Ehhh... piszecie ciągle o Mailuj, ja staram się nie myśleć. Tak jak Iza trafiłam do kącika zadumy, ale przeczytałam za dużo, m.in o śmierci Małej Zosi... Jestem zdruzgotana. Od kiedy urodziłam Małego panicznie boję się chorób, śmierci. Bez niego nie mogłabym już żyć nawet sekundy dziewczyny!! A jeszcze bardziej się boję tego, że mi mogłoby się coś stać i kto by się zajął moim syneczkiem... Dlaczego takie rzeczy się zdarzają?? Synek Mailuj nawet nie będzie jej pamiętał.
Beja- kochana, chciałaś u nas ochłonąć a tu też smutno...
Może dla rozładowania, tak jak kiedyś napiszemy co gotujemy dziś na obiad?? Kiedyś nas to uspokajało, pamiętacie? Ja mam pomidorową...
A ja muszę do sklepu iść i czekam aż się obudzi bo mam masę do załatwienia na mieście. Pewnie jej się nie spodoba pomysł spaceru...
A szpital - szkoda gadać, po raz kolejny przekonuję się, że jak się nie zapłaci, to się nie ma...
Teraz wszamał królika z ziemniaczkami i połową żółtka ( debiut)
