Przy pierwszym porodzie miałam "zarezerwowaną położną", kiedy przyszło co do czego, jeszcze w domu zadzwoniliśmy do niej i poinformowaliśmy, że chyba się zaczęło. Kazała mi wejść do wanny z ciepłą wodą i obserwować. Jeżeli po pół godzinie skurcze nasilałyby się i występowały z pewna częstotliwością miałam jechać do szpitala. Położna poinformowała mnie również, ze niestety jest po nocnym dyzuże i nie może przyjechać do szpitala na mój poród. Powiedziała, ze poprosi koleżankę o zastąpienie jej. Tak też się stało. Mój mąż mówił ze położna bardzo się przydała, ze ona zaalarmowała o spadku tętna dziecka itp. Ja niepamiętam nic byłam wtedy z lekka nieprzytomna i było mi już wszystko jedno kto koło mnie lata. Rozliczyliśmy się z Panią już po porodzie.
Przed ani po porodzie nie miałam styczności z żadna położna. Nie chodziłam również do szkoły rodzenia. Przy kolejnym porodzie korzystałam juz tylko z nabytych za pierwszym razem informacji.
Aniay a fiacika zostawiacie czy sprzedajecie? Dobrze, że zdecydowaliście się na coś większego ale fiaciny żal- to najsłodszy samochód na świecie.
Mogłam też liczyć na pomoc mamy, chociaż ciągle twierdziła, że przez tyle lat to pewnie wiele się pozmieniało. Od początku ciąży wiedziałam, że czeka mnie cesarskie cięcie, może też trochę mając to na względzie nie wybrałam się do żadnej szkoły rodzenia. W szpitalu położne były bardzo sympatyczne i pomocne, nie odczułam żadnej niechęci, kiedy o cokolwiek poprosiłam. Wspomnienia mam pozytywne i liczę, że tym razem też tak będzie 
