Miesiąc ósmy. Rozwój ruchowy.

Twoje dziecko w ósmym miesiącu życia:

Podtrzymywane pod pachy pewnie trzyma się na nogach.
Siedzi bez podparcia.
Niekiedy próbuje samo wstawać - trzymając się kurczowo nogi od stołu, czy szczebelka podnosi pupę do góry - nie umie jednak z powrotem usiąść.
Zaczyna się przemieszczać - początkowo pełza (podobnie jak foka), potem zaczyna raczkować
Niekiedy dzieci wynajdują własne sposoby poruszania się w kierunku upragnionej zabawki. Często początkowo raczkują do tyłu zamiast do przodu.
podnosi mały przedmiot tzw. chwytem nożycowym (przeciwstawia kciuk innym palcom, ale w jednej płaszczyźnie).
podnosi i chowa rodzynek w zaciśniętej dłoni (zawsze pod opieką),
gaworzy, wymawiając podwójne sylaby
dosyć dobrze sobie radzi, pijąc z kubeczka i jedząc z łyżeczki
reaguje na wyraźne zakazy w formie zwrotu „nie wolno”, próbując je jednak ignorować
w stosunku do obcych jest nieufne, najbezpieczniej czuje się przy mamie, jest niestałe w uczuciach, nagle przechodzi od śmiechu do płaczu
zwraca na siebie uwagę dorosłego pociągając go za ubranie lub w inny sposób

Zachęcaj swoje dziecko do raczkowania. Dlaczego ?

Jednym z ważniejszych etapów w rozwoju motoryki dużej dzieci (czyli chodzenia) jest raczkowanie (pełzanie też ma znaczenie, ale trwa znacznie krócej). Badania wskazują, że ruchy lateralnie naprzemienne, które niemowlak wykonuje przy raczkowaniu równomiernie uaktywniają obie półkule mózgu. Działają one w równy sposób na obie strony ciała, pobudzają skoordynowane ruchy narządów zmysłów: obojga oczu, uszu, obu rąk i obu stóp, a także mięśni brzucha i pleców. Kiedy wszystkie te części organizmu są zaangażowane w równym stopniu, odpowiednio rozwija się spoidło wielkie mózgu, które steruje procesami między oboma półkulami. Uaktywnienie obu półkul, a w każdej z nich poszczególnych płatów wpływa pozytywnie na zwiększenie funkcji poznawczej dziecka i łatwości uczenia się.
Ułatwisz dziecku przemieszczanie się z miejsca na miejsce, czy stawanie na nogi - zakładając mu na stopy skarpety antypoślizgowe.

Proponowane zabawy:

porozrzucaj zabawki na macie na podłodze - niech maluch próbuje się do nich dostać,
zabawki: najlepsze są klocki z różnymi otworami - umożliwiają usprawnianie nowego chwytu,
wołaj dziecko z pewnej odległości, niech samo do ciebie się przysunie - pamiętaj aby nagradzać uśmiechem i pochwałą każdą próbę,
jeśli twoje dziecko stoi podtrzymywane przez ciebie, chwyć je za jedną rączkę, sprawdzając czy będzie w stanie utrzymać się przez kilka sekund - jest to zabawa umożliwiająca dziecku umiejętność utrzymywania własnego ciężaru i zachowywania równowagi,
"kolebiąca piłka" - układasz malca na dużej piłce, na brzuszku i kolebiesz nią w różne strony.
porozkładaj na blacie stołu kilka kulek papierowych i niech maluch próbuje je chwytać. Pamiętaj aby pilnować dziecko - w tym wieku wszystko co weźmie do ręki, wędruje do buzi.

Każde dziecko rozwija się swoim własnym tempem. Stopniowo zdobywa poszczególne sprawności motoryczne i inne. Umiejętności podane w podręcznikach przypisane odpowiedniemu wiekowi dziecka są pewną średnią, która niekiedy nijak się ma do naszego dziecka.
mgr Agnieszka Musiał, psycholog
Monika Zalewska- Biełło

Bibliografia:
Eisenberg, A., Murkoff, H.E., Hathaway B.S.N., S. E, Pierwszy rok życia dziecka, Rebis, Poznań 1999.
Hannaford C., Zmyślne ruchy które doskonalą umysł, Polskie stowarzyszenie Kinezjologów we wsp. z Medyk Sp. Z o.o
Maurer, D., Maurer Ch., Świat noworodka, PWN, Warszawa 1994.
Vasta, R., Haith, M.M., Miller, S.A., Psychologia dziecka, WSz i P, Warszawa1995.