Starania po straconej ciąży

[malgonia1]

No Pietrusia kawał Człowieka już! Jejku jak się cieszę. I dobrze, że bety już nie robisz. Teraz będzie dobrze, najgorszy moment masz za sobą. Ale co przeżyłaś to masakra. Czapeczki dziergasz? Ja zrobiłam dwie tak na próbę, z tego co miałam w domu. Kupiłam kolorowe włóczki i będę robić dalej już ładniejsze

 

[MotylkowaOna]

witam sie z wami kochane,widze ze praktycznie wszystkie juz zafasolkowane..tylko sie cieszyc

przesyłam moc buziaków :*

 

[Kiraa]

Pietrusiu:-):-):-)
wklej jakas czapeczke


doris jak u Was? Czujesz podbrzusze? Moze wesprzesz sie homeopatia, zeby przyspieszyc poronienie? Mocno mysle

majdaczek
a jak Ty sie czujesz

motylkowa
jeszcze niestety nie wszystkie zaciazone

 

[JustynaJD]

cześć dziewczyny W sumie to czaiłam się trochę czy pisać na tym forum czy nie Zaczęliśmy z mężem starania od sierpnia i już przeszłam dwie ciąże biochemiczne( choć tyle, że wiem, że jesteśmy płodni). Scenariusz wyglądał tak : test w dniu spodziewanej @ pozytywny (bardzo blada kreska) i beta w pierwszej 8,4 a w drugiej 13,95 a za 4-6 dniplamienie przechodzące w krwawienie(trwające o jeden dzień dłużej od normalnej @ i bardziej bolesne). Własnie dzisiaj to krwawienie ustało I mam takie pytanie do Was bo pewnie na tym forum niejedna przez to przechodziła..czy mam się zaczą przejmowac ?? Starałybyście się w tym cyklu czy odpuścic? Dodam, że bedę robic wszystkie badania "ciążowe" i hormony bo musze wiedziec czy jest okej. Podejrzewam, że moge miec niedomogę ciałka żółtego bo przed @ od jakiegoś już czasu mam 2-3 dniowe plamienia. Są to moje 2 cykle starań, nie mam dzieci(jeszcze) i trochę się martwie Wesprzyjcie dobrą radą (tak czy siak wybieram się do gina ale wiecie..)

majdaczku kochana a co u Ciebie??Przyznam że sledziłam Twoje posty bo byłam ciekawa jak dajesz radę..tulę mocno :*

 

[MotylkowaOna]

no widze tez nowe dziewczyny i życze powodzenia bo wiem jaka to trudna droga.. sama ja przeszłam.

 

[Doris:-)]

Dziewczynki Kochane

Byłam dziś u gina, lada moment dostanę @, pęcherzyka nie udało się uwidocznić, gin na ostatniej wizycie wprawdzie mówił, że niby prawdopodobnie znalazł ale to jednak nie to. Ciąża gdzieś była, nie wiadomo gdzie, teraz już się chyba wchłonęła, czekam na @.


Muszę chwilowo odpocząć, przestać pisać, czytać, muszę oderwać się od starań, ciąż, tego że po raz kolejny się nie udało. Muszę zająć się pracą, czytaniem książek, przestać myśleć od tym, że znów za jakiś czas się nie uda, muszę się odstresować.
W związku z czym żegnam się na razie z Wami, dziękuję za pomoc, wsparcie, maile, telefony. Jesteście naprawdę Kochane! Tak wiele wam zawdzięczam!!!!!!
Czasami będę pewnie podczytywać, bo związałam się z BB, myślę że pewnie wrócę za jakiś czas, może w listopadzie....
Staraczkom życzę szybkiego zafasolkowania, ciężarówkom, szczęśliwych bezstresowych ciąż!!!!!
W razie co, kontakt na priv i telefon.
Buziaki dla Was!!!!!

 

[Kiraa]

Doris kochana az mi lezka sie zakrecila, tak "zzylam" sie z Twoja osobka. Ale rozumiem Twoja decyzje, do zobaczenia byc moze na watku ciazowym jak to bylo juz w marcu......

 

[carollina]

Pietrucha - no i superasnie! Tak trzymc! Lezec i pachniec, a wszystko bedzie dobrze trzymam nieprzerwanie kciuki

Doris - moze i dobrze robisz ze troszke odpuszczasz myslenie... zajmij sie czyms kochana, odpocznij, a na pewno za jakis czas przekarzesz nam dobre wiesci odzywaj sie czasem i dawaj znac co i jak u Ciebie

U mnie bez zmian, wiec sie bardziej nie rozpisuje buziole

 

[Neta81]

Pietrucha jak ja czekałam na takie wieści Kawał ludzika już masz w sobie, wspaniale Fluidki łapię, a co

Doris będzie mi Ciebie brakowało, ale mam nadzieję, że szybko wrócisz z dobrymi wieściami

Majdaczek co u Ciebie?

 

[majdaczek14]

Witam dziewczyny.
Dziękuje, że o mnie pytałyście. Fizycznie czuje się znacznie lepiej, krwawienie ustało, mam jeszcze lekkie plamienie, ale to już pewnie końcówka. Czekam na @. Wiecie może kiedy mniej więcej może nadejść?
Jeżeli chodzi o tą drugą stronę, czyli psychikę, to różnie bywa. Czasem jest źle, a czasem trochę lepiej. Teraz uczę się od nowa bycia mamą na pełny etat i dobrze mi z tym. Nawet nie przypuszczałam, że tak bardzo tęskniłam za najprostszymi rzeczami, np. za tym, że mogę odebrać dzieci ze szkoły i spędzić z nimi resztę dnia, a nie spieszyć się cały czas. Żyjemy teraz znacznie "wolniej". Dzieci są szczęśliwe, bardzo zmieniły się przez te prawie 2 tygodnie, widzę teraz jak bardzo za mną tęskniły i jak bardzo im mnie brakowało. Teraz mam dla nich więcej czasu, wczoraj nawet z młodszym synem grałam w piłkę Staram się jak najmniej myśleć o mojej tragedii, nie jest łatwo, ale jak jestem z moją rodzinką jest mi łatwiej.
Najbardziej boli mnie, że dopóki nie znajdę nowej pracy, to nie damy rady starać się o dzidzię. A znalezienie pracy w tych czasach nie jest łatwe. Może to egoistyczne myślenie, ale wydaje mi się, że najlepszym lekarstwem byłoby urodzenie zdrowego dziecka. Wiem, że to głupio brzmi, Ja nie chce tego straconego dziecka zastąpić nowym, mój aniołek zawsze będzie miał szczególne miejsce w moim sercu. Ja po prostu wiem, że to dziecko mogłoby przynajmniej po części wynagrodzić mi to co przeszłam i przynajmniej trochę pozwolić zapomnieć o tym bólu.
Na razie żyje z dnia na dzień, a czas pokaże co dalej.
"Bez względu na to ile razy się załamię i upadnę zawsze jest jakaś cząstka mnie, która mówi, że to nie koniec, że trzeba wstać i po prostu pójść dalej..." I tego się staram teraz trzymać