Przypominam, że dalej nasza forumowa mama potrzebuje Twojej pomocy 💖 Jeśli możesz wpłacić nawet drobną kwotę, to prosimy zrób to Kliknij
No ja to byłam przerażona ,moja siostra przy mnie karmiła i narazy jak ją mała ścisnęła to musiała potrząsnąć cycochem wtedy dopiero ją puszczała ,taka mała terrorystka[emoji23]A nieraz stękała przy karmieniu i te rany ,strupki....nie wolę narazie o tym nie myśleć [emoji28]
Nie nakręcaj się, nie wiesz jak będzie. Początek bywa trudny i bolesny bo piersi muszę się przyzwyczaic. Jak przetrzymasz ten pierwszy okres to później jest dużo łatwiej i przyjemniej.
A to tak , można się oszukać Haha to tak jak te dzieci w filmach i serialach ,które tyko leżą [emoji6]
Moja szwagierka urodziła 2 tyg temu córeczkę 57 i 2700 to wiem jakie to maleństwo poprostu jak laleczka [emoji7] ja się bałam wziąć na ręce bo mój jak się urodził to 4kg 60 cm to kawał chłopa wiec co innego a u ciebie jeszcze mniejsza bo 49 masakra jakie to musiało być malutkie [emoji3]
No znam to niestety. Przystawiałam córkę i płakałam. Od początku był problem. Pomocy laktacyjnej żadnej. Mleka nie było a to się nie dziwię akurat... na porodówkę kazali iść bez rozwarcia, bez skurczy, po baloniku nic też się nie zadziało. Rozwarcie właściwie żadne. Podpieli pod oksytocynę i czekali. Położna przyszła i mówi, jak nie ma mleka? I tak mi sutki wygniotła że wyłam. i tak dwa dni w szpitalu. Ale potem pomogła mi znajoma położna, dalej bolało ale już się nie bałam i rozkręciłam laktację. Mimo bólu chciałam karmić i cieszyło mnie to. A po tygodniu bolało mnie tylko chwilkę na początku i po chwili jak mleko już szło to nie bolało. I teraz już widzę, że mam bolesne sutki nawet w ciąży więc spodziewam się bólu przy karmieniu. Bogatsza o doświadczenie jestem więc się nie boję. A te niby nakładki i inne cuda kupowałam i gorzej tylko było więc ja od siebie odradzam.
Tak też mówi moja siostra ,że początek najgorszy, ja nic na to nie poradzę już taka jestem jak mi coś utkwi w głowie to mam przeróżne myśli [emoji28]
