Początki mogą być ciężkie. Ja miałam.dola.ze.jestem.przywiazana do dziecka i trochę jakby uwięziona a inne młode pary wypady nad jezioro rzekę (rodziłam w czerwcu więc pierwsze wakacje miałam z.dupy)Ja jak na razie nie widzę siebie jako mamy, tzn nie widzę takiego „obrazka „ze ja i dziecko) bardzo chce ale ciężko mi to sobie wyobrazić
Jak dobrze , że zarodek wybrał sobie właściwe miejsce i że ciąża się dobrze rozwija [emoji7]jeśli chodzi o krew to jeśli będziesz brała leki to będzie wszystko ok. Ja też mam ten problem i przyjmuje acard+ heparynę
Moja siostra np wyidealizowala sobie całe macierzyństwo, ten początek itd. Niestety, niewiele jej brakowało do depresji. Więc trzeba podejść, że będzie ciężko na początku. Ale później wszystko się normuje
Ja pierwszy tydzień po plamieniu też miałam takie schizy, ale jakoś mi przeszło, tzn codziennie w głowie rozgrywam różne scenariusze, ale wróciłam do normalnego funkcjonowania, praca, spacery, zakupy, jedynie uważam żeby nie dźwigać, chociaż ostatnio stalam nad miska prania i mówię kurde właściwie to jak dużych ciężarów nie można dźwigać w przypadku plamień, czy taka miska z praniem ma wgl znaczenie?Dziewczyny czy jak mi się już te plamienia uspokoiły (wychodzi na to że to była jednorazowa akcja w poniedziałek rano) to mogę już powoli być spokojniejsza? biorę nadal ten duphaston i luteinę, leżę (praktycznie tylko na posiłki i toaletę wstaję) i oczywiście mam mnóstwo czarnych myśli w głowie
Oszaleję chyba do tego 27.01 bo to jest jeszcze tyle czekania. Teraz każde ukłucie w brzuchu włącza mi zawał serca. Mdłości przybierają na sile (dzisiaj udało mi się jeszcze tego duphastona obronić ale już jest coraz trudniej). Zauważyłam, że na mdłości pomaga mi wąchanie goździkówMoże którejś z was ten patent się przyda w ciężkich chwilach
Rozbawiłaś mnie haha
Moja siostra np wyidealizowala sobie całe macierzyństwo, ten początek itd. Niestety, niewiele jej brakowało do depresji. Więc trzeba podejść, że będzie ciężko na początku. Ale później wszystko się normuje
Hahahhha
Ok to zaczynam się nastawiać na najgorsze 
to będę mialaDokładnie, samo życie
