inkaa5
Marcowa mama Miłoszka
:-) już się dobiłaś ivka, jak coś to pisz a ja jak odnajdę swoje zapiski z tamtego okresu to ci podeślę
Maga i ode mnie gorące, mocne uściski wirtualnego wsparcia
Trzymaj się!!!!reklama
:-) już się dobiłaś ivka, jak coś to pisz a ja jak odnajdę swoje zapiski z tamtego okresu to ci podeślę
Maga i ode mnie gorące, mocne uściski wirtualnego wsparcia
Trzymaj się!!!!reklama
A
azik
Gość
Maga - my też będziemy z Wami
K
KingaP
Gość
maga, mam nadzieję, że nie siedzisz i nie płaczesz w poduchę. Pisz nam szybciutko czego się dowiedziałaś.
A u nas dziś dobry dzień: moja siostra urodziła córeczkę. Małą, mała, bo 53 cm dł i 3150 żywej wagi
, a mąż mojej sis cieszył się, że będzie wysoka, jak on 
Ale akcje mieli niezłe, myślę, że trochę na własne życzenie, bo wymyślili poród w domu (ja kiedyś też tak chciałam, ale jakoś mi się odwidziało i na całe szczęście). Otóż zaczęły sie sączyć wody płodowe, pojawiły się skurcze, ale nie było rozwarcia.
Przyjechała położna, z którą byli umówieni (zresztą po 12 godzinnym dyżurze), przesiedzieli całą noc, skurcze silne, bo momentami trwały 1,5 minuty co minutę. A rozwarcie po całej nocy 1,5 cm.
Pojechali do szpitala, gdzie trafili na zmianę dyżuru, więc oczywiście wysłuchali, że są nieodpowiedzialni i narażali dziecko. Po 6 godzinach na świecie była już Baśka.
Z jednej strony żal mi tej mojej siostry, bo pewnie w szpitalu nie działoby się to tak długo, a z drugiej jestem na nią zła, bo pewnie wydali pani położnej kasę (taki poród w Sz. kosztuje 1500 zł) i i tak zakończyli w szpitalu. Tylko się zestresowali i oni i my. Oczywiście mamy były przerażone ich pomysłem i ogólnie wszyscy uważaliśmy, że nie jest to dobry pomysł. Moja sis ma 32 lata, pierwsze dziecko i mam ochotę napisać, ze pstro w głowie
:-(
Całe szczęście, że wszystko jest w porządku :-)
A u nas dziś dobry dzień: moja siostra urodziła córeczkę. Małą, mała, bo 53 cm dł i 3150 żywej wagi
, a mąż mojej sis cieszył się, że będzie wysoka, jak on Ale akcje mieli niezłe, myślę, że trochę na własne życzenie, bo wymyślili poród w domu (ja kiedyś też tak chciałam, ale jakoś mi się odwidziało i na całe szczęście). Otóż zaczęły sie sączyć wody płodowe, pojawiły się skurcze, ale nie było rozwarcia.
Przyjechała położna, z którą byli umówieni (zresztą po 12 godzinnym dyżurze), przesiedzieli całą noc, skurcze silne, bo momentami trwały 1,5 minuty co minutę. A rozwarcie po całej nocy 1,5 cm.
Pojechali do szpitala, gdzie trafili na zmianę dyżuru, więc oczywiście wysłuchali, że są nieodpowiedzialni i narażali dziecko. Po 6 godzinach na świecie była już Baśka. Z jednej strony żal mi tej mojej siostry, bo pewnie w szpitalu nie działoby się to tak długo, a z drugiej jestem na nią zła, bo pewnie wydali pani położnej kasę (taki poród w Sz. kosztuje 1500 zł) i i tak zakończyli w szpitalu. Tylko się zestresowali i oni i my. Oczywiście mamy były przerażone ich pomysłem i ogólnie wszyscy uważaliśmy, że nie jest to dobry pomysł. Moja sis ma 32 lata, pierwsze dziecko i mam ochotę napisać, ze pstro w głowie
:-(Całe szczęście, że wszystko jest w porządku :-)
reklama
Podobne tematy
