tiramissu84
Fanka BB :)
Kruczka jak najbardziej Cię rozumiem, jesteś młoda i przytrafiła Ci się nieplanowana ciąża, doszedł stres powiedzenia rodzicom, ślub- to są rzeczy, które osobno już są wystarczająco stresujące a taka kumulacja na pewno wywowułe ogromne emocje. Nie pozostaje ci nic innego, jak tylko z dnia na dzień skupiać się na pozytywnych aspektach. Królewna z marcepana jesteś za ostra dla niej. Kruczka to nie są proste rzeczy i niełatwo sobie po takich zmianach poukładać w głowie i życiu. Oczywiście, że każdy chciałby mieć już swój dom, umowę na stałe w pracy, ucieszonego i gratulującego szefa, dumnego męża i pękających z dumy rodziców. Niestety nie wszystkie klocki się zawsze układają tak, jakbyśmy tego chciały. I wcale nie znaczy, że jeśli nie będziesz od razu mamą jak z obrazka to już będziesz od razu złą. Całe szczęście ciąża trwa aż 9 miesięcy, żeby mieć czas, aby się ze wszystkim oswoić 
jak będziesz miała wątpliwości to pisz, trzeba się trochę wygadać...to pomaga.
jak będziesz miała wątpliwości to pisz, trzeba się trochę wygadać...to pomaga.
Dziecko CI życie zniszczy? A ile Ty masz lat?-15? Kobietko- zaraz za mąż wychodzisz, więc cóż piękniejszego do dopełnienia rodziny niż maleństwo? Jakbyś była samotną matką to rozumiem- jak tu żyć mając taka matkę, która uważa że dziecko to zmarnowane życie, w dodatku trzeba sama wziąć wszystko na klatę, sama mieszkanie utrzymać wynajęte i do pracy iść, a dodatkowo znaleźć czas dla dziecka- to są problemy. Wiesz, moja koleżanka jest w 8 m-cu ciąży i jej maleństwo ma wadę serca- bardzo poważną- Małego Stasia czekają po porodzie 3 operacje. I to są problemy. Popatrz ile z nas straciło poprzednie ciąże- nie zdajesz sobie sprawy jakie szczęście Cię spotkało!!! Problemy? Oczywiście że będą. A miłość?-Wiesz, z jakiegoś powodu ciąża trwa 9 miesięcy a nie 9 tygodni. Masz 3/4 roku żeby pokochać to dziecko. Jak zacznie w Tobie "żyć"-ruszać się, reagowac na Twoj głos...jak na USG np 3D zobaczysz swoje dziecko ssące kciuk, po czym nagle z pełną radością uśmiechające się do Ciebie- wiesz jakie to niesamowite?!-Ja wiem:-) I kocham moją córkę najbardziej na świecie. Przez to że poświęciłam się jej bo była bardzo trudnym dzieckiem (o tym kiedy indziej) nie pracuję do tej pory. Zawodowo jestem w czarnej d. Owszem, po studiach ale bez pracy. I powiem Ci, że nie żałuję. I ani przez chwilę nie pomyślałam, że marnuję sobie życie. Wiesz jak kocham podróże?- niesamowicie! Przed J. co wakacje byliśmy za granicą. Teraz nie byłam od 3 lat. Teraz moi przyjaciele zdobywają kolejne szczyty w Tatrach, co również kocham, a ja siedze na doopie w domu czując się fatalnie, ale wiem dla kogo to robię! Przed ciążą biegałąm, chodziłam na spacery dziesiątki km-kochałam to. A w dla zdrowia i życia tego dziecka w momentalnie przestałam robić absolutnie wszystko co sprawiało mi obecnie radość i przyjemność. I choć czuję się koszmatnie po przytyciu już 3kg to nadal wiem dla kogo to robię! Czy kocham to dziecko? A skąd mam wiedzieć czy kocham 2cm czegoś tam w brzuchu-jak kocham myśl kto z tego będzie już niedługo! Zapytaj mnie czy kochałam okruszka którego straciłam w styczniu- maił 3mm- kochać 3mm nieprzypominające nawet kijanki?-nie-kochałam i wyłam z rozpaczy bo wiedziałam że z tych 3mm niebawem byłoby dziecko! Swoją drogą dokładnie w tych dniach przyszłoby na świat...ale już go nie ma i nigdy się nie urodzi. Dostałam kolejną szansę- jestem w ciąży! I choć nadl na utrzymaniu męża i po porodzie jeszcze bardziej w czarnej d, jeśli chodzi o pracę to nie żałuję. Oby tylko moje dziecko było zdrowe i cudowne jak Julisia a resztę damy radę! Mamy siebie więc damy radę! Szczerze- nienawidze być w ciąży bo w każdej czuję się koszmarnie- zmieniam się w inkubator- z J. miałam dziwne skurcz ei musiałam dużo leżeć od 4 miesiąca- pół roku w domu w klatce. Teraz już jest podobnie bo ciąża zagrożona i mam bardzo uważać. Dlatego Dziękuję Bogu za każdy dzień mimo że czuję się koszmarnie- robię to tylko dla dziecka, które wiem że pokocham do szaleństwa jak przyjdzie czas. Oczywiście zastanawiam się jak podzielić miłośc na 2 dzieci ale wiem że to też przyjdzie z czasem bo tak już mają mamy:-) Więc nie zamartwiaj się na zapas tylko myśl o tym by miec zdrowe dziecko i olać świat dookoła. Skoro cieszy się narzeczony to reszta będzie super. A jak Ty zobaczysz swoje żywe malenstwo na USG....ciekawa jestem co powiesz :-) Nie złość się, bo ja po prostu chcę Ci pokazać cud macierzyństwa i jakie szczęście Cie spotkało a nie problem. Może jakoś zaczniesz być wreszcie szczęśliwa bo warto 
