Większość z nas tu ma za sobą poronienie, cp albo jeszcze tragiczniejsze przeżycia, więc doskonale rozumiemy Twój strach. Wiem że „nie martw się” nic nie pomoże, bo tego się nie da wyłączyć. Mi pomogło skupienie się na innych rzeczach, na pracy, synku i jakoś przetrwałam do wizyty, na szczęście potwierdzającej bijące serduszko. A przypominam, że jak się nawet lekarz przyznał po czasie, nawet on nie wierzył że będzie dobrze. Przed nami mnóstwo stresu i strachu, przed każdą wizytą czy
jeszcze bije, czy dziecko będzie zdrowe, to normalne. Ale jeśli tem strach Cię paraliżuje i uniemożliwia funkcjonowanie to warto pomyśleć o zwróceniu się do specjalisty, bo czym innym jest normalna obawa o dziecko a czym innym trwały, nieustający lęk. Mam nadzieję że wszystko będzie dobrze
jak dzwoniłam do niej to tylko mówiła: przyjeżdżaj teraz, nigdy nie odmówiłam Ci pomocy i nie odmowie przecież wiesz
córka też trzy razy mnie przyjęła a raz za wizytę wzięła bo ciąża nie była potwierdzona więc nic brać nie będzie, także takich lekarzy rzadko się spotyka 
i dziś mega słabo mi było pół dnia. W pewnym momencie chyba bym chlapła gdybym nie usiadła i włączyła sobie wiatraka na twarz. I ostatnia emocja która mną ostatnio targa to taka że myślę bardzo pesymistycznie;-( nie potrafię sobie w obecnej chwili nawet wyobrazić choć na chwilę że wszystko będzie Dobrze. Mam przed oczami wizję z przed roku i to ona jest ciągle górą w mojej głowie... Jestem tu narazie chyba z najmłodszą ciążą .i ta niepewność czy usłyszę to serduszko mnie paraliżuje... Eeeh ale się dziś rozpisałam na noc. Musiałam się chyba komuś wygadać ;-(
usłyszysz serduszko 
uwierz w to, nie myśl negatywnie bo ta ciąża będzie inna. W tej będzie wszystko dobrze . Ja też się bałam, pierwsza poroniłam w 7 tygodniu ciąży, druga krwiak i dwa miesiące leżenia po czym wstałam i zaczynałam żyć to dzień przed Wielkanocą krwotok że gin dała mi skierowanie do szpitala w razie czego bo ona takiego krwotoku nie widziala żeby mi miskę trzymać, córcia jest z nami 
