Imię dla dzidzi

[gufi]

wiolcia, madziara ja tez za dziećmi nigdy nie przepadałam... i nadal w zasadzie mi to zostało...
oczywiście Matiego bardzo kocham i maleńką Oliwkę też. Za cudzymi jednak nie przepadam...

mam to samo

 

[użytkowniczka r]

Ja mam 29 lat pierwsze dziecko w drodze ale tak wyszło,przez nie używaliśmy żadnej antykoncepcji a malucha nie było dopiero w tym roku z czego bardzo się cieszymy,lepiej późno niż wcale Ale wolałabym być młodszą mamuśką.

 

[Bodzinka]

Aaaaaaaaa skasowałam sobie posta..Wkurzyłam się...

 

[*Yvona*]

nie przejmuj sie Bodzianka mi sie tez to zdarza ze w pospiechu pisania cos wcisne i nagle nie ma tego co napisałam...
Do mnie zawsze dzieci lgnęły i nie denerwowały mnie-miałam duzo cierpliwości (zdarzaly sie czasem wyjątki ale raczej zaciskałam zęby i wytrzymywałam). Ale teraz jestem jakas bardziej nerwowa. Cudze mnie bardziej drażnią-zwłaszcza jak są niegrzeczne-a rodzice nie reagują a sama tez sie staram panowac nad emocjami choc teraz w ciazy to wyjatkowo trudne-wkurzam sie na siebie ze za szybko wybucham złością no ale grunt ze mam tego swiadomosc i staram sie panowac nad swoimi emocjami-mam nadzieje ze po porodzie będzie lepiej i hormony sie uspokoją..

 

[agbar]

Mam tak samo. Momentami siostrzenice męża strasznie mnie denerwują, mimo że wcześniej wytrzymywałam podobne ich zachowanie. Nie mówię już o mojej ośmioletniej kuzynce, bo ta to już ewidentnie działa mi na nerwy, ale ona to akurat ewidentny przykład braku wychowania Coraz częściej też myślę, czy poradzę sobie z wychowaniem własnego dziecka. Boję się tym bardziej, że to będzie chłopak. Wiem, że podstawowe zasady to 1. konsekwencja, 2. konsekwencja i 3. konsekwencja i dużo miłości, ale i tak się boję, czy nie dam się przekabacić mojemu małemu chłopcu. Nie chcę być zbyt surową matką, ale z drugiej strony nie chcę rozpieszczać ponad miarę dziecka. I jak tu znaleźć złoty środek?

 

[sarka]

agbar bo nie ma złotego środka.... kiedyś przeczytałam słowa znanego psychologa że coś takiego jak rodzicielska konsekwensja nie istnieje i ja się z tym zgodzę...tzn trzeba być oczywiście konsekwentym bo bez tego ciężko ale do pewnego stopnia da się być takim w stosunku do własnego dziecka, jako rodzic normalne jest że czasem miekniemy, ulegamy cZy to ze wzg na "czarujące oczka" czy "łatwość sytuacju" po setnym "mamuuuuuuuuuuuuuuuuuuusiu no proooooooooooooooooszęęęęęęęęę" hehehe

 

[agbar]

Aż taka nie jestem naiwna i wiem, że takie sytuacje będą się zdarzać i to pewnie często Mam tylko nadzieję, że uda mi się tego człowieczka na ludzi wyprowadzić

 

[*Yvona*]

to ja po raz kolejny polecam książke T.Hogg-jezyk dwulatka. Wlasnie ją czytam ( i skonczyc nie moge bo ciagle brak czasu doskwiera) i sa tam informacje ktore przydają sie znacznie wcześniej-i zaluje ze wczesniej jej nie zaczelam czytac. Moze to głupie ale naprawde jak czytam to co babka pisze to znajduje w sobie jakis wewnątrzny spokój-bo to jest w wychowaniu bardzo wazne-jak zapanowac nad wlasnymi emocjami, bo dziecko je dokładnie kopiuje- jak np nakrzycze na córcie to ona potem tez do mnie krzyczy-dzieci naprawde nasladują nas i to panowanie nad sobą to poza konsekwencją kolejna sztuka.

Ale by było fajnie jakby panie w zlobkach i przedszkolach mialy takie podejscie i taka wiedzę jak ta pani Hogg.

 

[agbar]

Przeczytałam "Język niemowląt" prawie jednym tchem. Nie wiem na ile będę potrafiła zastosować się do tych rad. Pożyjemy zobaczymy.

 

[gufi]

ja przeczytalam jak bylam w ciazy z Ninka "usnij wreszcie" Tracy Hogg. wydawalo mi sie super dopoki nie zaczelam wdrazac w zycie jej pomyslow po trzech dniach wieczornych rykow trwajacych nawet godzine postanowilam z tym skonczyc moze to brak konsekwencji, ale autorce na pewno latwiej sluchac krzykow obcych dzieci niz matce ;-) od tej pory mam ostrozne podejscie do wszystkich ksiazek o wychowaniu, chociaz z wielu tez skorzystalam.