Cały czas i wciąz od września siedzi we mnie takie dziwne uczucie..
Nawet nie wiem jak je nazwać...
Jestem jakaś smutna...
sama, ale nie samotna...
Nie potrafię sobie z tym poradzić...
Jakoś...
Pewnego dnia, na placu targowym, pośród tłumu ludzi siedział niewidomy z kapeluszem na datki i kartonikiem z napisem: "Jestem ślepy, proszę o pomoc"
Pewien mężczyzna, który przechodził obok niego. Zauważył, ze jego kapelusz jest prawie pusty, zaledwie parę groszy.
Wrzucił mu parę monet, po czym bez
pytania niewidomego o zgodę, wziął jego kartonik, odwrócił na druga stronę i napisał coś....
Tego samego popołudnia, ten sam mężczyzna znowu przechodził obok tego samego niewidomego i zauważył, że tym razem jego kapelusz jest pełen
monet. Niewidomy rozpoznał kroki tego człowieka i zapytał go czy to on odwrócił kartonik i co na nim napisał.
Mężczyzna odpowiedział: " Nic co nie byłoby prawdą. Przepisałem twoje zdanie tylko troszkę inaczej."
Uśmiechnął się i oddalił. Niewidomy nigdy się nie dowiedział, że na jego kartoniku było napisane:
"Dziś wszędzie dookoła jest wiosna.. A ja nie mogę jej zobaczyć..."
Zmień swoją strategię jeśli coś nie jest tak jak być powinno. A zobaczysz ,że będzie lepiej!
Wszyscy zasługują na to, by dostrzec wiosnę nawet jeśli czasem jest to trudne...
Ważne byśmy umieli odnajdywać swój
uśmiech, bo to właśnie on zmienia świat na lepsze
Jeśli któregoś dnia ktoś zarzuci Ci, że Twoja praca nie jest profesjonalna powiedz sobie, że Arkę Noego zbudowali amatorzy, a Titanic
profesjonaliści...... :-)
Odzyskaj kochana uśmiech, bo usmiech podwaja Twoje możliwości....:-)
no myslalam ze mnie szlak trafi..... wiec stamtad pojechalam po rodzinnego z czego zanim dojechalam na miasto to 50 min czekalam na autobus z czego sie okazalo ze nie wsiade bo juz jeden wozek stoi
