Grudzień 2009

[Mama Stacha]

czesc Dziewczyny,
odzywam sie i ja po dluższej przerwie.
okazuje sie , ze bunt dwulatka to nie mit :-(
nie wiem czy wy tez to przezywacie, ale u nas jes masakra.
poki co nie mam odwagi zdecydowac sie na drugie dziecko .
Pozdrowienia.

Cześć, super, że piszesz :-)
Składam zaległe życzonka dla Ali, w końcu obchodzi tego samego dnia co mój Franuś.
No a z buntem to ja się śmieję, że jest tak, że on nie mija tylko my się przyzwyczajamy :-) POWODZENIA, dasz radę.

 

[Julka32]

A ja postanowiłam zbuntować się na bunt dwulatka;-)...
...Na jego bunt odpowiadam spokojem i tym sposobem kilka dni temu rozsypał swoje pudło z zabawkami i ..nie chciał pozbierać...NIE!!! i koniec....
po 3 godzinach pozbierał...od tamtego czasu ,nie musze prosić:-)

 

[Julka32]

chociaż pewnie każdy dwulatek inaczej przechodzi ten bunt....ALe to chyba taka próba sił?

 

[fikusek1988]

chociaż pewnie każdy dwulatek inaczej przechodzi ten bunt....ALe to chyba taka próba sił?

jak to proba sil to moja cierpliwosc do Alana sie jzu konczy

 

[VoceDelCuore]

Mamostacha coś w tym musi byc ze sie przyzwyczajamy

Fikusku moja już dawno się skonczyla

 

[fikusek1988]

a moze mamy ktore maja tez strasze dzieci wiedza iedy te bunty przejda? bo u mnie to juz trwa kilka miesiecy,2 lata skonczyl i nie zanosi sie by szybko minelo..

 

[Mama Stacha]

U mnie zaczęło się pół roku wcześniej i skończyło pół roku później.
Młodszy też się buntuje już od ładnych paru miesiący.

 

[Julka32]

Dziewczyny napiszcie jak reagujecie na te bunty?

 

[fikusek1988]

Dziewczyny napiszcie jak reagujecie na te bunty?

ja na pocztaku olewalam jego zachowanie ale mam juz tego dosc i albo krzykne na niego albo idzie do konta jak jest niegrzeczny,jak robi scene na dworze to idziemy do domu,oczywiscie wczesniej mowie ze jak sie nie uspokoi to pojdziemy.

 

[Mama Stacha]

Na sceny nie reaguję w ogóle, jeśli chcę coś uzyskać to konsekwentnie nie odpuszczam.
Chce leżeć w przychodni na ziemi, mohery patrzą z pogardą, mam to gdzieś, jak odejdę to i tak za mną poleci, mam przewagę bo w towarzystwie nie czuje się pewnie sam. W domu jest gorzej, jest znacznie bardziej uparty, długo każę coś zrobić, jak nie skutkuje to stawiam do kąta, aż się namyśli, jeśli chodzi o zrobienie czegoś to czasami zmuszam jak mi nerwy puszczają, np. biorę go za rękę i jego ręką sprzątam zabawki.