Słomiane wdowy

[elisabeth]

Witaj Mysz!!!
Jeśli Twój mąż pływa po morzach:-), to pewnei Ty jesteś z dzidziusiem w domku??? A jesli tak, to zapraszam Cię na ten, bardzo fajny wątek... tutaj to się dopiero dzieje....
https://www.babyboom.pl/forum/mamy-bedace-w-domu-f123/mamy-siedzace-w-domach-z-dziecmi-3423/

 

[luckymama]

Ojoj, no to nie wróci 4 list
Elisabeth pewnie że damy redę, ale jak to sie wlecze
M_ktosia faktycznie takie egzotyczne to Twoje e Korei mieszkanie Jak dajesz sobie radę
Witaj Mysz:-)

Jak dziołszki głosować byłyście:-)

 

[m_ktosia]

hejka, u mnie juz lepiej, tak po tygodniu jak jestem sama i sie z tym oswoje to zaczyna byc zawsze lepiej...

bylam w miedzyczasie na tych zajeciach w Gymboree, bylo super zajefajnie, to jest taka przedszkolka dla dzieciaczkow od 6 do 14 miesiecy tzn w mojej grupie, dzieciaczki sie swietnie bawia, patrza sie na siebie wzajem i spiewamy im piosenki, tanczymy i tory przeszkod i banki mydlane i wiele cudow, jest super zabawa i oczywiscie rodzice moga sie poznac, tak wiec na kawusie potem wyskoczylismy i juz mi razniej, co tydzien mam wiec 1 dzien zawsze bardzo udany....

bylam tez na spotkaniu w kawiarni z inna grupa mam co sie na forum lokalnym zgadalysmy, tez jest fajnie bo zawsze z 10 mam sie zejdzie, takze tak kombinuje coby tu ne zwariowac

zakupy tez odwalilam, milion godzin w internecie i jakis filmik aaa i z mala na szczepieniu bylam, bidulka potem odchorowala kilka godzin jak zwykle , zawsze ma goraczke ale jak pospi to jej mija... jutro znowu idziemy na szczepienie bo tu cholera nie maja skojarzonych i potrzebujemy 6 kluc , jutro ostatni 3 i po sprawie

ja sama tez do ginka wyskoczylam... probuje byc zajeta, wiadomo...

moi przyjezdzaja piatek w nocy lub sobote rano, juz nawet nie pamietam, m i dwujka dzieci z jego pierwszego malzenstwa, beda u nas na 3 tygodnie....

a korea, egzotyczna, gdzie tam, klimat jak u nas, ludzie moze troche czesciej bruneci o brazowych oczach, lubia ryz, klimaty suszi i zupki kuksu i slodkie ziemniaki ale tak poza tym to niczym sie nie roznia od europejczykow,
jest troche zabytkow z tymi ich ciekawymi ksztaltami dachow ale to tylko stare budowle a tak to nic inego niz u was....
zadnej egzotyki

u mnie juz po polnocy, czas do wyrka,
milego wieczoru,
pa

a wy jak mieszkacie, same czy z rodzicami albo tesciami przez ten czas jak waszych facetow brak???

 

[netka82]

Cześć Dziewczyny,
Mam nadzieję, że przyjmiecie mnie do swojego grona :-) Już jakiś czas temu odkryłam Wasz wątek, ale dopiero dziś postanowiłam napisać. W czerwcu zostałam „słomianą wdową”- mój mąż wyjechał do Anglii. Myślałam, że szybko do Niego dojedziemy. Niestety…. Już koniec października a my ciągle osobno :-(
Coraz ciężej mi tu samej. Pociesza mnie tylko myśl, że już za 3 tyg. znów się zobaczymy- co prawda tylko przez kilka dni, ale zawsze to coś.

 

[elisabeth]

M_ktosia to troche mnie rozczarowałaś z tą "egzotyczną koreą";-), ale i tak fajnie brzmi...
Ja mieszkam sama tzn z synkiem i z psem, daleko od rodziny także ze wszystkim musze sobie radzić sama, czasami żałuję ze oprócz małej liczby znajomych (bo mieszakmy tu od 2 lat) nie mamy tu rodziny ale częściej jestem z tego zadowolona:-)

Netka82- zaglądaj do nas, to taka grupa wsparcia he he... będę wścibska czy urodziłaś się 82 roku? bo ja też

 

[m_ktosia]

witam cie netka, oczywiscie ze zagladaj, po to tu jestesmy aby sie wspierac....
u mnie juz z gorki, jutro a nie dzis te szczepienia malej, w czwartek moze sie z kims zgram na jakis spacerek, zakupy i powinnam chate doprowadzic do porzadku i w piatek obiadek jaki fajny musze upichcic bo beda ju po 13 w domciu

musialam tez wymyslec co i jak ze spaniem w zwiazku z wizyta rodzenstwa mojaj malej, przenioslam wiec mloda sppowrotem do nas do sypialni aby jej pokoik udostepnic.... damy rade... juz mi sie humorek robi, goscie, prezenty, przytulansko witansko, ach znacie to nie :-)

elizabeth no tak z rodzina to sie najlepiej wychodzi na zdjeciu ;-)

 

[netka82]

Elizabeth urodziłam się w grudniu 82 :-) Również mieszkam sama z synkiem - Piotrusiem. W marcu skończy trzy latka. Ostatnio zrobił się z niego mały….diabełek (tak, chyba reaguje na wyjazd męża)
U mnie niby rodzina blisko, ale jak to powiedziała M_ktosia „ z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciu” Zazwyczaj sama muszę sobie ze wszystkim radzić… Czasami mam już naprawdę dość!
No a znajomi… wyjechali, zajęli się karierą… rzadko się ostatnio widzimy
Wczoraj mój mąż mnie troszkę pocieszył :-):-):-) Być może na wiosnę będziemy mogli zamieszkać razem -tylko do wiosny tak daleko…
Dziewczyny, mam takie pytanie- może miałyście podobny problem. Od jakiegoś miesiąca, może dwóch mój synek sprawia wrażenie obrażonego na tatę, absolutnie nie chce z nim rozmawiać. Może wiecie jak temu zaradzić? Próbowałam z nim rozmawiać tłumaczyć, ale to nic nie daje. Mam wrażenie, ze przejdzie dopiero, gdy się zobaczą.

 

[elisabeth]

Netka ja jestem z ostaniego dnia października...
A co do synka to chyba na wiele Ci się nie przydam, bo mój mały ma zaledwie roczek takze wielu rzeczy jeszcze nie rozumie i nam nic takiego sie nie przydażyła, ale może Twój synek poczuł sie odrzucony przez tatusia, kiedys byl z Wami na pewno sie z nim bawił a teraz go nie ma moze stąd ta reakcja? Na pewno jak już bedziecie razem to się zmieni... a czas szybko leci, zanim sie obhejrzysz już b,ędziecie razem...no! głowa do góry!!!

 

[netka82]

Elizabeth to niedługo imprezka urodzinowa ….. :-)
A z moim Piotrusiem to pewnie masz racje- tez o tym myślałam. Pewnie jak się już z tatą zobaczy to nie będzie mógł się od niego odklejć (podobnie jak tata od synka heheh).
A mogę zapytać gdzie jest Twój mąż, często się widzicie?

 

[elisabeth]

Netka niedawno miałam impreskę urodzinowa synka ROCZEK także swoją odpuszczam, już mi się nie chce:-)
Z mężem widuje się w weekendy co 2 -3 tygodnie... jest na kursie dla przewodników psów policyjnych... teraz przyjedzie 7 listopada na kilka dni a potem to już na koniec kursu 29 listopada... także już niedługo, ale ta końcówka najbardziej mi się dłuży:-(, a słomianką jestem od początku lipca także to już prawie 4 m-ce, niby niedługo ale przyzwyczaić się do tego jakoś nie mogę i życie na odległośc to nie dla mnie...