Obejrzyj wideo poniżej, aby zobaczyć, jak zainstalować naszą stronę internetową jako aplikację internetową na ekranie domowym.
Notka: Funkcja ta może nie być dostępna w niektórych przeglądarkach.
Przypominam, że dalej nasza forumowa mama potrzebuje Twojej pomocy 💖 Jeśli możesz wpłacić nawet drobną kwotę, to prosimy zrób to Kliknij
To fakt, chyba się nie zdecyduje, chociaż mi się naprawdę podobaNo i chyba z Dominika nici będą![]()
Czy ona jest normalna!!!??? Aż bym z chęcią jej nagadała co o niej mysleHejka
Ale stron, chyba nie nadrobię.
U nas już kolejna doba w szpitalu. Uczymy się siebie nawzajem, to jest nas czas.
Powoli wracam do równowagi fizycznej i psychicznej, ale baby blues nadal utrzymuje się, ale jest lepiej niż było.
Dzisiaj zostałam sprowadzona w niemiły sposób do pionu, jak zadzwoniła do siostra (nie mieszka z nami) mówiąc, że nasza psinka jest zostawiona sama sobie (jak starsze dziecię jest w szkole) ale od zawsze zostawała sama jak byliśmy w pracy a dziecię w szkole. W domu są inne osoby, ale dla nich jest problemem wypuścic psinkę na zewnątrz, więc czasem szczeka, ale ma podkład, gdyby jednak nie mogła wytrzymać.
Ostatnio cały czas byłam w domu i teraz jej tego brakuje.
No i zadzwoniła do mnie, pyta, wszystko w porządku, odpowiadam, że tak, a ona do mnie, że ostatnio mówiłam, że psy często odchodzą do innego świata jak pojawia się nowy członek w rodzinie (tak jakby robiło miejsce na dzieciątka) u wielu znajomych tak było.
No i ona do mnie, że jeśli mój pies umrze to to będzie morderstwo, że będziemy za to odpowiadać i jeszcze inne nieprzyjemne rzeczy....
Rozliczyłam się.
Jestem w szpitalu, moje dziecko ma się już trochę lepiej, ale nadal jest monitorowane, nadal trwoże się o niego, czuję się fatalnie a ona mi wyjeżdża, że jestem beznadziejna, nie dbam o psa, że będę miała go na sumieniu i będę mordercą.
Czy to normalne, że zadzwoniła do mnie do szpitala i takie rzeczy gada?
Nagrała mi się jeszcze, ale już nie odsluchalam.
Musiałam się wygadać, bardzo to przeżywam.![]()
Jejku, to straszne co Ci nagadała, wybacz że to powiem, ale niestety jest to osoba zachwiana, lubiąca pastwić się nad innymi i egoistyczna. To chyba u Ciebie było coś z siostrą, która Ci mówiła że za szybko się zbierasz do wyprawki. Staraj się mieć z nią jak najmniejszy kontakt. Sama mam siostrę i nie wyobrażam sobie, że mogłaby mi coś takiego powiedzieć...Hejka
Ale stron, chyba nie nadrobię.
U nas już kolejna doba w szpitalu. Uczymy się siebie nawzajem, to jest nas czas.
Powoli wracam do równowagi fizycznej i psychicznej, ale baby blues nadal utrzymuje się, ale jest lepiej niż było.
Dzisiaj zostałam sprowadzona w niemiły sposób do pionu, jak zadzwoniła do siostra (nie mieszka z nami) mówiąc, że nasza psinka jest zostawiona sama sobie (jak starsze dziecię jest w szkole) ale od zawsze zostawała sama jak byliśmy w pracy a dziecię w szkole. W domu są inne osoby, ale dla nich jest problemem wypuścic psinkę na zewnątrz, więc czasem szczeka, ale ma podkład, gdyby jednak nie mogła wytrzymać.
Ostatnio cały czas byłam w domu i teraz jej tego brakuje.
No i zadzwoniła do mnie, pyta, wszystko w porządku, odpowiadam, że tak, a ona do mnie, że ostatnio mówiłam, że psy często odchodzą do innego świata jak pojawia się nowy członek w rodzinie (tak jakby robiło miejsce na dzieciątka) u wielu znajomych tak było.
No i ona do mnie, że jeśli mój pies umrze to to będzie morderstwo, że będziemy za to odpowiadać i jeszcze inne nieprzyjemne rzeczy....
Rozliczyłam się.
Jestem w szpitalu, moje dziecko ma się już trochę lepiej, ale nadal jest monitorowane, nadal trwoże się o niego, czuję się fatalnie a ona mi wyjeżdża, że jestem beznadziejna, nie dbam o psa, że będę miała go na sumieniu i będę mordercą.
Czy to normalne, że zadzwoniła do mnie do szpitala i takie rzeczy gada?
Nagrała mi się jeszcze, ale już nie odsluchalam.
Musiałam się wygadać, bardzo to przeżywam.![]()
az ciezko mi to skomentowac .. wybacz ale dla mnie to ona jest walnięta żeby jeszcze w takiej sytuacji dokladac Ci stresuHejka
Ale stron, chyba nie nadrobię.
U nas już kolejna doba w szpitalu. Uczymy się siebie nawzajem, to jest nas czas.
Powoli wracam do równowagi fizycznej i psychicznej, ale baby blues nadal utrzymuje się, ale jest lepiej niż było.
Dzisiaj zostałam sprowadzona w niemiły sposób do pionu, jak zadzwoniła do siostra (nie mieszka z nami) mówiąc, że nasza psinka jest zostawiona sama sobie (jak starsze dziecię jest w szkole) ale od zawsze zostawała sama jak byliśmy w pracy a dziecię w szkole. W domu są inne osoby, ale dla nich jest problemem wypuścic psinkę na zewnątrz, więc czasem szczeka, ale ma podkład, gdyby jednak nie mogła wytrzymać.
Ostatnio cały czas byłam w domu i teraz jej tego brakuje.
No i zadzwoniła do mnie, pyta, wszystko w porządku, odpowiadam, że tak, a ona do mnie, że ostatnio mówiłam, że psy często odchodzą do innego świata jak pojawia się nowy członek w rodzinie (tak jakby robiło miejsce na dzieciątka) u wielu znajomych tak było.
No i ona do mnie, że jeśli mój pies umrze to to będzie morderstwo, że będziemy za to odpowiadać i jeszcze inne nieprzyjemne rzeczy....
Rozliczyłam się.
Jestem w szpitalu, moje dziecko ma się już trochę lepiej, ale nadal jest monitorowane, nadal trwoże się o niego, czuję się fatalnie a ona mi wyjeżdża, że jestem beznadziejna, nie dbam o psa, że będę miała go na sumieniu i będę mordercą.
Czy to normalne, że zadzwoniła do mnie do szpitala i takie rzeczy gada?
Nagrała mi się jeszcze, ale już nie odsluchalam.
Musiałam się wygadać, bardzo to przeżywam.![]()
Co za zołzaHejka
Ale stron, chyba nie nadrobię.
U nas już kolejna doba w szpitalu. Uczymy się siebie nawzajem, to jest nas czas.
Powoli wracam do równowagi fizycznej i psychicznej, ale baby blues nadal utrzymuje się, ale jest lepiej niż było.
Dzisiaj zostałam sprowadzona w niemiły sposób do pionu, jak zadzwoniła do siostra (nie mieszka z nami) mówiąc, że nasza psinka jest zostawiona sama sobie (jak starsze dziecię jest w szkole) ale od zawsze zostawała sama jak byliśmy w pracy a dziecię w szkole. W domu są inne osoby, ale dla nich jest problemem wypuścic psinkę na zewnątrz, więc czasem szczeka, ale ma podkład, gdyby jednak nie mogła wytrzymać.
Ostatnio cały czas byłam w domu i teraz jej tego brakuje.
No i zadzwoniła do mnie, pyta, wszystko w porządku, odpowiadam, że tak, a ona do mnie, że ostatnio mówiłam, że psy często odchodzą do innego świata jak pojawia się nowy członek w rodzinie (tak jakby robiło miejsce na dzieciątka) u wielu znajomych tak było.
No i ona do mnie, że jeśli mój pies umrze to to będzie morderstwo, że będziemy za to odpowiadać i jeszcze inne nieprzyjemne rzeczy....
Rozliczyłam się.
Jestem w szpitalu, moje dziecko ma się już trochę lepiej, ale nadal jest monitorowane, nadal trwoże się o niego, czuję się fatalnie a ona mi wyjeżdża, że jestem beznadziejna, nie dbam o psa, że będę miała go na sumieniu i będę mordercą.
Czy to normalne, że zadzwoniła do mnie do szpitala i takie rzeczy gada?
Nagrała mi się jeszcze, ale już nie odsluchalam.
Musiałam się wygadać, bardzo to przeżywam.![]()
Bardzo się cieszę że już u Was lepiejHejka
Ale stron, chyba nie nadrobię.
U nas już kolejna doba w szpitalu. Uczymy się siebie nawzajem, to jest nas czas.
Powoli wracam do równowagi fizycznej i psychicznej, ale baby blues nadal utrzymuje się, ale jest lepiej niż było.
Dzisiaj zostałam sprowadzona w niemiły sposób do pionu, jak zadzwoniła do siostra (nie mieszka z nami) mówiąc, że nasza psinka jest zostawiona sama sobie (jak starsze dziecię jest w szkole) ale od zawsze zostawała sama jak byliśmy w pracy a dziecię w szkole. W domu są inne osoby, ale dla nich jest problemem wypuścic psinkę na zewnątrz, więc czasem szczeka, ale ma podkład, gdyby jednak nie mogła wytrzymać.
Ostatnio cały czas byłam w domu i teraz jej tego brakuje.
No i zadzwoniła do mnie, pyta, wszystko w porządku, odpowiadam, że tak, a ona do mnie, że ostatnio mówiłam, że psy często odchodzą do innego świata jak pojawia się nowy członek w rodzinie (tak jakby robiło miejsce na dzieciątka) u wielu znajomych tak było.
No i ona do mnie, że jeśli mój pies umrze to to będzie morderstwo, że będziemy za to odpowiadać i jeszcze inne nieprzyjemne rzeczy....
Rozliczyłam się.
Jestem w szpitalu, moje dziecko ma się już trochę lepiej, ale nadal jest monitorowane, nadal trwoże się o niego, czuję się fatalnie a ona mi wyjeżdża, że jestem beznadziejna, nie dbam o psa, że będę miała go na sumieniu i będę mordercą.
Czy to normalne, że zadzwoniła do mnie do szpitala i takie rzeczy gada?
Nagrała mi się jeszcze, ale już nie odsluchalam.
Musiałam się wygadać, bardzo to przeżywam.![]()
Ja jestem team OlafJą zostawił dla mniea my jesteśmy 6 lat
ale mają jakiś minimalny kontakt, bo mąż jest mechanikiem więc czasem napisze żeby coś się o auto spytać
ogólnie nie uważam, że mąż by mnie zdradził z nią czy ma do niej jakieś uczucia, tylko takie człowiek ma w środku głupie uczucie że ona sobie pomyśli że to na jej cześć
ogólnie Dominik jest naprawdę super i mi się podoba, tylko to takie głupie uczucie z tyłu głowy, że ona będzie się chełpić
![]()
Najważniejsze, że u Was powoli wychodzi słońceTeraz chyba w każdym szpitalu jest znieczulenie. No mnie nie było dane sprawdzić jak to jest
Tak chciałam naturalnie a tu d...