Był sobie smutek...

[post_ptaszyna]

Słodki dzieciak..Ale Amadeusz ma silnych rodziców
ech życie czasem pisze takie scenariusze że aż trudno to zrozimieć:-(

 

[Moltizerka]

Nemesis brak mi slow.. tak mi przykro. I mi jest smutno teraz bardzo bo moj tatus jest bardzo bardzo chory a nawet nie wiem czy doczeka narodzin mojej coreczki, jak sie dowiedzialam ze bedziemy mieli druga corke to pierwsze polecialam tacie powiedziec a on sie usmiechna i powiedzial ze musi drugie rozowe gumaczki kupic takie jak dla Jagodki.... a w poniedzialek radioterapia jesli uznaja ze jest na tyle silny zeby mu ja robic....

 

[nemesis666]

Moltizerka teraz to smutno z powodu Twojego papy :-( jeszcze tylko troszeczkę zostalo ja wierzę, że da radę i będzie się jeszcze długo bawił z drugą wnusią. dużo zdrówka mu ode mnie życz i trzymam kciuki za niego :*

 

[henrietta5]

nemesis poryczałam sie okropnie przy czytaniu twojego posta- nie życzę najgorszemu wrogowi takich przezyć. Mam nadzieję , że żadnej z nas to nie spotka, ale z drugiej strony myslę, że lepiej się stało,że mały odszedł niż miałby być do końca dni kaleką, mam nadzieję,że Wy jako rodzice też jesteście tego zdania i nie obwiniacie się wzajemnie.Naprawdę współczuję i podziwiam siłę wszystkich , którym się to przytrafiło- parę lat temu na naszym osiedlu zmarła 3 letnia dziewczynka na raka, do dzisiaj nie potrafię spojrzeć w oczy jej matce tak jakby to była moja wina,że ja mam dziecko a jej odeszło. Głupie wiem ale tak czuję.

 

[elinek]

nemesis666 też się poryczałam przy tej Twojej opowieści. Strasznie, nie potrafiłam się uspokoić. Nawet nie umiem sobie wyobrazić Waszego bólu po takiej stracie. Podziwiam Cię, że jesteś taka silna i że podniosłaś się po stracie i żyjesz dalej. Nie każdy tak potrafi, a Ty masz w sobie tyle pogody ducha (przynajmniej tak wynika z Twoich postów). Nie wyobrażam sobie, co bym zrobiła, gdyby mnie coś takiego spotkało....
A ten płaczliwy nastrój mi chyba pozostał, bo właśnie przed chwilą poryczałam się całkiem bez powodu. Ehhh, te hormony.....

 

[nemesis666]

mnie to ostatnio ciągle hormony atakują i nie dają spokoju. potrafię się śmiać a za chwilę płaczę choć sama nie wiem czemu ale ostatnio tyle się działo u mnie niedobrych rzeczy i się nakładały na siebie, że praktycznie bez chusteczek ani rusz. ale jak sie wypłakałam to mi ulżyło i teraz czuje sie o wiele silniejsza i niech tylko ten mój pajac wróci z tej cholernej Holandii to na powitanie papciem dostanie a potem po uszach za te wszystkie wrażenia skończy się mu dzień dziecka

 

[Alex91]

Ja ogólnie jestem płaczka, a teraz to już w ogóle. To znaczy mam dni kiedy mi wesoło i śmieję się z każdej "głupoty" a są dni jak dzisiaj na przykład kiedy siedzę sama w domu, mój facet w pracy a ja muszę sama całą noc i nie mam co robić. Nie mam się do kogo przytulić przede wszystkim a tego potrzebuję najbardziej. :--(
nemesis: ale swoją drogą to ten mój też dostanie po uszach jak wróci. Ja rozumiem że jest w pracy i nie może rozmawiać przez telefon ale niech chociaż go włączy i wyciszy. Próbuję się z nim skontaktować, a tu nic tylko poczta głosowa. Ma przerwę w pracy to chociaz na te 15minut by właczył. Wrrrr....
Jej niech ten dzień się skończy!:--(

 

[Moltizerka]

Alex moj jest w Danii i ja go tak sygnalkami biedaka mecze jak wroci okolo 18 z pracy ze jak mi sie nie odezwie gora 15 minut to histerii dostaje a ostatno mu napisalam juz standardowy tekst" ze bym sie do ciebie nie dodzwonila jakbym nawet miala dzis rodzic" oczywiscie ponij sama sie z siebie smieje ale tak to saytuacje bagatelne urastaja do rangi nieziemskiego problemu

 

[Alex91]

Moltizerka: Jak na niego krzyczę to to samo się pytam "a jakbym rodziła?!" On na to że wtedy będzie na pewno przy mnie albo będzie miał włączony telefon. Taa jasne a on akurat wie w którym to momencie się zacznie. Siły już nie mam.

 

[Moltizerka]

I mnie laska wkurzyla u nas na forum moze to ja nie mam racji ale mi sie wydalo ze za bardzo odpyskowala do Olgha na watku odwiedziny po porodzie,