Ja uwielbiam ten przedświąteczny czas, dekorację światełka. Ale same święta zawsze są nerwowe, bo moi rodzice jak zwykle się pokłócą, mama obrazi się na ojca, a ten w Wigilię pójdzie sprzątać garaż, moja siostra świąt nie cierpi a jeszcze bardziej siedzenia przy jednym stole z całą rodziną, więc będzie tylko czekała, żeby wyjść, a dzielenie się opłatkiem dla niej to bez sensu. Za to u mojego R. w domu święta są bardzo rodzinne i fajne, wszyscy ze sobą rozmawiają i cieszą się, że rodzina się spotyka (oprócz brata którego nie będzie, a propos jego córeczka ma na imię Nikola i ważyła 3500g).
W tamtym roku bylismy na Wigilii u rodziców R. w tym roku przypadało, że jedziemy do moich, ale nie ma tam miejsca żeby się wszyscy pomieścili, a szczególnie z Ninką, która do Bożego Narodzenia już pewnie będzie raczkowała, a niestety warunki higieniczne nie są tam odpowiednie dla dziecka (nie chce mi się opisywać dlaczego, ale kiedyś tak nie było), za to u mojej siostry to lepiej nie wspominać, czasami mam wrażenie że tylko ja i mój brat jesteśmy z tej całej rodziny normalni i żyjemy w normalnych warunkach.
Więc w tym roku Wigilia u nas, oczywiście R. mało zachwycony, ale ja się cieszę, bo to będą pierwsze Święta u nas i Ninki. Mają być moi rodzice, moja siostra z dziećmi i my, teściów bym zaprosiła, ale wtedy nie przyjdzie moja siostra bo jest dzika,a poza tym u nas nie ma miejsca na 12 ludzi, a jeść rotacyjnie przy wigilijnym stole to porażka.
Moi rodzice pewnie się spóźnia, a siostra nagle zachoruje. SZOK.
Wieczorem na pewno pojedziemy do teściów.
Ok, tyle żali, Ninka wstała, więc po mału szykujemy się na spacerek.
Czuje się dziwnie nie mam siły
dzięki, że pytasz
