ech... przypomniałam sobie jak moje Kochanie chciało od razu łóżeczko kupowac... pamiętam jego euforię, jego łzy w oczach gdy zobaczylismy dwie kreseczki...
i się Wam dzisiaj po raz kolejny wygadam... bo chyba znowu tego potrzebuję...
wszyscy mówili, mówia... jeszcze się doczekacie, jeszcze się Wam uda... ale do jasnej cholery dlaczego nam się nie udało... dlaczego... przexciez to tak nie powinno byc... do 18 grudnia tamteg roku myślałam że ciąża=dziecko... niestety życie to zweryfikowało w zbyt brutalny sposób... bo dlaczego ktoś nam odbiera to co dla nas najważniejsze. Dlaczego nas doświadcza w ten sposób... i niech mi nikt nie mówi że kiedys zapomnę, że przestanie bolec... NIE PRAWDA... może ból będzie inny, mniejszy ale pozostanie na zawsze...
i za kazdym razem wychodząc na podwórko... gdy widzę swoje dwie usmiechnięte sąsiadki ze swoimi maleństwami cos ściska mnie w sercu... i tak, owszem zazdrosdzczę im cholernie ale cieszę się że są szczęśliwe... i pytam się tylko dlaczego ja też nie mogę cieszyc się razem z nimi... dlaczego. Myślałam jeszcze parę dni temu że ta złośc, ten żal mi minał... że pogodziłam się z tym co się stało... ale sama chyba próbowałam się oszukiwac... bo żal i złośc na to nie minęła
dlaczego tak wiele dziewczyn musi spotykac się akurat w tym dziale forum bb... nie zasłużyły na to aby cieszyc się swoim spełnionym marzeniem??/ czy co... bo nie rozumiem
przepraszam... nie smęcę... po prostu musiałam to z siebie wyrzucic...
;-)
:-)tylko ostroznie bo pogoda nie najlepsza
