Kto po in vitro?

[kamilka253]

Zuzia Onlyone dziękuje

 

[gotadora]

dziewczyny dziękuje Wam wszystkim za słowa otuchy

dziś coś jednak dało mi promyczek nadziei ,że moje maleństwa walczą - coś brązowego na wkładce, bardzo mało, ale było, poprzednio nic takiego nie było, więc może jednak?

 

[kamilka253]

Gotadora nie martw sie będzie dobrze wiem ze łatwo mówić ale stres nie pomoże a tylko zaszkodzić może wiem ze najgorsze czekanie trzymam kciuki październik szczęśliwy jest

 

[gotadora]

kobietki znalazłam taki wpis na innym forum, ale myślę,że autorka nie obrazi się jak go tutaj wkleje, tzn część jej wpisu:

...Jest u nas taka baba ze wsi, stara jak świat , ciocia naszego kolegi, zaraz po nieudanym 1 in vitro pojeechaliśmy do niego , czekaliśmy bo go nie było. Ja podczas tej wizyty miałam czerwone jeszcze oczy od płaczu, i ona weszła o laseczce do nas do pokoju bo jak twierdzi lubi młodych ludzi, i zaczęła z nami rozmawiać. Oczywiście zapytała się mnie dlaczego płakałam, więc jej powiedziałam, oczywiście poryczałam się. A ona mi na to , że była położną, że odebrała mnóstwo porodów, bez lekarza bo kiedyś nie było, opowiedziała nam trochę o sobie, ja się uspokoiłam. No i powiedziała jedną podstawową rzecz, że skoro się staramy, przyjmujemy leki to byśmy spróbowali dalej, bez przerwy, i jak to się wyraziła: nie dać macicy stwardnieć. Atakować ją środkami na rozrzedzenie krwi (kiedyś to na to zioła były, ja brałam acard), kochać się ( bo to sprzyja ukrwieniu) i nie pozwolić jej odpocząć bo każdy cykl ją przygotowywuje do ciąży. Powiedziała, że macica się nie zmęczy ( śmiała się ze mnie bo ja stwierdziłam, że chyba teraz odpoczniemy) , że jak kobiety roniły bądz nie zachodziły w ciążę, to szybko potem się starały dalej bo macica nie zapomina tak szybko poprzedniego cyklu. Powiedziała, że się ich nadotykała w życiu No i powiedziała, że jak kobieta nie uwierzy , że może być w ciąży to nic nie pomoże! Dała jeszcze jedną wskazówkę, trzeba przebywać wsród małych dzieci, poczuć jakby to było mieć swoje, uwierzyć w swoje macierzyństwo pomimo problemów jakie się ma....

 

[Moroni85]

Aduś- nie poddawaj się,na pewno Ci się uda! MUSI CI SiĘ UDAĆ! Los w końcu całe Twoje cierpienie Ci wynagrodzi w postaci Twojego babelka! Trzymam bardzoooo mocno kciuki za Ciebie.

 

[Moroni85]

Gotarda - Nie trać nadziei. Trzymam kciuki aby za pare dni dwie krechy się pojawiły

Elcia83 - GRATULACJE!!!!:-)

 

[Moroni85]

Kamilcia253- również i tobie serdecznie GRATULUJĘ:-)

 

[kwiatuszekq20]

Gotadora własnie ja tez to słyszalam wiec jakas prawda w tym musi byc kolezanka kt,óra zaszla kilka miesiecy przed podejsciem do ivf tak zrobila

 

[kamilka253]

Moroni Dziękuje

 

[eevlee]

Molla, bardzo wzruszyła mnie Twoje historia. Wiem jak to jest, kiedy ma się wrażenie że dwoje najbliższych sobie ludzi oddala się. Wiem jak to boli bo też wiele lat staraliśmy się z mężem o dziecko. Lata porażek odcisnęły swoje piętno. Czasami jest tak, że nie da się juz żyć razem by się wzajemnie nie zniszczyć i znienawidzić. Zanim jednak dojdzie do ostatecznego, trzeba spróbowac walczyć. Trzeba mówić o swoich emocjach i uczuciach. Rozważcie terapię z psychoterapeutą - czasem chce się wiele powiedziec, ale nie ma na to siły, odwai czy warunków. Terapia prowadzona przez specjalistę może wiele wnieść i sprowadzić Wasz zwiazek na właściwe tory. Zycze Ci abyś poznała smak macierzyństwa bo jak każda z Nas zasłużyłaś na to! Życze powodzenia!