Ostatnio dodane przez Luizagr4

...

Dziewczyny, ja wiem co ze mnie za człowiek. Ja nie opuściłam domu, bo bede szaleć i imprezować. Udało mi się to w szkole średniej. Ja się nie nadaję na matkę, ja nie potrafię kochać bezinteresownie. Może leży to gdzieś w mojej głowie, bo mama zmarła jak miałam niespełna 8 lat. Opiekował się...

Niestety, ale żadne leczenie nic mi nie da, bo ja tego nie chce. Nie ma takiej siły, która przekona mnie do wychowania dziecka. Rozmawiałam z narzeczonym, który porsumował mój problem jako bardzo błahy. Nie dogadaliśmy się na żadnym poziomie, na opiekunkę nas nie stać, a żłobek jest za daleko...

Bo siedziałam na ławce obok i miałam "przyjemność'' wysłuchania kto, gdzie i z kim. Kto nie przeszedł obok placu miał już opinię wystawioną. A to buty nie takie, a to kurtka. To nie jest towarzystwo. Skąd miałabym wiedzieć, że jak nie odejdę to nie obgadaja i mnie?

Bo tutaj nie ma nikogo w wieku zbliżonym do mojego. Gdzieś pisałam, że głównie starsze osoby z wnukami. Ostatnimi czasy trafiłam na bandę placu zabaw, 3 mamuśki, które stały i rąbały tylki całemu osiedlu na zmianę z rozmowami o gerberkach. Nie moje towarzystwo

"Wcześniej moje życie było wolne. Robiłam co chciałam i kiedy chciałam. Teraz nie mogę" "Każda posiadówka kończy się ryczeniem dziecka i moim powrotem do domu o 21. Znajomi też praktycznie przestali mnie odwiedzać, każdy jest w kwicie wieku i po prostu nie mają ochoty żeby słuchać matki Polki"...

Nie obwiniam dziecka. Wiem że on jest niewinny, ale nie pokocham go i nie zaakceptuje. Dbam o niego, ale miłości mu nie okaże, bo nie potrafię.

Może źle ujęte, musi być plemników bo wtedy większe prawdopodobieństwo, że któryś zapłodni komórkę.

Brakuje mi ludzkiego wyjścia do ludzi i wydaje mi się to normlane. Sądzę, że każdy, kto dzień w dzień jest skazany sam na siebie i dziecko chciałby wyjść i najzwyczajniej w świecie brakuje mu dorosłego życia. Nie twierdzę, że tylko ja na tym świecie mam taki pogląd na macierzyństwo. Podejrzany...

Nie chcę zdradzać mojej dokładnej lokalizacji, mogę powiedzieć że jestem z okolic Trójmiasta. Wolę pozostać anonimowa i pogadać z wami tutaj.

A czy te sposoby są legalne? ;)

I tak jak wspomniałam. Jestem egoistką, zdaje sobie z tego sprawę. Ale nigdy mi to nie przeszkadzało. W życiu liczyłam tylko na siebie. Nic od nikogo nie dostawałam. Wykształcenie, pracę, samochód mam za swoją ciężką harówkę. Zdarzało się, że pracowałam po 7 dni w tygodniu od rana do wieczora...

Nie sądzę, że jakakolwiek pomoc coś tu zmieni i że będę nagle matką na medal, jeśli nigdy nie chciałam tego dziecka mieć. Nie jestem straszna, bo krzywdy mu nie wyrządzam. Po prostu nie każda kobieta dostaje pieluchowego zapalenia mózgowego od bąbelka. Nie każda kobieta lubi dzieci, nie każda...

A skąd teoria, że w nim są? W necie można znaleźć informacje o tym, że są i że nie ma. Żadna z was pewnie badań nie prowadziła i nie sprawdzała pod mikroskop ruchliwości i ilości plemników. Czy jest tu jakaś kobieta, która jest pewna, że facet zdążył a jest/była w ciąży? Jeśli tak to zwracam...

Jak 24 lata żyje to kobiety w ciąży po stosunku przerywanym nie widziałam. Może i plemniki znajdują się w prejakukacie, ale jest ich mało. Do zapłodnienia potrzeba dużej ilości plemników dostarczonych pod dużym ciśnieniem.