Wiesz mysmy jak brali kredyt to cała suma (a wcale wielka nie była)to przez miesiąc nie spalismy ,chodziliśmy do tyłu i tylko lamentowaliśmy z czego my to spłacimy.I wszystko odmieniło się po roku czasu (mniej więcej)od spłaty kredytu.znaleźliśmy sobie dobre prace ,mąż w tej chwili dalej się dokształca i ma sznase na dalsze awanse.I tak od dwóch lat żyjemy sobie jak ponczusie dwa .i kto by przypuszczał ,że tak się skończy ,więc nic się nie martw ,może i wam się poszczęści.Czego z całego serca Wam życzę
My tez ryzykanci jesteśmy.Jak na razię się udało,ale przez to pół rodziny jest obrazona na nas.Z własną matką już 3 lata nie gadam (odkąd kupilismy większe mieszkanie niż oni mają).Przykre to ale cóżżycie to nie bajka ,wszystkiego miec na raz nie mozna;-)
no ale trzeba próbowac
