reklama
materiał partnera (*)

QUIZ

Niezależnie od tego, czy rodzic w ogóle zastanawia się nad tym, jak wychowawczo chce poprowadzić swoje dziecko i czego go nauczyć, i tak, na co dzień, realizuje swój indywidualny, rodzicielski plan wychowawczy. Specjaliści wyróżnili trzy najbardziej charakterystyczne modele wychowania: autorytarny, liberalny i demokratyczny. Sprawdź w jakim stylu wychowujesz swoje dzieci.

Porady wychowawcze – są ich setki, a nawet tysiące. Przeczytaj - jak nie dać się zwariować?

Quiz – W jakim stylu wychowujesz dzieci?

Strona 1 z 2
Mówisz dziecku, żeby wyłączyło telewizor i sprzątnęło zabawki, a ono prosi o „jeszcze chwileczkę”. Co robisz?
nie wdajesz się w niepotrzebne dyskusje – egzekwujesz wykonanie polecenia. Natychmiast.
rozumiesz i odpuszczasz – przecież to dziecko. Jak będzie trzeba, ułożysz zabawki sama.
rozumiesz dziecko. Dajesz mu czas do końca bajki, po czym oczekujesz, że zrobi to, o co je prosiłaś.
Twoje dziecko:
jest spokojne, ciche i grzeczne - wie, gdzie jego miejsce.
jest spontaniczne, ma w nosie konwenanse i rutynę.
wie, co może i kiedy – umie się odnaleźć w każdej sytuacji.
Poranek. Twój przedszkolak chce ubrać się w coś zupełnie innego, niż mu przygotowałaś i są to ubrania zupełnie nieadekwatne do pogody. Czasu macie niezbyt wiele. Co robisz?
dziecko ma założyć to, co mu przygotowałaś, koniec kropka.
wybór nie ma to dla Ciebie żadnego znaczenia – niech dziecko założy, co chce.
podsuwasz dziecku dwa zestawy alternatywne i prosisz o szybką decyzję.
Jeśli Twoje dziecko chce absurdalnie drogą zabawkę:
stanowczo odmawiasz - i po temacie.
rozumiesz potrzebę dziecka – kupujesz zabawkę.
tłumaczysz dziecku, że zabawka jest droga, ale jeśli faktycznie mu na niej tak bardzo zależy, umawiacie się, że kiedy ono uzbiera np. połowę kwoty, może liczyć na Wasze wsparcie finansowe
Kolega wziął bez pozwolenia zabawkę Twojego dziecka, które się przeciw temu buntuje. Prosi Cię o wsparcie:
mówisz, żeby nie przesadzało – jeśli ktoś się pobawi jego zabawką, nic się nie stanie. Każdy musi umieć się dzielić.
bez namysłu i zbędnych tłumaczeń zabierasz dziecku zabawkę mówiąc, że to nie jego, po czym oddajesz ją swojemu dziecku.
rozumiesz, że sytuacja jest dla Twojego dziecka frustrująca. Zachęcasz, by jeszcze raz poprosiło o zwrot własności, jeśli to nie pomaga – wykazujesz się asertywnością i grzecznie interweniujesz.
Twoje dziecko uderzyło kolegę – wiesz o tym od jego wzburzonej mamy. Jak reagujesz?
nie dochodzisz prawdy i żywo reagujesz – skoro Twoje dziecko kogoś uderzyło, nie szukasz usprawiedliwienia. Kara jest oczywista.
stoisz za dzieckiem murem i bronisz je zawsze i wszędzie, niezależnie od tego, czy jest winne czy nie. Jeśli tamto dziecko dostało kuksańca, widocznie zasłużyło. Jeśli zaś będzie trzeba, powiesz jego mamie, co o tym – i o niej - myślisz.
słuchasz, co ma do powiedzenia mama, prosisz o komentarz dziecko, ale nie jesteś pochopna w wydawaniu sądów.
 
Uważasz, że ten tekst jest wart przeczytania? Poleć go znajomym:

Oceń:

Wysyłam Twój głos!
Ocena: 3,74 z 5. Głosów: 19
Kliknij w gwiazdki, żeby dodać swój głos.