Cały dzień probuję nadrobić forum, już mąż jest na mnie zły że ciągle tylko w komórce. Jutro nie będzie lepiej bo do pracy a po pracy dziecko i dom. Jestem na bieżąco z forum ale nie piszę dużo bo po prostu nie mam kiedy po tym jak wszystko przeczytam... dlatego też nie uważam że ilość=jakość postów, niektóre z nas mają ochotę pisać co jadły na obiad a niektóre są mniej wylewne i serio nie wiem co jest lepsze.
Współczuję dzisiaj mojemu mężowi, na przemian płaczę, krzyczę i się tulę. Co te hormony z nami robią...
Mama jest ze swoim partnerem 20lat. Nie chcą brać ślubu ale martwi się co jak któreś z nich wyląduje w szpitalu. Jeszcze ona ma mnie na miejscu a P. najbliższą rodzinę ma ponad 200km, my nawet niemamy prawa dowiedzieć się o jego stan zdrowia. Chociażby dlatego uważam że czysto pragmatycznie warto w urzędzie podpisać papierek. Do romantyków mi daleko
