Może spróbujcie razem poszukać innej - lepszej pracy dla D .... może warto usiąść, zastanowić się co chciałby w życiu robić, gdzie pracować...czym się zająć i dążyć do tego...małymi kroczkami ... przecież miał plany otworzyć sklep?! I co?? Zacznijcie działać w tym kierunku! Idźcie na żywioł....czasem warto zaryzykować, tym bardziej, że sklep potrzebny jest zawsze i wszędzie....Dacie radę! Tylko wszystko z odpowiednim nastawieniem i planem!!! A Ty kochana po prostu przy nim bądź...nic innego zrobić nie możesz....wspieraj go słowem...gestami...postaraj się, by nie myślał negatywnie o aktualnej pracy...przecież to wszystko przejściowe....
I Wy zaznacie tego "cudu", trzeba działać, pozytywnie sie nastrajać i nie poddawać....Wiem, że łatwo pisać/mówić....ale uwierz mi..mówi Ci to osoba, która w życiu przeszła wiele....która jeszcze z 6 lat temu jadła suchy chleb, bo tylko na tyle wystarczało...
I nie "sorkuj" nam tu...od tego jesteśmy, żeby wysłuchać....doradzić...i jak zajdzie potrzeba dać kopa;-)
Czuje się jak by prawe żebro mi się w coś wbijało nie wiem co to jest :-( a w ogóle siedzę jak na szpilkach ostatnio bo równo za tydzień mój chłop wróci do domu
normalnie jedno uczucie to wielkie szczęście a drugie jakiś strach nie wiem przed czym
