Hej, pisalam juz na watku listopadowym, ale po przeczytaniu co piszecie mysle, ze moj temat bardziej nadaje sie tutaj...
wczoraj wieczorem przezylam przedsmak tego co mnie czeka. chcialam wstac i bol powalil mnie na ziemie. myslalam, ze przynajmniej cos mi peklo. bol jakby przeszywali mnie sztyletami. nie bylam w stanie sie ruszyc i siedzialam na czworaka powtarzajac auauau, a lzy jak grochy lecialy mi po twarzy. maz prawie wypuscil garnek z zupa, ktory prosilam by wstawil do lodowki. na szczescie bol przeszedl, ale pozniej kazdy ruch sprawial inny bol - mialam wrazenie, ze kosc ogonowa oddziela mi sie od kregoslupa. dzidzia w ogole sie nie ruszala i przerazilam sie na maksa. ciagle chodzilam do toalety, by sprawdzic czy nie dostalam jakiegos krwotoku czy co... ale nawet saczace sie wczesniej wody plodowe przestaly sie saczyc... po dwoch godzinach dzidzia nagle sie ozywila i kolejne 3 godziny w ogole nie mogla sie uspokoic. wierzgala niesamowicie... troche mnie to uspokoilo, bo juz sie szczerze przerazilam. na szczescie falszywy alarm... jednak jak przypomne sobie ten przeszywajacy bol to nie wiem czy jesli porod bedzie choc ciut podobny do tego co przezylam to czy dam rade urodzic. w ogole nie panowalam nad swoim cialem. i te lzy... po prostu jak sie zacznie to wpadne w histerie i chyba koniec koncem beda mnie musieli pokroic. a tak bardzo chce uniknac cesarki. czy jednak roztrzesiona na amen kobieta jest w stanie wspolpracowac z lekarzem???
ja kiedys probowalam w podobnej pozycji nagrac swojego(z tym, ze ruchy byly spokojniejsze), ale chyba ma awersje do filmowania(po mamie) i co chcialam cos uchwycic, to sie uspokajal 
moze jeszcze sie uda w najblizszym czasie :-)
i miała takie kółka... od pępka szły jej dookoła... coraz to większe
tak jak dudziakowej 
