reklama
Miesiąc dwunasty

Miesiąc dwunasty

12. miesiąc życia dziecka jest ostatnim, który zalicza się do okresu niemowlęcego. Co w tym okresie robi dziecko? Jakie jest? Wciąż aktywne i niestrudzone w odkrywaniu świata i swoich możliwości. Wszystkiego chce dotknąć i zobaczyć, ale nade wszystko koncentruje się na nauce samodzielnego chodzenia. Dążenie do bycia samodzielnym i mobilnym w pionie często odbiera mu zainteresowanie innymi czynnościami, a nawet jedzeniem. Cóż - musisz mu to wybaczyć.

Rozwój intelektualny

Specjaliści twierdzą, że maluch rozumie około 50 wyrazów, prostych zdań i poleceń, dlatego choć nie mówi zbyt wiele, potraficie się komunikować. Dziecko spełnia też twoje prośby, reaguje na polecenia, wykonuje pożądane czynności („otwórz buzię”, „podaj misia”). To pozwala i pomaga współpracować z roczniakiem przy ubieraniu, myciu i innych codziennych czynnościach.

Ponieważ dziecko zdobyło już kontrolę nad ruchami precyzyjnymi, pokazuje wszystko palcem – to, czego chce i to, co widzi.

Roczniak chętnie powtarza wyrazy dźwiękonaśladowcze oraz odtwarza dźwięki, które słyszy wokół siebie. Jest to między innymi szczekanie psa - "hau-hau", cykanie zegara „tik-tak”, auto to „brum-brum” czy miauczenie kota - "miau-miau".

Jeśli chodzi o dźwięki, dziecko lubi przedmioty, które są ich źródłem i nie chodzi tylko o książeczki, ale i np. pokrywki garnków. Stąd nagłe zainteresowanie kuchnią i kuchennymi szafkami – zauważyłaś?

Dziecko świadomie wypowiada słowa, które są łatwe (z powtarzaną sylabą), a i przydatne. Usłyszeć możesz „mama", „tata", „pa-pa” czy "baba", ale także „da" (daj), no i „nie". Zarówno rozmowa, jak i współpraca z dzieckiem na tym etapie jest jak najbardziej możliwa, dlatego jak najczęściej mów do dziecka, zadawaj pytania, prowadźcie dialog. Rozmawiając z dzieckiem nie naśladujcie jego mowy, nie zdrabniajcie i nie pieśćcie się - mówcie prostymi słowami, ale poprawnie, jak dorośli – to stanowi dla dziecka wzorzec mówienia.

Maluch zaczyna posługiwać się przedmiotami zgodnie z ich budową i funkcją – bystrzak, prawda? Wciąż doskonali myślenie przyczynowo - skutkowe (upuszczanie przedmiotów to wciąż super zabawa), ale idzie dalej! Wykonuje czynności coraz bardziej celowo, próbuje rozwiązywać problemy, a i wykonywać działania w określonej kolejności. To początek myślenia zorganizowanego i duży postęp w rozwoju umysłowym dziecka.

Dziecko, jeśli zrobi sobie przerwę w odkrywaniu świata i w treningach chodzenia, chętnie bawi się klockami (często potrafi zbudować mini-wieżę z dwóch, trzech klocków), przegląda książeczki (potrafi przewracać strony!), a także śmiało zerka w stronę puzzli, sorterów i układanek. Wykorzystaj to zainteresowanie i entuzjazm koniecznie!

Rozwój społeczny

Maluch dostrzega inne dzieci – ich towarzystwo jest dla niego dość interesujące, jednak nie umie bawić się jeszcze z rówieśnikami, a wciąż koło nich. Nie mniejsze zainteresowanie budzą zabawki innych, stąd w tym wieku maluch często wchodzi w konflikty z innymi dziećmi, np. w piaskownicy. Dzieje się tak w momencie, kiedy ochoczo sięga po nie swoje wiaderko czy grabki, a robi tak, bo nie jest mu jeszcze znane pojęcie własności, „moje” i „twoje”.

Dziecko wciąż jest największym fanem swojej mamy, ale i tata jest super. Zwłaszcza gdy wraca z pracy radości nie ma końca. Roczniak czuje silną więź z rodzicami, a ich obecność daje mu nie tylko radość, ale i poczucie bezpieczeństwa. Co więcej dziecko uwielbia zabawiać i uszczęśliwiać swoich bliskich. Kiedy zorientuje się (a jest bystrym obserwatorem), że jakieś zachowanie rodzicom się podoba, rozśmiesza ich albo budzi żywe zainteresowanie, będzie je powtarzał dotąd, aż ucichną oklaski i zachwyty.

Towarzyskie maluch, który jest gwiazdą we własnym domu, jest jednocześnie nieufny wobec obcych. Boi się nieznajomych. W stosunku do dorosłych ciągle zachowuje dystans, choć da się zauważyć, że jest on mniejszy, zupełnie jak lęk przed rozstaniem.

Dziecko zdobywa coraz większą niezależność, lubi być samodzielne, dlatego często używa, a i nadużywa „nie”, przejawia nieposłuszeństwo wobec ustalonych zasad. Próbuje myśleć samodzielnie i stanowić o sobie, jednocześnie testuje granice. Dawaj dziecku swobodę, ale nie ustępuj dla świętego spokoju i nie łam ustalonych zasad. Wychowanie dziecka to proces, a konsekwencja i myślenie perspektywiczne to inwestycja, która się zwróci.

Rozwój fizyczny

W wieku dwunastu miesięcy dziecko:

  • próbuje chwycić przedmiot, nawet jeśli w obu dłoniach trzyma już dwa przedmioty,
  • bardzo sprawnie raczkuje (chyba, że pominął ten etap w rozwoju ruchowym),
  • potrafi przejść dookoła pokoju przytrzymując się mebli,
  • wiele dzieci zaczyna stawiać pierwsze kroki - ok. 40% dzieci samodzielnie chodzić w dniu swoich pierwszych urodzin,
  • łatwo traci równowagę,
  • można zaobserwować specjalizacja chwytu pęsetowego,
  • potrafi samo pewnie stać (jednak większość dzieci nie potrafi zrobić tego do 14 m-ca życia),
  • porusza się coraz swobodniej i jest bardziej świadome swojego ciała.

Niemowlęta mają zwyczaj skupiania się na rozwijaniu konkretnej umiejętności – np. chodzenia. Gdy uczą się czegoś nowego, tracą zainteresowanie innymi – np. jedzeniem. Nie martw się więc, gdy twoje dziecko stanie się nagle zaabsorbowanym innymi czynnościami niejadkiem. To minie.

Zabawy stymulujące rozwój

  • Podsuwaj dziecku interesujące zabawki. Najbardziej odpowiednie są te o różnej fakturze powierzchni. To kolorowe duże klocki, zabawki kształtujące sprawność manualną, które wymagają popychania, kręcenia, ciągnięcia (np. koguciki na kiju, samochody).
  • Inicjuj zabawy piaskiem i wodą.
  • "Kółko graniaste" - jeśli twój maluch potrafi już chodzić, możesz wziąć go za rączki i chodząc w kółko śpiewać "Kółko graniaste, czterokanciaste, kółko nam się połamało, cztery grosze kosztowało, a my wszyscy bęc!". I bęc na pupę.
  • Dziecko powinno ćwiczyć chwytanie drobnych przedmiotów – pod twoim czujnym okiem.
  • Jeśli jest bardzo ciepło, pozwól swojemu malcowi chodzić na bosaka, ale tylko w sprawdzonych piaskownicach (np. w ogródku, na balkonie) i trawnikach. Jednak niech nie biega boso po powierzchniach twardych.

Każde dziecko rozwija się swoim własnym tempem. Stopniowo zdobywa poszczególne sprawności motoryczne i inne. Umiejętności podane w podręcznikach, przypisane odpowiedniemu wiekowi dziecka, są pewną średnią, dlatego nie martw się, jeśli rozwój Twojego dziecka przebiega inaczej niż w książkach.

Podyskutuj z innymi mamami na forum o niemowlakach.

Monika Zalewskia- Biełło
 

Bibliografia:

Eisenberg, A., Murkoff, H.E., Hathaway B.S.N., S. E, Pierwszy rok życia dziecka, Rebis, Poznań 1999.
Hannaford C., Zmyślne ruchy które doskonalą umysł, Polskie stowarzyszenie Kinezjologów we wsp. z Medyk Sp. Z o.o
Maurer, D., Maurer Ch., Świat noworodka, PWN, Warszawa 1994.
Vasta, R., Haith, M.M., Miller, S.A., Psychologia dziecka, WSz i P, Warszawa1995.

reklama