Ostatnio dodane przez Ali.Wu

Jak już pisano - teoretycznie pracodawca nie ma prawa ci nic zrobić na tym etapie. A z ciekawości, nie mozesz np wnioskować o przeniesienie na pracę zdalną? Nie byłoby to rozwiązanie idealne, ale może pomogłoby jeszcze na jakiś czas, o ile twoja praca na to pozwala.

Na tym etapie to raczej po prostu zwykłe zauroczenie i haj miłosny. Co nie zmienia faktu, że jak najbardziej może się to przerodzić w cos realnego i trwałego :)

Uczyłam się niemieckiego na identycznej zasadzie, Super RTL i RTL Zwei na zawsze w moim serduchu :D Dzisiaj juz sporo pozapominałam, ale jeszcze w liceum szprechałam dosc płynnie takie podstawowe zdania.

Jeżeli ma 4 lata to za chwile zacznie własne życie socjalne bo przecież przedszkole, potem szkoła itd. Moim zdaniem jest wysoka szansa, że jak zajmie się interakcjami z rówieśnikami to nagle zapomni w ogóle o pomyśle na rodzeństwo :)

Przeprowadzalismy sie dwa lata temu, wyniosłam dosłownie ze trzy kartony zbędnych rzeczy, które po prostu leżały sobie po szafach i szufladach :P A i tak mieliśmy problem z zapakowaniem wszystkiego co zostało. I tak, wrzucanie szkła między ciuchy jak bluzy i koszulki to bardzo fajna metoda...

Zastanawialiśmy się czy nie dać imienia Leon po pradziadku, ale ostatecznie nie przeszło :D

O widzisz, to dobrze wiedzieć bo nie miałam pojęcia o tej zmianie :)

Mi na świeże całkiem sprawił się krem na bazie bluszczu, żeńszenia i chyba kofeiny. Chociaż lojalnie uprzedzam, że nie sprawił że zniknęły całkowicie, po prostu załagodził widoczność :P

Nie wiem skąd jesteście, ale jeżeli syn wyjedzie w dorosłości do dużego miasta to raczej nie ma się o co martwić, tam pary jednopłciowe to już nie jest żadna sensacja i nie będzie miał problemu z np. pracą i ułożeniem sobie życia. Co oczywiście nie oznacza, że nie spotka go jakaś przykra...

Ja bym w ogóle zaczęła od uświadomienia koleżance, że nie ma prawa tak po prostu wyrzucić dziecka z domu w takim wieku. Podobnie jak wymaganie od 15-latka, żeby miał już jasne plany na przyszłość to chyba trochę przegięcie. Nie neguję tego, że chłopak sprawia problemy, ale widać na pierwszy rzut...

Chciałam napisać coś bardzo podobnego. To, że teraz wydaje ci się autorko, że jest różowo wcale nie oznacza, że będzie tak za dwa lata. Zajmij się najpierw sobą, dokończ edukacje, weź ślub, ustatkuj sie z dala od garnuszka rodziców. Jak wtedy będzie wszystko ok to myśl o maluchu.

Jesteśmy akurat dość bezpiecznym krajem - a patrząc na to jaką porażką dla Rosjan jest Ukraina, nawet jeżeli były jakieś plany aby Polska była następna w kolejce to po takim rozwoju sytuacji minie jeszcze wieeele lat zanim armia rosyjska będzie gotowa na bezpośrednia wojnę z NATO.

A próbowałaś kłaść go godzinę-dwie później w nocy? Może taki sen stał się dla niego po prostu za wczesny i dlatego budzi sie wyspany, co by też tłumaczyło brak płaczu.

A rozmawiałaś z przedszkolanką czy np. nie zdarzył mu się jakiś incydent z sikaniem w przedszkolu? Bo to może być jakieś źródło traumy i problemów skoro przed pójściem wszystko było ładnie pięknie.

To prawda, zwłaszcza że dziecko powinno być dzieckiem i mieć czas dla siebie. Jak podrośnie to niemal na pewno nie będzie go miec :P