Wyprawkowo ;-)

[Deizzi]

A ja dzisiaj odebrałam całą wyprawkę do szpitala. Także zostało mi się tylko spakować i czekać na godzinę "Zero" :-)

Uczucie spokoju? Czy teraz się zacznie nerwówka? Porób nam trochę zdjęć

 

[asinka85]

Deizzi jak najbardziej spokój cały czas. Nie wiem jakoś przy ani przy Tymku, ani teraz nie czuję jakiegoś napięcia związanego z porodem. Jakoś tak naturalnie wszystko przychodzi... A zdjęcia spróbuje zrobić jak się w końcu zabiorę za pakowanie. A na razie to jutro czeka mnie fryzjer :-)

 

[Herbata]

tere fere pozwole sobie zacytowac znajoma z innego forum...

Ćwiczenia stymulujące dziecko do przyjęcia w macicy położenia "główkowego" gdy jest ono ułożone pośladkowo. (wg. prof. Fijałkowskiego)
Ćwiczenia powinno się wykonywać na dość twardym podłożu (materac, wykładzina) w pozycji leżącej.
Ćwiczenie 1
Kręgosłup leży płasko. Jedna noga przylega do podłoża, a drugą unosimy pionowo w górę do oporu (bez odrywania pierwszej nogi od podłoża) i odwrotnie. Oddychamy równo, spokojnie.
Ćwiczenie 2
Leżymy płasko na plecach, nogi ugięte w kolanach oparte o podłoże.
Opuszczamy kolana boki: kolejno, noga prawa w prawą stronę, powrót - noga lewa w lewą stronę.
Jednocześnie opuszczać obie nogi na boki, tj. lewa noga na lewą stronę, a prawą na prawą stronę.
Opuszczamy obie nogi złączone razem - raz w lewą, raz w prawą stronę.
Ćwiczenie 3
Sprawdzamy ułożenie dziecka - po której stronie naszego brzucha jest jego kręgosłup. Energicznie uginamy w kolanie tę nogę, która jest po stronie kręgosłupa dziecka.
Ćwiczenie 4
Sprawdzamy ułożenie dziecka w macicy. Delikatnie masujemy ręką kręgosłup dziecka w macicy ruchem od główki dziecka w dół, tj. od góry naszego brzucha w dół, ku spojeniu łonowemu. Kręgosłup dziecka jest wygięty w kształcie litery "C" i głaszcząc go zachowujemy jego kształt.
Myślami staramy się skłonić dziecko do obrotu, zmiany pozycji (namawiamy je do tego).
Uwaga.
Ten masaż i wszystkie poprzednie ćwiczenia wykonujemy uprzednio rozluźniając się i gdy macica nie jest twarda, napięta, gdy nie ma skurczu!

Nie zaszkodzi a moze pomoze)

 

[Kania78]

Deizzi jak najbardziej spokój cały czas. Nie wiem jakoś przy ani przy Tymku, ani teraz nie czuję jakiegoś napięcia związanego z porodem. Jakoś tak naturalnie wszystko przychodzi... A zdjęcia spróbuje zrobić jak się w końcu zabiorę za pakowanie. A na razie to jutro czeka mnie fryzjer :-)

Podziwiam za ten spokój, bo ja mam nerwówkę taką że szok...

 

[Herbata]

asinka85 ja tez sie poki co nie stresuje porodem... bardziej mnie martwi jak dam sobie rade pozniej, a przede wszystkim jaka bedzie reakcje starszej corki...

 

[Kania78]

Herbata a jak reaguje na Twój brzuszek?
Na pewno wszystko będzie dobrze, córcia na pewno dobrze się odnajdzie w roli starszej siostry.

Póki co to ja się nie stresuję tym co będzie jak wrócę ze szpitala, bo właśnie poród spędza mi sen z powiek. Nie wiem czemu tyle mam obaw teraz. Z Oliwią szłam w nieznane i tak się nie bałam. To mąż się strasznie denerwował a teraz jest odwrotnie.

 

[Barbia]

asinka85 ja tez sie poki co nie stresuje porodem... bardziej mnie martwi jak dam sobie rade pozniej, a przede wszystkim jaka bedzie reakcje starszej corki...

Dołączam się do Ciebie Herbata . Także na razie się nie stresuję porodem ale tym co będzie po porodzie, czy dam sobie radę z córeczką itp. Moje pierwsze maleństwo to będzie. Więc im bliżej tym więcej obaw mam .

 

[makunia]

Kaniu, pewnie człowiek bardziej się boi jak już wie, co go czeka i że może nie być łatwo.. Ja na razie żyję w błogiej nieświadomości, mając cichutką nadzieję, że nie będzie tak źle i obejdzie się bez oxy. Bardziej przeraża mnie fakt, że to może zdarzyć się właściwie w każdej chwili...
Tak w ogóle to sam poród nie martwi mnie tak bardzo, jak to co się będzie ze mną działo później.. To połóg wzbudza we mnie jakieś dziwne obawy...

 

[Kania78]

Makunia powiem Ci, że połóg jak dla mnie nie był taki straszny, szybko doszłam do siebie fizycznie, raczej psychika dała popalić po tym wszystkim.

 

[makunia]

Kania, mam nadzieję, że ze mną też nie będzie tak źle Nigdy nie miałam żadnego zabiegu, szycia, nacięcia, złamania - nic. W szpitalu leżałam raz przez 4 dni pod kroplówką z antybiotyku i tyle. Nie jestem uodporniona psychicznie na skutki fizyczne związane z jakąkolwiek raną, boję się że wpadnę w panikę i paranoję w strachu przed ewentualnym krwotokiem np.
A psychika to następstwa ciężkiego porodu, czy typowy baby blues? Wczoraj koleżanka mi opowiadała o depresji poporodowej swojej siostry. Dziewczyna na tyle sobie nie radziła, że musiała odstawić dziecko od piersi i zacząć brać antydepresanty...