Sen maluszkow

[lolisza]

Paolcia u nas jest tak samo, nie ma opcji żeby zasnął gdzie indziej niż w łóżeczku, na wakacjach po 2 nocach był telefon do recepcji żeby łózeczko do pokoju wnieśli bo my totalnie zmęczeni wszyscy razem z Frankiem na czele bo on nie zaśnie. Mieliśmy drobny kryzys i objawy były takie jak u Nat, ale to raczej na zasadzie że wcale nie chciał spać, wiedział doskonale, że w innym pokoju my jeszcze nie spimy i chciał sie bawić, pobudka kilka razy w nocy i ryk ale ja nie chciałam mężowi wchodzić w parade bo to w końcu on spec od psychy dziecięcej a kazał przeczekać to przeczekaliśmy. Momentami ja byłam gotowa do kapitulacji ale on nieugiety, Franek troche popłakał ale zrozumiał chyba że nie wygra. Mój m mówi że w tym wieku dzieci robia to już zupełnie świadomie, że jest to tzw próba sił i jesli jest sie pewnym że chce sie aby dziecko spało w swoim pokoju to w tym wieku nie należy mu odpuszczać bo potem coraz gorzej będzie. Przetrwaliśmy ten kryzys kilkudniowy z podkrążonymi oczami ale teraz już jest ok. Poza tym wynieśliśmy sie z Frankowego pokoju który był naszą sypialnią, teraz to królestwo młodego a my mieszkamy w salonie. Odkąd to zrobilismy sypia lepiej, myśle że przebudzał sie mimo wszystko jak my się kładliśmy a potem już spał płytko, kręcił się i wcześneij wstawał, teraz spi od ok. 20:30 do 8:00, śpi w body z krótkim albo w koszulce bo goraco teraz, na I urodziny dostanie od babci pościel, kołderke, podusie to na zime bedzie w sam raz

 

[natolin]

KANIA możliwe niestety :-(

i ja już nie wiem co robić, te problemy ze spaniem i jedzeniem doprowadzają mnie tylko do frustracji. nie mam już siły i mimo iż Pudzianek jest dla mnie najważniejszy na świecie to coraz mniejszą mam ochotę na kolejne dziecko nie tylko ze względu na poród ;-(

 

[lolisza]

Natolin mi sie wydaje że albo on sie z wami teraz mocuje po prostu i chce na swoim postawic, sprawdza na ile sobie może pozwolić albo to kwestia np zębów lub kolejnego skoku. U nas problem ze spaniem był, teraz dla odmiany z jedzeniem, doszłam do wniosku że taki okres i trzeba przeczekać z zaciśniętymi zębami. Pocieszam sie że po tych trudniejszych dniach nastana lepsze, kiedy dziecko znów całymi dnaimi będzie radosne i usmiechnięte, pięknie spiące w nocy i zjadające całe porcje podczas każdego posiłku. Teraz trzeba po prostu przetrwać jakoś, mysle że to i tak dopiero początki naszych przebojów z temperamentem maluchów, jak nadejdzie słynny "kryzys dwulatka" to dopiero będziemy mieć jazde, pewnei z arok o tej porze bedziemy dzień witac i kończyć lampką wina lub piwem, wrzeszczeć na małżów żeby zabrali dziecko choć na chwilę na plac zabaw a sprzątanie chałupy bez dziecia bedzie największym wybawieniem. Tak więc przyzwyczajajmy się i żyjmy nadzieję że kryzys minie szybko

 

[natolin]

LOLISZA masz rację, po prostu mam pretensje do siebie, że do tego dopuściłam, choć sama nie wiem na ile było w tym mojej winy. Ciężko mi i już :-(

 

[monimoni]

Lena też zasypia sama od bardzo dawna i też próbowała już kilka razy w nocy wstać w łóżeczku ale z M. w ogóle nie reagowaliśmy na to i w koncu przestała.

 

[natolin]

u mnie ciężko nie reagować, bo jest środek nocy, a wrzask taki, że myślę, że ludzie z bloków naokoło też słyszą

 

[monimoni]

no to jest inaczej bo Lena po prostu wstawała i gadała ale nie płakała.

 

[natolin]

udało mi się uśpić małego w łóżeczku, spłakał się bardzo, ale jakoś dałam radę, chociaż jeszcze chwilę i bym pewnie skapitulowała. jestem na to zbyt miękka. sama NIENAWIDZĘ jak ktoś nie reaguje na moje łzy, więc ja tak nie potrafię.

 

[lolisza]

Natolin ale weź pod uwagę że on może naprawde to wymuszać, pospał może troche z wami i teraz też by chciał a tu amba. Mi też dziś franek kimnął na kanapie obok mnie i kolejna drzemke tez chciał na kanapie i też wielka awantura że ja sie nie zgadzam, teraz tak będzie, dzieć swoje my swoje aż dzieć zrozumie kto rządzi.

 

[makuc]

NAT brawo za konsekwencje i niestety niektóre kwestie musimy "przebolec" gdyż teraz dzieci najzwyczajniej zaczynają nas testować. a jeżeli chodzi o łzy to przecież nie musisz nie reagowac. Możesz podejśc do lożeczka, poglaskać, przytulic - tak żeby Pudzinek wiedział, że jestes obok, ze go wspierasz i kochasz ale że niestety nie zawsze będzie tak jak on chce, więc mimo uczuć którymi go darzysz będzie musial w łóżeczku zasnąć i spać...