Ja nie chodzę prywatnie, i w poprzedniej ciąży też nie chodziłam, a opieka super, i za badanie nie płacę
Kuzynka chodzi prywatnie i każde badanie krwi, moczu czy coś to musi płacić, dlatego ja nie widzę sensu;-) .Tam gdzie chodzę jest super nowy gabinet, toaleta w której przygotowuje się do badania, USG na miejscu, jestem ogólnie zadowolona;-) Pamiętam , żę jak poszłam na wizytę w dzień spodziewanego porodu, i lekarz skierowanie do szpitala mi wypisał, to się zapytałam czy mogę jutro udać się do szpitala, bo muszę przygotować mężowi parę rzeczy, śmiał się i mówi ok:-) No, ale między czasie jak wracałam do domu , coraz bardziej bolał mnie brzuch ( w nocy już coś czułam, ale kilka razy), ale przeszłam z mamą calutkie miasto, i jak doszłam do domu to skurcze miałam, co jakieś 10 min
Więc mówię do mamy, że idę się wykąpać i pojedziemy chyba do szpitala ha ha Później zadzwoniłam do męża , że jestem w szpitalu, więc przyjechał. Fajnego miałam lekarza prowadzącego, bardzo śmieszny, wychodzi z gabinetu i mówi " Marta i jak jest? a ja kciuk w górę i mówię o tak" . Polecam lewatywę
w sumie z bólami chodziłam 6 godzin, starałam się robić przysiady, brać ciepły prysznic, ale jak się zatrzymało na 3 palcach to wsadzili mnie do wanny, wlali olejki, muzyczka leciała......... i zrobiło się 7 palców;-) na sali z wanna i materacami była dziewczyna, biedna się męczyła, to mówię do niej " Damy radę, teraz już nie ma odwrotu" :-). Ogólnie poród wspominam super, bolało jak cholera, ale da się przeżyć, skupiłam się na oddychaniu, i myślałam, o dziecku, bo dla niego to też nie jest przyjemnie, a po za tym już chciałam ją zobaczyć (bardzo niecierpliwa jestem) . Parłam tylko 40 min. nie pękłam nie nacięli mnie (młoda chciała, ale starsza złapała ją za rękę i mówi "da radę. Na szczęście!) Nie płakałam, nie krzyczałam, słuchałam co do mnie mówiły położne , i dałam radę:-) Mimo, ze luksusów nie było, bo to stary szpital, to opieka pierwsza klasa. Nie mogłam karmić piersią, to przyszła do mnie położna i rozmawiała ze mną.:-)
Do tego chodze prywatnie do lekarza wiec co 2,5 tyg. wizyta po 110zl to się nazbiera
Ostatnio weszłam na temat 'co by było gdyby'... Bo jakos tak nigdy nie rozmawialiśmy na ten temat, a jednak w razie gdyby, to już nie będzie czasu na gadanie, tylko na podjecie decyzji. No wiec spytałam się co by było gdyby okazało się, ze dziecko będzie bez raczek i bez nozek... I tak patrze na niego i po cichu... 'pewnie byśmy musieli usunąć?' a on na mnie spojrzał wilkiem i ze nieeee, nie ma mowy. No to ja mu drugie pytanie co by było gdyby okazało się, ze dziecko ma zespol downa, albo jakas inna chorobę czy cos. A on ze tym bardziej NIE !! Jakos zawsze myslalam, ze w tej kwestii faceci zawsze mowia 'tak, usuwamy' bo po co mu kłopot, a tu proszę, baaardzo mnie zaskoczyl :-) Także prenatalnych się już przestalam bac :-)
