Zazdroszczę, mnie mała znowu obudziła o 5Ja dziś ekstremalnie długo spałam. Pewnie po tych tabletkach na uspokojenie
No i zmierzyłam sobie dziś pierwszy raz temperaturęcóż przynajmniej wiem że mój organizm jeszcze nic nie ogarnia
Zaraz będziemy się zbierać i jedziemy na powtórkę bety, a mąż przy okazji sobie strzeli badania które powinien już dawno zrobić
w dodatku każdy zawsze chce by przyjść w wigilię i zostać maksymalnie długo i najlepiej jeść tyle jakby jutra miało nie być i serio nic nie trafia, że km, że małe dzieci... macie być bo inaczej foch a domy do takich odwiedzin świątecznych mamy 3 bo teście, moja mama i mój tata najlepsze święta to były jak mąż miał covid i na całą Wielkanoc byliśmy zamknięci w kwarantannie 
marzę o tym by móc wreszcie im powiedzieć, że sory, ale skoro już mam dom to zapraszam na wigilię do siebie i mieć w dooopie ten wieczny foch. Niestety zanim się wprowadzimy to jeszcze trochę minie
Dopóki nie ma okresu to jest nadziejaU mnie narazie biało ale okres ma być dopiero 23.11 wiec może jeszcze coś wyjdzie. Ale pewnie marne szanse
Oj wiem o czym mówisz!! U mnie tez tak było że wszędzie z zegarkiem w ręku się siedziało bo już trzeba było lecieć gdzie indziej. I każdy i tak był zły bo zjadłam za mało a u tamtej babci siedziałam dłużej niż u tejJeśli chodzi o święta to ja nie czuje radości. Dla mnie każde święta to maraton po domach, bo jak się do kogoś nie przyjdzie to foch na 4 fajery
. Ale teraz już tak nie mam bo zmieniłam partnera i u niego się tak nie lata 
a moja rodzina wszyscy w jednym domu wiec jedna wizyta wystarczy 
Ja to nie wiem, czy się w ogóle zapiszę jak zobaczyłam ile tam piszą dziewczyny - w życiu nie dam rady nadrobiaćNo wiesz, ja też zostaję więc jasna sprawaNa mamusie wybiorę się dopiero jak będzie serduszko
Szkoda, że tak to wygląda ale jeszcze, żeby się obrażać o toJeśli chodzi o święta to ja nie czuje radości. Dla mnie każde święta to maraton po domach, bo jak się do kogoś nie przyjdzie to foch na 4 fajery
Zastanawiam ile osób wierzący obchodzi te święta naprawdęTo tak jak u mnieTeż jesteśmy niewierzący, ale święta z choinką i kolacją muszą być. Bardzo lubię ten klimat. Po kolacji wierząca część rodziny idzie na pasterkę i nikt nie ma z tym problemu. Są też kolędy, które traktuję jako tradycyjne przyśpiewki. Wiem, że część niewierzących zaraz się zbuntuje, ale jakoś nie mam potrzeby zaznaczania na każdym kroku moich poglądów religijnych. Najważniejsze to się dobrze bawić
Ja w coś tam wierzę, bo mam potrzebę czasami udać się do siły wyższej i zwyczajnie mogę to nazywać Bogiem nawet lubię w święta pójść do kościoła ale nie oszukujmy się nienawidzę okresu smętów w kościele, mam swoje smutki na głowie i nie potrzebuje wycia do księżyca Święta to czas z rodziną, zapach choinki, dobra kolacja i czas na zatrzymanie się Czasami lekcja przetrwania, bo z siostrą mamy skrajne charaktery i tym samym nasi mężowie to też dwa światy jestem trochę czarną owcą w rodzinie kochają mnie ale wiem, że nie pasuje 
.
Mocno rozumiem o czym mówisz ale u nas to ja mam problemJeśli chodzi o święta to ja nie czuje radości. Dla mnie każde święta to maraton po domach, bo jak się do kogoś nie przyjdzie to foch na 4 fajery
Potrzeba uszczęśliwiania innych 
myślę tylko, że moja mama najpierw mówi "spoko, spoko" ale jak całkiem przypadkowo na młodego roczek zjechało się pół rodziny męża i tydzień później robiłam roczek u moich rodziców, to mama się rozpłakała, wyszła wielka afera, że nie wszyscy chcą grać w frisbee z moim szwagrem i oczywiście cały roczek młodego płakała.... A ja chciałabym czasami wyjechać na koniec świata i być daleko od wszystkich i od tej chorej zazdrości....kto nas widzi więcej, kto widzi młodego więcej itd.
Ja całe życie słucham, że się nie ubieram kobieco itd. Wyobraźcie sobie teraz taki dzień.... Zakładam kieckę i jadę do ośrodka, gdzie każdy zawód ma wyznaczony strój medyczny. Wychodzę z pracy, zakładam kieckę i jadę do stajni ogarnąć na szybko kobyły (narazie nie ma dużo działania, bo obie jeszcze przedszkolaki) - wypadałoby się przebrać w coś normalnego, szybkie zakupy w biedronie i do domu. To się tej kiecki nanoszęWłaśnie. Nie dajmy się wpisać w jakieś stereotypowe ramy
Ja nie lubię kiecek, mam zawód uznawany za męski. Czy to oznacza, że jestem mniej kobietą?
Chyba by mnie coś trafiło lubię się czasami zrobić i wyglądać sexy ale nie podporządkuje temu życia . Mam nawet w szafie półkę "ubrania do mamy"
I superOj wiem o czym mówisz!! U mnie tez tak było że wszędzie z zegarkiem w ręku się siedziało bo już trzeba było lecieć gdzie indziej. I każdy i tak był zły bo zjadłam za mało a u tamtej babci siedziałam dłużej niż u tej
takie bieganie między domami tylko psuje relacje 
