Lęk separacyjny

[Sekawka]

Drogie Forum
Zwracam sie do Was z prośba o wsparcie, bo...wymiękam. Juz tłumacze, o co chodzi.
Mam dwóch Maluszków- 4 latka i 10 miesieczniaka. Starszak przechodzil ten tzw.lek separacyjny, ale w granicach rozsądku, ze sie tak wyraze. Mógł zostać z babcia, z tata, pójście do zlobka, a potem przedszkola odbyło sie pokojowo i spokojnie. Płakał czasami za mna, ale szybko sie uspokajał. Natomiast młodszy synek to jakas bomba lekowa za mama. Nie moge mu zniknąć z oczu. Zostanie z kimkolwiek poza mna to loteria, z przewaga płaczu i ogromnej tęsknoty. Cieżko mi cokolwiek zrobic w domu. W nocy mamy częste pobudki..Zaczynam obawiać sie pobytu synka w zlobku- startujemy gdzieś w wakacje. Mam mnóstwo obaw z tym związanych. Sytuacja jest nowa dla mnie, pomimo, ze nie jestem pierwszy raz mama. Czy to minie? Kiedy następuje apogeum takiego rodzaju leku?

 

[ZielonaMamma]

Mój synek też to miał. Usypiać tylko mama, bawić się z mamą, nawet jak z tatą zostawał to był płacz. A ojca ma bardzo zaangażowanego. Zaczął zostawać z kimś innym bez płaczu jak miał jakieś 15 miesięcy, chociaż nadal preferuje mamę (2 lata). Usypiać mama, w nocy ma wstać mama. Na plac zabaw z mamą.

 

[Sekawka]

Mój synek też to miał. Usypiać tylko mama, bawić się z mamą, nawet jak z tatą zostawał to był płacz. A ojca ma bardzo zaangażowanego. Zaczął zostawać z kimś innym bez płaczu jak miał jakieś 15 miesięcy, chociaż nadal preferuje mamę (2 lata). Usypiać mama, w nocy ma wstać mama. Na plac zabaw z mamą.

Czyli to po prostu zależy od dziecka, ale i tak wiele z nich ma taka mamoze. Mam nadzieje, ze Młody nabierze troche odwagi. A za kilka lat...buziak od mamy to bedzie obciach.