviridae, wirus należący do grupy ospy.

Choroba występuje na całym świecie, a zakażenie wirusem jest dość częstym schorzeniem pojawiającym się najczęściej u dzieci do 5. roku życia oraz wśród młodzieży i dorosłych, którzy są aktywni seksualnie (zakażenie często przenosi się drogą płciową).

Mięczakiem zakaźnym można zainfekować się przez kontakt z osobą chorą (drogą kropelkową) bądź z używanymi przez nią przedmiotami, np. zabawkami czy ręcznikiem. Zachorować można także na basenie, w hali sportowe czy w kinie. Zmiany na skórze mogą się rozsiewać również w wyniku autozakażenia.

Wirus mięczaka zakaźnego bardzo często występuje u osób z obniżoną odpornością i mających AZS lub w przypadku dłuższego stosowania leków immunosupresyjnych i kortykosteroidów.

Wykwity mięczaka zakaźnego mają postać charakterystycznych grudek, najczęściej w kolorze skóry. Ich wielkość wynosi od 2 do 10 mm. Każda z nich zazwyczaj ma zagłębienie w swej centralnej części, a po naciśnięciu wydobywa się z nich kaszowata treść.

Zwykle wykwity występują na ciele chorego w liczbie od kilku do kilkunastu, pojedynczo lub w skupiskach. Zasadniczo mogą pojawić się na każdej części ciała, choć u dzieci zwykle jest to twarz, kończyny oraz klatka piersiowa, choć zdarza się, że pokrywają dłonie, stopy, błony śluzowe jamy ustnej czy powieki.

Choć choroba nie jest dokuczliwa, ponieważ nie towarzyszą jej inne dolegliwości zmniejszające komfort życia, ponieważ nie boli, nie swędzi i nie towarzyszy jej gorączka, to jest dokuczliwa.

Choć zmiany znikają same, trwa to jednak kilka miesięcy. Ponieważ choroba łatwo się rozprzestrzenia, a i przenosi się na innych, podejmuje się leczenie zmian. Do stosowanych i zalecanych metod terapeutycznych należą usuwanie mechaniczne, łyżeczkowanie, krioterapia, laseroterapia, elektrokoagulacja czy farmakologia.

reklama
reklama